salutos ba totos.
dentro la tino, komunamente isa dio tenan jenero gramatika neutra, menos en kontekstos de tradukasiono historia (komo isa biblio) dove, naturamente, isa dio prendan la jenero gramatika historia (maskula dentro isa biblio, femina dentro alkunas kultos indanas, ecetera).
mio, donke, devun titular kuesta eksponasiono diologia (teologia) komo "eto ei nosos". eske por kualo mio titulan komo "elejo ei nosos"? prokue, dentro la diologio, ono visionan pe isa dio, non sel pe la dio; isa dio aparan komo esanto reala, individua inves abstrakta ou inves estrukturo tien atributos; ei elejo esan una persono individua kon la kualo nosos poteran dialogar, non una objeto neutra ei silenca. la filosofologio, si, poteran estudar las aspektos nonpersonas de isa dio, ma eksistan inoltre eleja realo persona, la plus inportanta ei salvanta, liberanta. isa dio non esan maskula ni femina, ma tanpoko neutra. elejo esan maskula ei femina, superando la maskuleso sola ei la femineso sola: elejo esan la androjino eterna, la konpleteso aldi la dividasiono seksa. por kueso elejo (elo plus ejo, etimolojiamente) esan amoro sin la makulo mater la desiro, komo nosos visionon.
la viveso uoma esan una bruko verso la pleneso, una puerto verso la eterneso. mater ito sola, la viveso uoma non esan plus ke limitasiono, naskimento, desiro, reproduktasiono, placero, doloro, mortimento ei renaskimento ou rekarnasiono. eis la ciklo de la sufrimento eterna, la inferno reala aldi las mitos relijionas. la fino de la sufrimento inplikan la komenco de la amoro. la uomo non esan esklavo de suas tendencos. las tendencos de la uomo kondicionan pe eto, ma non fiksan pe eto sin posibleso de metanoio (trasformasiono radika). la uomo esan libera; la koncienco uoma tenan la kapaceso de elektar inter la bono ei la malo, senpre poterando elektar la bono konkreta, ansi aproksimando pe suo verso la perfekta boneso, kualo esan reala, non sel una ideo nonobtenabla. eksistan, certamente, la boneso absoluta, ma ito esan solamente akirabla via una kostanta intenciono pura ei konkretamente bona.
ansi, nosos poteran menan deskribar la amoro. dentro la versiono popola, la amoro esan proksimatamente una sinonimo de atraktasiono erotika ei seksa; nosos askoltan ke una uomulo ei una uomino aman mutuamente; kueso signifan ke itos tenan mutuamente desiro, desiro seksa, desiro emociona, desiro de konpaneso, desiro de fijos, desiro de famijo, desiro de estabileso sika, socia, ekonomia, labora, famija, kultura, politika ei biologa; senpre desiro. la amoro erotika non esan sel amoro seksa, ma ito esan senpre amoro kon desiro.
kontrastamente, la tradiciono esoterisma esan unanima: "sel ta kuesos kios aman sin desiro ono koncedon la potero dentro la horo plus obskura.". la amoro, sin desiro, esan la tendenco verso la pleneso. la desiro, sea seksa, sea non seksa, senpre obskuran la siko. la meditasiono esan la sendo para liberar pe nosos dis la desiro. menan, aparan algo nova ei, simultaneamente, tre antika: la posibleso totala, fonto de la boneso ei de la maleso, indiferento verso las indiferentos sur elejo, ma amiko verso las amikos de la alegreso. eksistan multas nomos para kuesa realo: dio, nirvano, alaho, uakantanko, ensanbio, bogo, iaveo, tao, bramo, ecetera. ma, tre sinplamente, elejo eson visionata fa tota ricercanto kualo praktikun kontinuamente la meditasiono intencionando konprenar ei praktikar la amoro sin desiro.
dentro la tino, komunamente isa dio tenan jenero gramatika neutra, menos en kontekstos de tradukasiono historia (komo isa biblio) dove, naturamente, isa dio prendan la jenero gramatika historia (maskula dentro isa biblio, femina dentro alkunas kultos indanas, ecetera).
mio, donke, devun titular kuesta eksponasiono diologia (teologia) komo "eto ei nosos". eske por kualo mio titulan komo "elejo ei nosos"? prokue, dentro la diologio, ono visionan pe isa dio, non sel pe la dio; isa dio aparan komo esanto reala, individua inves abstrakta ou inves estrukturo tien atributos; ei elejo esan una persono individua kon la kualo nosos poteran dialogar, non una objeto neutra ei silenca. la filosofologio, si, poteran estudar las aspektos nonpersonas de isa dio, ma eksistan inoltre eleja realo persona, la plus inportanta ei salvanta, liberanta. isa dio non esan maskula ni femina, ma tanpoko neutra. elejo esan maskula ei femina, superando la maskuleso sola ei la femineso sola: elejo esan la androjino eterna, la konpleteso aldi la dividasiono seksa. por kueso elejo (elo plus ejo, etimolojiamente) esan amoro sin la makulo mater la desiro, komo nosos visionon.
la viveso uoma esan una bruko verso la pleneso, una puerto verso la eterneso. mater ito sola, la viveso uoma non esan plus ke limitasiono, naskimento, desiro, reproduktasiono, placero, doloro, mortimento ei renaskimento ou rekarnasiono. eis la ciklo de la sufrimento eterna, la inferno reala aldi las mitos relijionas. la fino de la sufrimento inplikan la komenco de la amoro. la uomo non esan esklavo de suas tendencos. las tendencos de la uomo kondicionan pe eto, