Namasté!
Les quería informar que el fin de semana del 16 y 17 de mayo realizaré un Taller
de Masaje Ayurvédico en el Hotel Sada Marina. Éste será el último taller de la
temporada para Abhyanga Yoga & Ayurveda, por lo cual espero que os animéis a
participar y a encontrar en éste espacio un lugar pleno para construir, a través
del tacto y la atención consciente, un espacio de unión profunda con vosotros
mismos y con el otro.
LUGAR: Hotel Sada Marina - SADA
HORARIO: sábado de 10 a 14 y de 16 a 20 h / domingo de 10 a 14 h
COSTE: 80€. Más 10 € para el almuerzo (comida vegetariana) del sábado en el
hotel.
RESERVAS (antes del martes 12 de mayo): Natalia González Sañudo. TLF 665 888 293
o a info@ayurvedaom. com
Puedes visitar el siguiente enlace para VER VIDEO DEMO de MASAJE AYURVÉDICO:
www.ayurvedaom.com/video.html
LOS ESPERO!!
(SOLICITAR PROGRAMA y CONTENIDOS a info@...)
Primeras crónicas de Pallasos en Rebeldía desde Palestina
CARAVANA A PALESTINA · PALLASOS EN REBELDÍA 2009
Crónica 1 e 2, en galego e castelán (a continuación)
Primeira crónica de Pallasos en Rebeldía dende Palestina
Por Iván Prado
De cando os apelidos son sinónimo de terrorista
Despois de 12 horas de viaxe, parada incluída en Estambul, chistes, moitas risas, certos nervios e bastantes preguntas chegamos a Tel Aviv, cansos e cheos de sono. Aínda así non perdiamos a alegría, xa que estabamos cerca de Palestina e pronto empezaría a nosa aventura, pero démonos de fuciños contra o valado, non o físico que atravesa Cisxordania ignominiosamente, senón o valado da represión sistematizada, a incompresión e o terrorismo de estado.
No aeroporto de Ben Gurion, deteñen a Laila pola súa ascendencia palestina. O seu apelido fai sospeitar á xudia de cor que se atopa metida nesa garita tuneada coa que xa te humillan nada máis chegar a Isarel. Lévana á parte cando se enteran de que o seu pai naceu en Yenin e a nós déixannos marchar, pero Edu e eu decidimos que un de nós fica na antesala do inferno para non deixar soa a Laila, así que me armo de valentía ignorante e, co meu inglés do Porriño, voume para enriba dun armario con patas e traxe de torturador e pregunto pola miña amiga.
Total, que me quitan o pasaporte e me meten nunha saliña pola que van pasando, como no bar intergaláctico de "La guerra de las galaxias" todo tipo de especímenes, desde mexicanos de camiño a Xerusalén en santa peregrinación ata árabes con pintas de dedicarse ao tráfico de armas e outras especies. Ninguén me explica nada pero eu tamén estou retido, non entendo o dioma do país e non teño papeis. Agora comprendo un chisco máis os africanos que chegan ás nosas costas.
Laila vai entrando e saíndo de varios interrogatorios e de vez en cando déixana vir conmigo, así ata que na quinta visita ao kafkiano aparato sionista, obrígana a abrir o seu correo e descobren ao que realmente vimos, momento no que nos amezan con botarnos do pais e obríganme a entrar na sala de interrogatorios.
Eu canso, farto e de mala hostia, decido que se me van botar polo menos que sexa con clase. Mensaxes e chamadas ao consulado e a Edu, que está fóra esperándonos coas maletas, aos primeiros para pedirlles axuda (cousa que non serviu para nada) e ao segundo para que fuxa e se esconda (cousa que tampouco funcionou porque el decidiu que, se nos botan, solidariamente, regresa con nós).
Total, que entro e decido sentarme nunha cadeira que queda baleira, iso si, está ao fondo e na esquina do cuartucho, cousa que cabrea moito a señora e nun inglés vomitado bótame unha berradura e dime que me arrime, ao que eu lle contesto coa miña estudada frase "sorri ai an non espikin inglis". A señora -de mala hostia- responde que non me preocupe, que ela sabe español, pero eu entendo o contrario e respondo que "eso yes is a problem", e a señora responde que o problem o teño eu e moi big, vamos que Faemino e Cansado estarían felices de copiar estes diálogos.
Logo mándame buscar o billete de volta en papel, cousa moi anticuada porque xa fai tempo que todo isto funciona por Internet. Dígollo e ameaza con botarme do país. Ademais empeza a berrar que non temos billete, e eu a dicirlle que si, que está en Internet, e ela a dicir que non temos billete e que nos bota. Despois dun anaco de ping - pong finalmente mándame mirar o meu correo, así que movo a pantalla para min e a paisana móvea para ela, eu para min ela para ela, e a quinta vez deste valse dos idotas cabréase tanto que nos bota da habitación. Home, era o que faltaba que fora eu abrir alí diante desa represora o meu correo.
Cinco horas despois da nosa chegada, estabamos libres. Isarel é un estado ilegal e ademais maleducado que non entende que as persoas somos seres vivos e non pezas dunha cadea de montaxe. Se chegan a saber que eu me apelido Fernández e que, posiblemente, algún antergo meu lle prendeu lume a algunha casa de xudeos no Medievo español, ao mellor aínda seguiamos alí encerrrados.
Na porta hai un enorme cartel que pon "Welcome a Isarel", e eu penso que deberían engadir: "As autoridades isarelís infroman que ser persoa neste país prexudica seriamente a súa estadía nel".
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Segunda crónica de Pallasos en Rebeldía dende Palestina
Por Iván Prado
Yenin foi a vila máis atacada polos israelís durante a segunda intifada. Foi lugar de dor e masacre. Os cans de ferro dos xudeos non daban abasto botando abaixo casas e declaracións dos dereitos humanos.Yenin, durante eses anos, converteuse na tradución ao árabe do inferno: nenos chorando nús polas rúas mentras o tiroteo lles facía a raia ao medio.
Metáfora de sufrimento e esquizofrenia colectiva.
Durante a nosa viaxe no 2003 intentamos ir actuar alí pero non o conseguimos. De feito, a anterior caravana anterior á nosa de Pallasos Sen Fronteiras acabou apedreada polos propios rapaces. 6 anos máis tarde chega o meu primeiro traballo nestas terras de dignidade e xenocidio.
A xente do circo palestino lévanos a traballar en dous centros, un para mulleres maltratadas, violadas e torturadas. Esta guerra é así. Non hai medias partes nin descanso para as máquinas do terror. O outro grupo é de xente nova que leva un tempo practicando con eles as artes circenses como xeito para fuxir da barbarie.
O día anterior, durante case unha hora adoutrínanme sobre as grandes dificultades para traballar con estes grupos. Elas son moi tímidas, non se van tirar ao chan , non van brincar non van correr, nin sequera se agochan a recoller os malabares cando caen ao chan. Porén, sempre segundo a xente do circo, os novos son moi violentos, están moi tensos e pertencen a familias moi machacadas.
As mulleres recíbenme na distancia. Van tapadas da cabeza aos pés aínda que por baixo dos traxes levan zapatos de tacón, o mellor calzado para unha sesión de risoterapia. Non as podo tocar nin mirar moito. As directoras do centro retíranme a man de forma cortés para saudarme cunha man no peito... Ben, o caso é que xa estou aquí e formo parte dunha internacional da risa revolucionaria que cre fondamente que, sen esperanza, os pobos non podemos conseguir a liberación, así que me lanzo ao traballo sen rede de protección nin paracaídas. Que sexa o que Alá queira.
Iniciamos o obradoiro con mestras mirando sentadas mentras fan calceta e as mulleres participantes a dez metros de distancia de min. Rematamos con elas abrazadas, bailando, saltando chorando e rindo como nunca o fixeran na súa vida. Ao final, ata as mulleres mesmas viñan saudarme e falar conmigo.
Eu non traballo a risoterapia senón a humanoterapia, abrirse de arriba a abaixo, demostrar o poder do ridículo, desvelar as enerxías que nos unen e, finalmente, visualizar o potencial que aniña nos nosos soños.
3 horas que, segundo os organizadores e incluso os reponsables políticos dos programas culturais de Yenin, cambiaron as vidas destas mulleres. As palabras que máis sairon neste obradoiro foron liberdade e revolución. Así me agradecian a ínica virtude que posúo como dinamizador de grupos, a verdade radical coa que me lanzo nestas experiencias humanas.
Pola tarde e co subidón da experiencia nuclear que acabamos de vivir, imos ao segundo lugar de traballo. Polo camiño, a xente do circo palestino, que non o pode crer, non deixa de comentar a experiencia. Están tan agradecidos que os seus ollos, cando falan conmigo alumean coma faros.
Empezamos o segundo obradoiro con dez rapaces. Eu abórdoos nas escaleiras, métome con eles, fágolles chistes... Ao final acabamos bailando as súas danzas tradicionais, sacándonos fotos, abrazándonos comos se fosemos veciños de toda a vida. Xente cunha dor terrible pero capaz de acollerme coma o seu irmán.
Mentres nos cambiamos na parte de atrás dun ultramarinos, comezan as historias. Un fálame da súa familia maltratada pola ocupación e outro de como fai un par de anos, mentres xogaba un partido de fútbol, veu como un helicóptero isarelí mataba diante dos seus ollos un rapaz que coma el apenas pasaba dos 12 anos. O seu delito era xogar ao fútbol e non chamarse Ronaldinno nin Raúl, senón simplemente Mohamed.
Esta guerra contra a vida ten coordenadas moi claras. Os israelís mantéñense en Palestina a costa de matar, torturar e humillar a poboación civil que ten como horizonte o Mediterráneo e as súas oliveiras. Mentres tanto, os nosos gobernantes fan reunións nas que negocian a canto sae o cadáver de neno palestino no mercado de valores.
Cando marchamos para Ramala, unha das mulleres que nos acompaña dime cunha mirada vidrosa que nunca na sua vida vira rirse dese xeito a esta xente. Será que a rebeldía fai que o amor entre os seres humanos sexa tan radical e trasnformador que ata a ocupación asasina se difumina durante unhas horas. Que poderiamos facer se en vez de exércitos bélicos armasemos guerrillas da risa activa e comprometida?
Primera crónica de Pallasos en Rebeldía desde Palestina (en castelán)
Por Iván Prado
De cuando los apellidos son sinónimo de terrorista Después de 12 horas de viaje, parada incluida en Estambul, chistes, muchas risas, ciertos nervios y bastantes preguntas llegamos a Tel Aviv, cansados y llenos de sueño. Aun así no perdíamos la alegría, ya que estábamos cerca de Palestina y pronto empezaría nuestra aventura, pero nos dimos de bruces contra el muro, no el físico que atraviesa Cisjordania ignominiosamente, sinó el muro de la represión sistematizada, la incompresión y el terrorismo de estado.
En el aeropuerto de Ben Gurion, detienen a Laila por su ascendencia palestina. Su apellido hace sospechar a la judía de color que se encuentra metida en esa garita tuneada con la que ya te humillan nada más llegar la Isarel. La llevan aparte cuando se enteran de que su padre nació en Yenin y a nosotros nos dejan marchar, pero Edu y yo decidimos que uno de los dos se quede en la antesala del infierno para no dejar sola a Laila, así que me armo de valentía ignorante y, con mi inglés de Porriño, me voy para arriba de un armario con patas y traje de torturador y pregunto por mi amiga.
Total, que me quitan el pasaporte y me meten en una salita por la que van pasando, como en el bar intergaláctico de "La guerra de las galaxias" todo tipo de especímenes, desde mexicanos de camino a Jerusalén en santa peregrinación hasta árabes con pintas de dedicarse al tráfico de armas y otras especies. Nadie me explica nada pero yo también estoy retenido, no entiendo el dioma del país y no tengo papeles. Ahora comprendo un poco a más los africanos que llegan a nuestras costas.
Laila va entrando y saliendo de varios interrogatorios y de vez en cuando la dejan venirse conmigo, así hasta que en la quinta visita al kafkiano aparato sionista, la obligan a abrir su correo y descubren a lo que realmente venimos, momento en el que nos amenazan con echarnos del país y me obligan a entrar en la sala de interrogatorios.
Yo canso, harto y de mala hostia, decido que si me van a echar por lo menos que sea con clase. Mensajes y llamadas al consulado y a Edu, que está fuera esperándonos con las maletas. A los primeros para pedirles ayuda (cosa que no sirvió para nada) y al segundo para que huya y se esconda (cosa que tampoco funcionó porque él decidió que, si nos echan, solidariamente, regresa con nosotros).
Total, que entro y decido sentarme en una silla que queda vacía, eso sí, está al fondo y en la esquina del cuartucho, cosa que enfada mucho la señora y en un inglés vomitado me grita y me dice que me arrime, a lo que yo le contesto con mi estudiada frase "sorri ai an no espikin inglis". La señora -de mala hostia- responde que no me preocupe, que ella sabe español, pero yo entiendo lo contrario y respondo que "eso yes is a problem", y la señora responde que el problem lo tengo yo y muy big, vamos que Faemino y Cansado estarían felices de copiar estos diálogos.
Luego me manda buscar el billete de vuelta en papel, cosa muy anticuada porque ya hace tiempo que todo esto funciona por Internet. Se lo digo y amenaza con echarme del país. Además se pone a chillar que no tenemos billete, y yo le digo que sí, que está en Internet, y ella diceque no tenemos billete y que nos echa. Después de un rato de ping - pong finalmente me manda a mirar mi correo, así que muevo la pantalla para mí y la paisana la mueve para ella, yo para mí ella para ella, y la quinta vez de este vals de los idotas se enfada tanto que nos echa de la habitación. Hombre, era lo que faltaba, que iba yo a abrir allí delante de esa represora mi correo.
Cinco horas después de nuestra llegada, estábamos libres. Isarel es un estado ilegal y además maleducado que no entiende que las personas somos seres vivos y no piezas de una cadena de montaje. Si llegan a saber que yo me apellido Fernández y que, posiblemente, algún antepasado mío le prendió fuego a alguna casa de judíos en el Medievo español, a lo mejor aun seguíamos allí encerrrados.
En la puerta hay un enorme cartel que pone "Welcome a Isarel", y yo pienso que deberían añadir: "Las autoridades isarelís infroman que ser persona en este país perjudica seriamente su estadía en él".
Segunda crónica de Pallasos en Rebeldía desde Palestina (en castelán)
Por Iván Prado
Yenin fue la ciudad más atacada por los israelíes durante la segunda intifada. Fue lugar de dolor y masacre. Los perros de hierro de los judíos no daban abasto echando abajo casas y declaraciones de los derechos humanos.Yenin, durante esos años, se convirtió en la traducción al árabe del infierno: niños llorando desnudos por las calles mentras el tiroteo les hacía la raya al medio.
Metáfora de sufrimiento y esquizofrenia colectiva.
Durante nuestro viaje en el 2003 intentamos ir a actuar allí pero no lo conseguimos. De hecho, la anterior caravana anterior a la nuestra de Payasos Sin Fronteras acabó apedreada polos propios chavales. 6 años más tarde llega mi primer trabajo en estas tierras de dignidad y genocidio.
La gente del circo palestino nos lleva a trabajar en dos centros, uno para mujeres maltratadas, violadas y torturadas. Esta guerra es así. No hay medias partes ni descanso para las máquinas del terror. El otro grupo es de gente joven que lleva un tiempo practicando con ellos artes circenses como manera de escapar a la barbarie.
El día anterior, durante casi una hora me adoctrinan sobre las grandes dificultades para trabajar con estos grupos. Ellas son muy tímidas, no se van a tirar al suelo, no van a saltar no van a correr, ni siquiera se agachan a recoger los malabares cuando caen al suelo. Sin embargo, siempre según la gente del circo, los jóvenes son muy violentos, están muy tensos y pertenecen a familias muy machacadas.
Las mujeres me reciben en la distancia. Van tapadas de la cabeza a los pies aunque por debajo de los trajes llevan zapatos de tacón, el mejor calzado para una sesión de risoterapia. No las puedo tocar ni mirar mucho. Las directoras del centro me retiran a mano de forma cortés para saludarme con una mano en el pecho... Bien, el caso es que ya estoy aquí y que formo parte de una internacional de la risa revolucionaria que cree profundamente que, sin esperanza, los pueblos no podemos conseguir la liberación, así que me lanzo al trabajo sin red de protección ni paracaídas. Que sea lo que Alá quiera.
Iniciamos el taller con maestras mirando sentadas mentras hacen calceta y las mujeres participantes a diez metros de distancia de mí. Acabamos con ellas abrazadas, bailando, saltando llorando y riendo como nunca lo habían hecho en su vida. Al final, incluso las mujeres mismas me venían a saludar y hablar conmigo.
Yo no trabajo la risoterapia sino la humanoterapia, abrirse de arriba a abajo, demostrar el poder del ridículo, desvelar las energías que nos unen y, finalmente, visualizar el potencial que anida en nuestros sueños.
3 horas que, según los organizadores e incluso los reponsables políticos de los programas culturales de Yenin, cambiaron las vidas de estas mujeres. Las palabras que más sairon en este taller fueron libertad y revolución. Así me agradecian la ínica virtud que poseo como dinamizador de grupos, la verdad radical con la que me lanzo en estas experiencias humanas.
Por la tarde y con el subidón de la experiencia nuclear que acabamos de vivir, Por el camino, la gente do circo palestino, que no se lo puede creer, non deja de comentar la experiencia. Están tan agradecidos que sus ojos, cuando hablan conmigo alumbran como faros.
Empezamos el segundo taller con diez chavales. Yo los abordo en las escaleras, me meto con ellos, les hago chistes... Al final acabamos bailando sus danzas tradicionales, sacándonos fotos, abrazándonos comos si fuésemos vecinos de toda la vida. Gente con un dolor terrible pero capaz de acogerme como su hermano.
Mientras nos cambiamos en la parte de atrás de un ultramarinos, comienzan las historias. Uno me habla de su familia maltratada por la ocupación y otro de cómo hace un par de años, mientras jugaba un partido de fútbol, vio como un helicóptero isarelí mataba delante de sus ojos a un chaval que como él apenas pasaba de los 12 años. Su delito era jugar al fútbol y no llamarse Ronaldinno ni Raúl, sino simplemente Mohamed.
Esta guerra contra la vida tiene coordenadas muy claras. Los israelíes se mantienen en Palestina a costa de matar, torturar y humillar a la población civil que tiene como horizonte el Mediterráneo y sus olivos. Mientras tanto, nuestros gobernantes hacen reuniones en las que negocian a cuanto sale el cadáver de niño palestino en el mercado de valores.
Cuando nos marchamos para Ramala, una de las mujeres que nos acompaña me dice con una mirada vidriosa que nunca en su vida había visto reírse de esa manera a esta gente. Será que la rebeldía hace que el amor entre los ser humanos sea tan radical y trasnformador que incluso la ocupación asesina se difumina durante unas horas. Que podríamos hacer si en vez de ejércitos bélicos armásemos guerrillas de la risa activa y comprometida?
» Se non ves correctamente este email, por favor, pulse sobre o seguinte enlace: www.culturactiva.org
» Se non desexas recibir máis mensaxes nosas, responde con asunto = Borrar
Primeras crónicas de Pallasos en Rebeldía desde Palestina
CARAVANA A PALESTINA · PALLASOS EN REBELDÍA 2009
Crónica 1 e 2, en galego e castelán (a continuación)
Primeira crónica de Pallasos en Rebeldía dende Palestina
Por Iván Prado
De cando os apelidos son sinónimo de terrorista
Despois de 12 horas de viaxe, parada incluída en Estambul, chistes, moitas risas, certos nervios e bastantes preguntas chegamos a Tel Aviv, cansos e cheos de sono. Aínda así non perdiamos a alegría, xa que estabamos cerca de Palestina e pronto empezaría a nosa aventura, pero démonos de fuciños contra o valado, non o físico que atravesa Cisxordania ignominiosamente, senón o valado da represión sistematizada, a incompresión e o terrorismo de estado.
No aeroporto de Ben Gurion, deteñen a Laila pola súa ascendencia palestina. O seu apelido fai sospeitar á xudia de cor que se atopa metida nesa garita tuneada coa que xa te humillan nada máis chegar a Isarel. Lévana á parte cando se enteran de que o seu pai naceu en Yenin e a nós déixannos marchar, pero Edu e eu decidimos que un de nós fica na antesala do inferno para non deixar soa a Laila, así que me armo de valentía ignorante e, co meu inglés do Porriño, voume para enriba dun armario con patas e traxe de torturador e pregunto pola miña amiga.
Total, que me quitan o pasaporte e me meten nunha saliña pola que van pasando, como no bar intergaláctico de "La guerra de las galaxias" todo tipo de especímenes, desde mexicanos de camiño a Xerusalén en santa peregrinación ata árabes con pintas de dedicarse ao tráfico de armas e outras especies. Ninguén me explica nada pero eu tamén estou retido, non entendo o dioma do país e non teño papeis. Agora comprendo un chisco máis os africanos que chegan ás nosas costas.
Laila vai entrando e saíndo de varios interrogatorios e de vez en cando déixana vir conmigo, así ata que na quinta visita ao kafkiano aparato sionista, obrígana a abrir o seu correo e descobren ao que realmente vimos, momento no que nos amezan con botarnos do pais e obríganme a entrar na sala de interrogatorios.
Eu canso, farto e de mala hostia, decido que se me van botar polo menos que sexa con clase. Mensaxes e chamadas ao consulado e a Edu, que está fóra esperándonos coas maletas, aos primeiros para pedirlles axuda (cousa que non serviu para nada) e ao segundo para que fuxa e se esconda (cousa que tampouco funcionou porque el decidiu que, se nos botan, solidariamente, regresa con nós).
Total, que entro e decido sentarme nunha cadeira que queda baleira, iso si, está ao fondo e na esquina do cuartucho, cousa que cabrea moito a señora e nun inglés vomitado bótame unha berradura e dime que me arrime, ao que eu lle contesto coa miña estudada frase "sorri ai an non espikin inglis". A señora -de mala hostia- responde que non me preocupe, que ela sabe español, pero eu entendo o contrario e respondo que "eso yes is a problem", e a señora responde que o problem o teño eu e moi big, vamos que Faemino e Cansado estarían felices de copiar estes diálogos.
Logo mándame buscar o billete de volta en papel, cousa moi anticuada porque xa fai tempo que todo isto funciona por Internet. Dígollo e ameaza con botarme do país. Ademais empeza a berrar que non temos billete, e eu a dicirlle que si, que está en Internet, e ela a dicir que non temos billete e que nos bota. Despois dun anaco de ping - pong finalmente mándame mirar o meu correo, así que movo a pantalla para min e a paisana móvea para ela, eu para min ela para ela, e a quinta vez deste valse dos idotas cabréase tanto que nos bota da habitación. Home, era o que faltaba que fora eu abrir alí diante desa represora o meu correo.
Cinco horas despois da nosa chegada, estabamos libres. Isarel é un estado ilegal e ademais maleducado que non entende que as persoas somos seres vivos e non pezas dunha cadea de montaxe. Se chegan a saber que eu me apelido Fernández e que, posiblemente, algún antergo meu lle prendeu lume a algunha casa de xudeos no Medievo español, ao mellor aínda seguiamos alí encerrrados.
Na porta hai un enorme cartel que pon "Welcome a Isarel", e eu penso que deberían engadir: "As autoridades isarelís infroman que ser persoa neste país prexudica seriamente a súa estadía nel".
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Segunda crónica de Pallasos en Rebeldía dende Palestina
Por Iván Prado
Yenin foi a vila máis atacada polos israelís durante a segunda intifada. Foi lugar de dor e masacre. Os cans de ferro dos xudeos non daban abasto botando abaixo casas e declaracións dos dereitos humanos.Yenin, durante eses anos, converteuse na tradución ao árabe do inferno: nenos chorando nús polas rúas mentras o tiroteo lles facía a raia ao medio.
Metáfora de sufrimento e esquizofrenia colectiva.
Durante a nosa viaxe no 2003 intentamos ir actuar alí pero non o conseguimos. De feito, a anterior caravana anterior á nosa de Pallasos Sen Fronteiras acabou apedreada polos propios rapaces. 6 anos máis tarde chega o meu primeiro traballo nestas terras de dignidade e xenocidio.
A xente do circo palestino lévanos a traballar en dous centros, un para mulleres maltratadas, violadas e torturadas. Esta guerra é así. Non hai medias partes nin descanso para as máquinas do terror. O outro grupo é de xente nova que leva un tempo practicando con eles as artes circenses como xeito para fuxir da barbarie.
O día anterior, durante case unha hora adoutrínanme sobre as grandes dificultades para traballar con estes grupos. Elas son moi tímidas, non se van tirar ao chan , non van brincar non van correr, nin sequera se agochan a recoller os malabares cando caen ao chan. Porén, sempre segundo a xente do circo, os novos son moi violentos, están moi tensos e pertencen a familias moi machacadas.
As mulleres recíbenme na distancia. Van tapadas da cabeza aos pés aínda que por baixo dos traxes levan zapatos de tacón, o mellor calzado para unha sesión de risoterapia. Non as podo tocar nin mirar moito. As directoras do centro retíranme a man de forma cortés para saudarme cunha man no peito... Ben, o caso é que xa estou aquí e formo parte dunha internacional da risa revolucionaria que cre fondamente que, sen esperanza, os pobos non podemos conseguir a liberación, así que me lanzo ao traballo sen rede de protección nin paracaídas. Que sexa o que Alá queira.
Iniciamos o obradoiro con mestras mirando sentadas mentras fan calceta e as mulleres participantes a dez metros de distancia de min. Rematamos con elas abrazadas, bailando, saltando chorando e rindo como nunca o fixeran na súa vida. Ao final, ata as mulleres mesmas viñan saudarme e falar conmigo.
Eu non traballo a risoterapia senón a humanoterapia, abrirse de arriba a abaixo, demostrar o poder do ridículo, desvelar as enerxías que nos unen e, finalmente, visualizar o potencial que aniña nos nosos soños.
3 horas que, segundo os organizadores e incluso os reponsables políticos dos programas culturais de Yenin, cambiaron as vidas destas mulleres. As palabras que máis sairon neste obradoiro foron liberdade e revolución. Así me agradecian a ínica virtude que posúo como dinamizador de grupos, a verdade radical coa que me lanzo nestas experiencias humanas.
Pola tarde e co subidón da experiencia nuclear que acabamos de vivir, imos ao segundo lugar de traballo. Polo camiño, a xente do circo palestino, que non o pode crer, non deixa de comentar a experiencia. Están tan agradecidos que os seus ollos, cando falan conmigo alumean coma faros.
Empezamos o segundo obradoiro con dez rapaces. Eu abórdoos nas escaleiras, métome con eles, fágolles chistes... Ao final acabamos bailando as súas danzas tradicionais, sacándonos fotos, abrazándonos comos se fosemos veciños de toda a vida. Xente cunha dor terrible pero capaz de acollerme coma o seu irmán.
Mentres nos cambiamos na parte de atrás dun ultramarinos, comezan as historias. Un fálame da súa familia maltratada pola ocupación e outro de como fai un par de anos, mentres xogaba un partido de fútbol, veu como un helicóptero isarelí mataba diante dos seus ollos un rapaz que coma el apenas pasaba dos 12 anos. O seu delito era xogar ao fútbol e non chamarse Ronaldinno nin Raúl, senón simplemente Mohamed.
Esta guerra contra a vida ten coordenadas moi claras. Os israelís mantéñense en Palestina a costa de matar, torturar e humillar a poboación civil que ten como horizonte o Mediterráneo e as súas oliveiras. Mentres tanto, os nosos gobernantes fan reunións nas que negocian a canto sae o cadáver de neno palestino no mercado de valores.
Cando marchamos para Ramala, unha das mulleres que nos acompaña dime cunha mirada vidrosa que nunca na sua vida vira rirse dese xeito a esta xente. Será que a rebeldía fai que o amor entre os seres humanos sexa tan radical e trasnformador que ata a ocupación asasina se difumina durante unhas horas. Que poderiamos facer se en vez de exércitos bélicos armasemos guerrillas da risa activa e comprometida?
Primera crónica de Pallasos en Rebeldía desde Palestina (en castelán)
Por Iván Prado
De cuando los apellidos son sinónimo de terrorista Después de 12 horas de viaje, parada incluida en Estambul, chistes, muchas risas, ciertos nervios y bastantes preguntas llegamos a Tel Aviv, cansados y llenos de sueño. Aun así no perdíamos la alegría, ya que estábamos cerca de Palestina y pronto empezaría nuestra aventura, pero nos dimos de bruces contra el muro, no el físico que atraviesa Cisjordania ignominiosamente, sinó el muro de la represión sistematizada, la incompresión y el terrorismo de estado.
En el aeropuerto de Ben Gurion, detienen a Laila por su ascendencia palestina. Su apellido hace sospechar a la judía de color que se encuentra metida en esa garita tuneada con la que ya te humillan nada más llegar la Isarel. La llevan aparte cuando se enteran de que su padre nació en Yenin y a nosotros nos dejan marchar, pero Edu y yo decidimos que uno de los dos se quede en la antesala del infierno para no dejar sola a Laila, así que me armo de valentía ignorante y, con mi inglés de Porriño, me voy para arriba de un armario con patas y traje de torturador y pregunto por mi amiga.
Total, que me quitan el pasaporte y me meten en una salita por la que van pasando, como en el bar intergaláctico de "La guerra de las galaxias" todo tipo de especímenes, desde mexicanos de camino a Jerusalén en santa peregrinación hasta árabes con pintas de dedicarse al tráfico de armas y otras especies. Nadie me explica nada pero yo también estoy retenido, no entiendo el dioma del país y no tengo papeles. Ahora comprendo un poco a más los africanos que llegan a nuestras costas.
Laila va entrando y saliendo de varios interrogatorios y de vez en cuando la dejan venirse conmigo, así hasta que en la quinta visita al kafkiano aparato sionista, la obligan a abrir su correo y descubren a lo que realmente venimos, momento en el que nos amenazan con echarnos del país y me obligan a entrar en la sala de interrogatorios.
Yo canso, harto y de mala hostia, decido que si me van a echar por lo menos que sea con clase. Mensajes y llamadas al consulado y a Edu, que está fuera esperándonos con las maletas. A los primeros para pedirles ayuda (cosa que no sirvió para nada) y al segundo para que huya y se esconda (cosa que tampoco funcionó porque él decidió que, si nos echan, solidariamente, regresa con nosotros).
Total, que entro y decido sentarme en una silla que queda vacía, eso sí, está al fondo y en la esquina del cuartucho, cosa que enfada mucho la señora y en un inglés vomitado me grita y me dice que me arrime, a lo que yo le contesto con mi estudiada frase "sorri ai an no espikin inglis". La señora -de mala hostia- responde que no me preocupe, que ella sabe español, pero yo entiendo lo contrario y respondo que "eso yes is a problem", y la señora responde que el problem lo tengo yo y muy big, vamos que Faemino y Cansado estarían felices de copiar estos diálogos.
Luego me manda buscar el billete de vuelta en papel, cosa muy anticuada porque ya hace tiempo que todo esto funciona por Internet. Se lo digo y amenaza con echarme del país. Además se pone a chillar que no tenemos billete, y yo le digo que sí, que está en Internet, y ella diceque no tenemos billete y que nos echa. Después de un rato de ping - pong finalmente me manda a mirar mi correo, así que muevo la pantalla para mí y la paisana la mueve para ella, yo para mí ella para ella, y la quinta vez de este vals de los idotas se enfada tanto que nos echa de la habitación. Hombre, era lo que faltaba, que iba yo a abrir allí delante de esa represora mi correo.
Cinco horas después de nuestra llegada, estábamos libres. Isarel es un estado ilegal y además maleducado que no entiende que las personas somos seres vivos y no piezas de una cadena de montaje. Si llegan a saber que yo me apellido Fernández y que, posiblemente, algún antepasado mío le prendió fuego a alguna casa de judíos en el Medievo español, a lo mejor aun seguíamos allí encerrrados.
En la puerta hay un enorme cartel que pone "Welcome a Isarel", y yo pienso que deberían añadir: "Las autoridades isarelís infroman que ser persona en este país perjudica seriamente su estadía en él".
Segunda crónica de Pallasos en Rebeldía desde Palestina (en castelán)
Por Iván Prado
Yenin fue la ciudad más atacada por los israelíes durante la segunda intifada. Fue lugar de dolor y masacre. Los perros de hierro de los judíos no daban abasto echando abajo casas y declaraciones de los derechos humanos.Yenin, durante esos años, se convirtió en la traducción al árabe del infierno: niños llorando desnudos por las calles mentras el tiroteo les hacía la raya al medio.
Metáfora de sufrimiento y esquizofrenia colectiva.
Durante nuestro viaje en el 2003 intentamos ir a actuar allí pero no lo conseguimos. De hecho, la anterior caravana anterior a la nuestra de Payasos Sin Fronteras acabó apedreada polos propios chavales. 6 años más tarde llega mi primer trabajo en estas tierras de dignidad y genocidio.
La gente del circo palestino nos lleva a trabajar en dos centros, uno para mujeres maltratadas, violadas y torturadas. Esta guerra es así. No hay medias partes ni descanso para las máquinas del terror. El otro grupo es de gente joven que lleva un tiempo practicando con ellos artes circenses como manera de escapar a la barbarie.
El día anterior, durante casi una hora me adoctrinan sobre las grandes dificultades para trabajar con estos grupos. Ellas son muy tímidas, no se van a tirar al suelo, no van a saltar no van a correr, ni siquiera se agachan a recoger los malabares cuando caen al suelo. Sin embargo, siempre según la gente del circo, los jóvenes son muy violentos, están muy tensos y pertenecen a familias muy machacadas.
Las mujeres me reciben en la distancia. Van tapadas de la cabeza a los pies aunque por debajo de los trajes llevan zapatos de tacón, el mejor calzado para una sesión de risoterapia. No las puedo tocar ni mirar mucho. Las directoras del centro me retiran a mano de forma cortés para saludarme con una mano en el pecho... Bien, el caso es que ya estoy aquí y que formo parte de una internacional de la risa revolucionaria que cree profundamente que, sin esperanza, los pueblos no podemos conseguir la liberación, así que me lanzo al trabajo sin red de protección ni paracaídas. Que sea lo que Alá quiera.
Iniciamos el taller con maestras mirando sentadas mentras hacen calceta y las mujeres participantes a diez metros de distancia de mí. Acabamos con ellas abrazadas, bailando, saltando llorando y riendo como nunca lo habían hecho en su vida. Al final, incluso las mujeres mismas me venían a saludar y hablar conmigo.
Yo no trabajo la risoterapia sino la humanoterapia, abrirse de arriba a abajo, demostrar el poder del ridículo, desvelar las energías que nos unen y, finalmente, visualizar el potencial que anida en nuestros sueños.
3 horas que, según los organizadores e incluso los reponsables políticos de los programas culturales de Yenin, cambiaron las vidas de estas mujeres. Las palabras que más sairon en este taller fueron libertad y revolución. Así me agradecian la ínica virtud que poseo como dinamizador de grupos, la verdad radical con la que me lanzo en estas experiencias humanas.
Por la tarde y con el subidón de la experiencia nuclear que acabamos de vivir, Por el camino, la gente do circo palestino, que no se lo puede creer, non deja de comentar la experiencia. Están tan agradecidos que sus ojos, cuando hablan conmigo alumbran como faros.
Empezamos el segundo taller con diez chavales. Yo los abordo en las escaleras, me meto con ellos, les hago chistes... Al final acabamos bailando sus danzas tradicionales, sacándonos fotos, abrazándonos comos si fuésemos vecinos de toda la vida. Gente con un dolor terrible pero capaz de acogerme como su hermano.
Mientras nos cambiamos en la parte de atrás de un ultramarinos, comienzan las historias. Uno me habla de su familia maltratada por la ocupación y otro de cómo hace un par de años, mientras jugaba un partido de fútbol, vio como un helicóptero isarelí mataba delante de sus ojos a un chaval que como él apenas pasaba de los 12 años. Su delito era jugar al fútbol y no llamarse Ronaldinno ni Raúl, sino simplemente Mohamed.
Esta guerra contra la vida tiene coordenadas muy claras. Los israelíes se mantienen en Palestina a costa de matar, torturar y humillar a la población civil que tiene como horizonte el Mediterráneo y sus olivos. Mientras tanto, nuestros gobernantes hacen reuniones en las que negocian a cuanto sale el cadáver de niño palestino en el mercado de valores.
Cuando nos marchamos para Ramala, una de las mujeres que nos acompaña me dice con una mirada vidriosa que nunca en su vida había visto reírse de esa manera a esta gente. Será que la rebeldía hace que el amor entre los ser humanos sea tan radical y trasnformador que incluso la ocupación asesina se difumina durante unas horas. Que podríamos hacer si en vez de ejércitos bélicos armásemos guerrillas de la risa activa y comprometida?
» Se non ves correctamente este email, por favor, pulse sobre o seguinte enlace: www.culturactiva.org
» Se non desexas recibir máis mensaxes nosas, responde con asunto = Borrar
Hola! Adjunto la info de un taller de Arte y Salud que me enviaron.
Un abrazo, Veronica
www.naturgalicia.blogspot.com
From: crispinucha@... Subject: taller de arte Date: Wed, 29 Apr 2009 15:05:03 +0200
Os reenvio esta información de un Taller de Arteterapia para aquellos que estén interesados en asisitir.
Si conoceis gente a la que pueda interesar no dudéis en enviarsela.
Bicos y gracias!!!
Cristina Feijoó
Pedagoga especialista en Primeira Infancia
Xoguetes artesanais
Haz búsquedas desde Live Search y ayuda a 22 niños de un orfanato en Nepal ¡Colabora! ¿Quieres estar al día de la últimas novedades? ¡Apúntate gratis aquí!
Informamos a todos que en los días 15, 16 y 17 de Mayo próximo, estará en Villagarcia de Arosa - GAPSI - la Masajista Marisol Segura, especialista en Masaje Terapéutico, Reflexologia Podal, Terapia Cráneo Sacral y Masaje Tailandés.
From: leticia@... Subject: LOS 5 RITMOS DE GABRIELLE ROTH: NEWSLETTER Date: Thu, 30 Apr 2009 10:27:27 +0200 To: leticia@...
“Los momentos de éxtasis que experimentamos en la quietud, en el juego, en el arte, en el sexo, no constituyen un suceso excepcional o casual, sino que reflejan el sabor de lo que la vida está destinada a ser. Aquellos momentos en que estamos conectados con nuestro cuerpo, en los que nos sentimos puros en el corazón, claros en la mente, arraigados en el alma y llenos del espíritu de vida, nos pertenecen, son parte de nuestro patrimonio.”
Gabrielle Roth
"Cuando te has enamorado de los Ritmos y la enseñanza se ha convertido en una llamada, te invito a que te unas a mí." Gabrielle Roth.
Este fin de semana intensivo de 5 Ritmos es una oportunidad de sumergirse enel placer y la libertad, guiados y animados a dejar salir el bailarín creativo que vive en nuestros cuerpos.
Todos y cada uno de nosotros tenemos una respuesta innata, natural y vibrante al ritmo diario y a la melodía de nuestras vidas, que constantemente nos lleva a unavariedad de pensamientos y sentimientosdemasiado profundos para ser explicados solo con palabras.
El movimiento repetido a través de la Ola de los 5 Ritmosaumenta considerablemente nuestra capacidad para tolerar, integrar y mejorar nuestra experiencia de estar presentes- despiertos y vivos.
Enfocarse de tal forma en la danza reclamael poder de la respiración, la claridad, la salud, la libertad y la simple conexión a la propia viday a la de los demás. ¡Eres bienvenido!
Imparte: Alain Allard
Co-director de “Moves Into Consciousness” (“Movimiento para la conciencia”) y profesor asociado del “Centro de 5 Ritmos para Estudios Terapéuticos”. Su práctica de los 5 Ritmos está enraizada en una sólida disciplina física a través de la danza, las artes marciales y el teatro. El estilo claro, enfocado e integrado de sus talleres se inspira en la experiencia adquirida a lo largo de 10 años de enseñanza continua y coherente por Europa. Es también psicoterapeuta con titulación oficial con más de 15 años de experiencia apoyando y catalizando cambios individuales y grupales en diferentes contextos.
Más información
Horario:Sábado de 10:30 a 18:00 h. Domingo de 10:30 a 17:00 h. Precio:200 €. Lugar:Gimnasio HOLMES PLACE, C/Silvano 77 - Metro Canillejas. Más información:5ritmos@...-696 485 272 Si quieres leer más información a cerca del curso, haz clicAQUÍ.
Mueve tu cuerpo al ritmo de tus propias emociones. Nuestro foco para este taller será el de encontrar como permanecer en nuestro cuerpo y en nuestro centro con un mayor espacio de paz interior, empatía, compasión y entendimiento, permitiéndonos asimilar lo que experimentamos en lugar de hacernos a un lado, quedar adormecidos o “perdernos”.
La vida es movimiento. Todo está conectado sutilmente, con una naturaleza cíclica y en movimiento constante. Este taller de danza es un fin de semana de caminos en movimiento cuidadosamente guiados a través de los 5 Ritmos, danzando repetidamente Ola tras Ola reconectándose con la Vida.
'Ongoing Group' en España
Un ONGOING GROUP, es un grupo de trabajo en un país determinado en el cual Alain viene durante 4 encuentros de miércoles a domingo a lo largo de un año para profundizar en el trabajo de los 5 Ritmos. Cuando lo hace se forma un grupo cerrado que se compromete a venir a todos los seminarios a lo largo de un año. Si quieres recibir más información no dudes en contactarnos.
Fechas 2009-2010 (Madrid): 2-6 Diciembre 2009 17-21 Marzo 2010 2-6 Junio 2010 22-26 Septiembre 2010
Además...
Alain Allard y Sarah Pitchford imparten un retiro de danza, titulado 'Reflections' en La Gomera del 3 al 10 de Julio. Para más información, haz clicAQUÍ.
Ahora lee tus emails de Hotmail desde tu móvil Vodafone ¡Aquí!
MASAJE CON PIEDRAS CALIENTES/FRIAS EN EL CENTRO DE TERAPIAS ALTERNATIVAS
DRAGONFLY en MOS(Pontevedra)
"...Las piedras se disponen a lo largo de los musculos,con el objetivo de
trasmitir la energia que realce la fuerza interior.La aplicacion es profunda,son
piedras volcanicas, plutonicas y con sedimentos,herencia energetica de
millones,a veces de billones,de años..."
"...Actua como una gimnasia vascular en el sitema circulatorio,creando
respuestas sedativas y reenergizadoras en el cuerpo..."
Para pedir cita ó mas informacion llamanos...
Tlfn. 638108271 // 986332494
centrodragonfly@...http://www.dragon-fly.eshttp://www.blog.dragon-fly.es
MASAJE AYURVEDA EN EL CENTRO DE TERAPIAS ALTERNATIVAS DRAGONFLY EN
MOS(PONTEVEDRA)
...Llamada la "MADRE DE TODAS LAS CURACIONES", la ciencia AYURVEDICA es uno de
los sistemas de curacion mas extensos del mundo y trata
integramente:Cuerpo,Mente y Espiritu.
Dada su antigüedad podemos decir que es el sistema medico original del cual se
derivan los sistemas medicos actuales...
Para pedir cita ó mas informacion llamanos...
Tlfn. 638108271 // 986332494
centrodragonfly@...http://www.dragon-fly.eshttp://www.blog.dragon-fly.es
Terapia con FLORES DE BACH en CENTRO DE TERAPIAS ALTERNATIVAS
DRAGONFLY(MOS-PONTEVEDRA)
..."El método curativo del Dr. Bach se basa en el hecho de que la enfermedad no
sólo es el resultado de trastornos corporales sino que tiene su origen en
sentimientos y actitudes negativas que bloquean nuestra energía vital.
El punto fuerte de la terapia de las flores radica en la normalización de los
trastornos psíquicos y en la resolución de los conflictos internos, así como en
la mejoría del dolor físico con causas psíquicas reconciliables o síntomas
concomitantes.
Las flores de Bach no solo son adecuadas para el tratamiento armonizador
psicofísico en enfermedades de todo tipo -en ocasiones de modo adicional al
tratamiento médico- sino también para cuidar la salud y llevar una vida sana,
puesto que estabilizan y eliminan lo puntos flojos de tipo psíquico..."
CENTRO ALTERNATIVO DRAGONFLY
Casalmorto 41
Pereiras
36419-Mos
-PONTEVEDRA-
Tlfn. 986332494 - 638108271
centrodragonfly@...http://www.dragon-fly.eshttp://www.blog.dragon-fly.es
Clases de BAILOTERAPIA en el Centro DRAGONFLY, tres dias por semana,tanto de
MAÑANA como de TARDE...apuntate...
La bailoterapia nos mantiene jóvenes y dinámicos, mejora nuestro humor y
proporciona alivio a nuestro cuerpo, ya que nos ayuda a liberar tensiones y
ansiedades e incluso a combatir temores creados por nuestra mente. La idea es
unir nuestra energía con la de los demás y pasar un buen rato bailando y
divirtiéndonos.
Con esta especialidad se logra de una manera fácil y divertida, beneficios
positivos para mantenerse en forma a cualquier edad. Asimismo, nos ayuda a tener
control de nuestro cuerpo y desconectarnos por instantes del mundo exterior y de
los problemas, a la vez que ejercitamos todos los músculos de nuestro cuerpo.
¿Qué necesitas? Ropa comoda, preferiblemente chándal y zapatillas deportivas.
Una toalla, agua y sobre todo ganas de pasártelo bien...
Llamanso,informate y ven a probar una clase gratis...
Casalmorto 41
Pereiras
36419-Mos
-PONTEVEDRA-
Tlfn. 986332494 - 638108271
centrodragonfly@...http://www.dragon-fly.eshttp://www.blog.dragon-fly.es
TERAPIA SANADORA AXIOTONAL-CENTRO DRAGONFLY(MOS-PONTEVEDRA)
La terapia sanadora axiotonal es apropiada cuando una persona siente que
necesita sanar algo a nivel fisico,mental,emocional ó espiritual; Ó simplemente
porque quiere ponerse en orden globalmente.Esta terapia acelera la propia
evolucion de la persona.
Si te interesa llamanos e informate:
CENTRO ALTERNATIVO DRAGONFLY
Casalmorto 41
Pereiras
36419-Mos-PONTEVEDRA-
Tlfn. 986332494 - 638108271
centrodragonfly@...http://www.dragon-fly.eshttp://www.blog.dragon-fly.escentrodragonfly@...http://www.dragon-fly.eshttp://www.blog.dragon-fly.es
CENTRO DE TERAPIAS NATURALES Y ALTERNATIVAS DRAGONFLY-MOS(PONTEVEDRA)-a 15 min.
de Vigo y a 5 min. de Porriño-
En DRAGONFLY-Centro de terapias naturales- hemos creado los BONOS-REGALO con
los que puedes obsequiar a quienes mas quieres con un MASAJE AYURVEDA,un SHI-TAO
,un CHAVUTTI THIRUMMAL un día especial en uno de nuestros TALLERES DE
MANDALAS,ó una BONITA CENA única y vegetariana en un entorno y ambiente creado
solo para ese momento tan especial...
"...Se original y regala salud,vitalidad, bienestar..."
Llamanos e informate...
CENTRO ALTERNATIVO DRAGONFLY
Casalmorto 41
Pereiras
36419-Mos
-PONTEVEDRA-
Tlfn. 986332494 - 638108271
centrodragonfly@...http://www.dragon-fly.eshttp://www.blog.dragon-fly.es
En el CENTRO DE TERAPIAS ALTERNATIVAS DRAGONFLY(MOS-PONTEVEDRA) queremos
ofrecerte nuestro servicio de catering "personalizado" VEGETARIANO "DIOS
MÍO...¡QUE RICO!...y nuestro RESTAURANTE VEGETARIANO del mismo nombre,en el que
te ofrecemos un servicio PERSONALIZADO(por encargo) en un lugar privilegiado los
SABADOS POR LA NOCHE Y DOMINGOS AL MEDIO DIA...
Al contratar nuestros servicios vas a entrar en contacto con tu equilibrio
natural a través de los alimentos, sin renunciar a los sabores de toda la vida y
conociendo otros nuevos...Nos ponemos a tu disposicion para que el momento sea
perfecto y puedas suspirar...DIOS MÍO...¡QUE RICO!
..."UNA MANERA DIFERENTE DE COMPARTIR BUENOS MOMENTOS DONDE TU DESEES,Y DEGUSTAR
UNOS EXQUISITOS PLATOS VEGETARIANOS ELABORADOS A TU MEDIDA PARA DISFRUTAR CON
QUIEN TU QUIERAS"
Y si lo deseas nuestro centro dispone de espacios únicos donde tambien te
preparamos el ambiente perfecto...
Ó simplemente encárganos tu comida y llévatela para disfrutar con los tuyos....
Nuestros servicios:
* Catering Vegetariano
* Restaurante sábados noche y domingo al mediodia (necesario reservar)
* Comida para llevar.
Llamanos e informate...
CENTRO ALTERNATIVO DRAGONFLY
Casalmorto 41
Pereiras
36419-Mos
-PONTEVEDRA-
Tlfn. 986332494 - 638108271
centrodragonfly@...http://www.dragon-fly.eshttp://www.blog.dragon-fly.es
Hola a todos,
Cómo ya os hemos ido informando el proximo DOMINGO 10 DE MAYO,sera el TALLER
INTENSIVO DE MANADALAS,que como cada mes realizamos en el CENTRO DE TERAPIAS
NATURALES Y ALTERNATIVAS DRAGONFLY. Os recordamos que el horario es de 10:00 a
20:00 hS. y que Podreis disfrutar de un día estupendo en el que relajar vuestra
mente, dejando paso a nuevas soluciones a tus problemas.
Un día especial lleno de paz y armonia en el que disfrutareis de una exquisita
comida vegetariana que está incluida en el precio.
Para aquellos que todavía no conoceis los Mandalas, podeis visitar el siguiente
enlace:
http://www.dragon-fly.es/intensivos-de-mandalas.html
Rogamos confirmeis vuestra asistencia lo antes posible, pues las plazas son
limitadas.
Un saludo,
Centro Alternativo Dragonfly
centrodragonfly@...http://www.dragon-fly.eshttp://www.blog.dragon-fly.escentrodragonfly@...
Telf.: 638 108271 / 986 332494
En DRAGONFLY,CENTRO DE TERAPIAS ALTERNATIVAS ,te ofrecemos un nuevo masaje...EL
CHAVUTTI THIRUMMAL...
"...Este Masaje se realiza con la planta del pie del terapeuta y sobre el
paciente tumbado en el tatami. Suele ser un masaje vigoroso que trabaja los
músculos de la espalda en su profundidad , el sistema nervioso así como la
elasticidad del paciente. Muy efectivo para los problemas de la espalda,
ciáticas...
El resultado suele ser un estado de relajación profundo físico-mental acompañado
de una elevada eliminación de las toxinas..."
Para pedir cita ó mas informacion llamanos...
Tlfn. 638108271 // 986332494
centrodragonfly@...http://www.dragon-fly.eshttp://www.blog.dragon-fly.es
Es
una propuesta basada en el lenguaje y la tradición oral, para crear
historias, partiendo de diversos puntos y, una vez terminadas, elegir
algunas, para aprender a contarlas.
OBJETIVOS:
Explorar al máximo las posibilidades del lenguaje
Crear poesías, cuentos, historias, etc.
Escoger los mejores trabajos
Contar cuentos o representarlos
CONTENIDOS:
Partiendo
de distintas propuestas, aportar ideas y realizarlas, tratando de hacer
el trabajo en la forma mas relajada y lúdica posible.
Ejercicios de respiración y relajación, para evitar el miedo escénico
Ejercicios de modulación vocal, para darle credibilidad a las historias
Dar cabida a varios tipos de historias (cómicas, dramáticas, etc) dando importancia a que el producto final sea estético.
Profesora: Isabel Llor Cerdán
Además
de ser Profesora de Piano, Isabel ha creado un sistema (SONICOLOR) que
trata de aunar color y sonido, y trata de crear pequeñas obras
incluyendo Plástica, Lenguaje, Visualización, etc.
Ha
realizado exposiciones de collage, pintura acrílica, esmalte al fuego,
escultura y tiene publicados dos pequeños libros de cuentos.
Su
segunda vocación es, sin duda, la de escritora, y le da mucha
importancia a poder "contar historias", tratando de recobrar al
narrador que suele existir en cada familia o en los pueblos y que es
una forma óptima de transmitir recuerdos (propios, ajenos o
colectivos), anécdotas o, depende de la imaginación de cada cual, crear
nuevos cuentos.
Kundalini Yoga Narayan abre un Nuevo Curso adaptado a las necesidades de hoy en
día. Un curso que no puedes perderte: Completo, Claro y Útil.
Para una mayor información puedes ponerte en contacto con Narayan Singh en la
web: www.kundaliniyogavigo.com o a través del email:
narayansinghgalicia@...
Si estás interesado en realizar este curso, podemos desplazarnos a realizarlo
al lugar dónde vives. Puedes asistir también al nuevo Centro Narayan, donde se
impartirá regularmente.
Lee con atención porque tal vez sea lo que andas buscando.
VITALIDAD Y SALUD
Yoga para superar adicciones: Renueva tu Vida
Un sistema de técnicas de Yoga para ayudarte a superar
los comportamientos adictivos.
- Este programa combina la ciencia yóguica de con 5.000 años de antigüedad con
las innovaciones de nuestro tiempo.
- Ayuda a eliminar los bloqueos mentales y emocionales que nos impiden llevar
una vida profundamente satisfactoria.
ALGUNOS DE LOS COMPORTAMIENTOS ADICTIVOS
- Alcohol
- Tabaco
- Estrés
- Falta de motivación
- Dependencia al trabajo
- Ansiedad/Depresión
- Desórdenes alimenticios
- Dependencia a las drogas y a los fármacos.
- Juego, Compras, ordenadores…. Etc.
TÉCNICAS PARA SUPERARLAS
- Kundalini Yoga
- Meditación
- Dieta
- Terapia de hierbas y vitaminas
- Masaje
- Respiración
- Relajación
- Mantras (Sonidos específicos)
- Humanología y Ciencia Yóguica
- Ejercicios concretos para cada caso
Estas técnicas Yóguicas trabajan entre otras cosas:
- Equilibrar las secreciones glandulares permitiendo una salud óptima.
- Una enorme satisfacción personal una vez realizado.
- Fortalecen y equilibran el sistema nervioso que se daña con las sustancias y
limpia el cuerpo de toxinas.
- Cambia la química de la sangre y el metabolismo de la comida.
- Equilibra el patrón neuronal del cerebro que afecta el comportamiento
adictivo.
KUNDALINI YOGA
Posturas y ejercicios adaptados a cada caso concreto.
MEDITACIÓN
La práctica de la meditación permite la respuesta exitosa a los desafíos de la
vida perdiéndote la respuesta exitosa a los desafíos de la vida y permaneciendo
en calma bajo circunstancias desafiantes.
- Claridad Mental
- Aumento de la Autoestima
- Mayor Autocontrol
- Incrementa tu capacidad de superación
BENEFICIOS DE LA RESPIRACIÓN
- Respirar profunda y conscientemente tiene efectos calmantes que aclaran el
pensamiento y regeneran el cuerpo.
Sin una buena respiración la sangre no es purificada apropiadamente y se acumula
estrés en los órganos internos, glándulas y nervios.
- Cada emoción precisa de un ritmo de respiración particular. Si alteramos la
respiración uno puede alterar el ánimo.
NUTRICIÓN
Terapias de Hierbas y Vitaminas
Las hierbas y las vitaminas se han usado hace miles de años para sanar el
cuerpo, mantener la salud, y aumentar la vitalidad.
Un régimen de hierbas desintoxica, rejuvenece y realza el cuerpo.
Las vitaminas aumentan la salud y la proyección.
CONSULTA HUMANOLOGÍA
Durante la sesión de consulta reconocemos el pasado sin detenernos en él. Lo
integramos con herramientas de yoga y meditación adecuadas a cada uno. La
Humanología no eleva e inspira a sentirnos más satisfechos con nosotra/os
mismos.
Los ejercicios y la Humanología abren el verdadero ser capaz de resolver
cualquier problema.
LA CRISIS COMO UNA OPORTUNIDAD DE SUPERACIÓN
- Los tiempos de crisis pueden ser los momentos más oportunos para hacer cambios
profundos y significativos.
- Dentro de cada crisis hay un potencial escondido, una oportunidad en la que
podemos transformar la dificultad en Superación.
- Aprender de la crisis y superarla crea un cambio positivo en nuestro
pensamiento.
- Cuando percibimos una crisis como una oportunidad, conseguimos una victoria.
- Cada victoria desarrolla una gran fuerza interior que nos permite enfrentarnos
a la vida sin miedo o culpa y crear una vida llena de paz, felicidad y
compromiso.
El Curso será impartido por Narayan Singh y su grupo de colaboradores
especializados.
Esperamos que os sea de interés esta información. Este es un programa elaborado
durante mucho tiempo para estos tiempos de crisis e incertidumbre y ayudar a
sentirnos mejor a pesar de las dificultades.
Hablar de Narayan es hablar de Kundalini Yoga.
www.kundaliniyogavigo@...http://narayansinghgalicia.blogspot.comnarayasinghgalicia@...
Narayan Singh
Vigo, Galicia, Spain
Pionero en la divulgación de Kundalini Yoga en Galicia. Promovió la formación de
Profesores entre Galicia y Portugal y Organizó las II primeras ediciones del:
Festival Internacional de Kundalini Yoga en Galicia. Practica y enseña Kundalini
Yoga desde hace 10 años.
Sin duda una garantía a la hora de decidir.
Mañás:
11.00 a 14.00h Tardes: 17.30 a 21.30h Fins de semana e festivos: de 11.00 a 14.30h e de 17.30 a 21.30h
A libraría seguirá aberta no horario habitual, excepto os sábados 2 e 9 de feira, o luns 4 e a maña do mércores 6 que vos atenderemos na caseta número 8 (Paseo Central da Alameda).
Lembrade que as compras de libros na caseta teñen un 10% de desconto.
Luns 11, 18 e 25 de Maio (pódese asistir a sesións soltas) 20:15 a 21:30h
TALLER DANZA ORIENTAL "Libera á deusa"
Durante
hora e cuarto, desfrutarás aprendendo unha forma diferente de aumentar
a flexibilidade, coordinación e control do teu corpo. Ao ritmo da
exótica música de Oriente.
ACOMPAÑA Iria A feiticeira, nada
en Londres, estudou ballet, danza contemporánea, expresión corporal,
natación sincronizada, danzas: polinesa, oriental, tribal, bollywood,
bhangra, baratha natyam,etc. Actualmente imparte clases de danza
Oriental e Polinesas, tamén de natación sincronizada. Prepara a
compañas de danza e actúa profesionalmente como bailarina solista e co
seu grupo. Traballa con músicos de percusión oriental. É chamada
nacional e internacionalmente coma profesional da danza.
PRECIO : 10EUR sesión
Libreria AENEA Rua dos Irmans Rey Alvite, 5 15702
Santiago de Compostela
Namasté!
Les quería informar que el fin de semana del 16 y 17 de mayo realizaré un Taller
de Masaje Ayurvédico en el Hotel Sada Marina. Éste será el último taller de la
temporada para Abhyanga Yoga & Ayurveda, por lo cual espero que os animéis a
participar y a encontrar en éste espacio un lugar pleno para construir, a través
del tacto y la atención consciente, un espacio de unión profunda con vosotros
mismos y con el otro.
LUGAR: Hotel Sada Marina - SADA
HORARIO: sábado de 10 a 14 y de 16 a 20 h / domingo de 10 a 14 h
COSTE: 80€. Más 10 € para el almuerzo (comida vegetariana) del sábado en el
hotel.
RESERVAS (antes del martes 12 de mayo): Natalia González Sañudo. TLF 665 888 293
o a info@...
Puedes visitar el siguiente enlace para VER VIDEO DEMO de MASAJE AYURVÉDICO:
www.ayurvedaom.com/video.html
LOS ESPERO!!
(SOLICITAR PROGRAMA y CONTENIDOS a info@...)
A Delegacion Galega de AEKY (Asociacion Española de Kundalini Yoga) organiza para os dias 23 e 24 de maio,un evento en Compostela:
CELEBRANDO A PRIMAVERA
Pretende ser un encontro para a practica do ioga o aire libre.
Traballaremos o Surya Namaskar (saudo o Sol) e variantes,ademais de unha Kriya de Kundalini Ioga.Esto sera o sabado no parque de Bonaval.A partires das 17.00h
Despois teremos a cea no Triangulo das Verduras,as 21.30h
E Pranaimas ea secuencia basica do Hatha Ioga Sivananda,o domingo na praia fluvial de Tapia,as 9.30h
Necesitas esterilla,coxin,manta e roupa comoda.
O prezo incluindo a cea 30 euros.
Si vos apetece,chamarme,pois preciso facer unha lista para a cea.Telf. 650 377 718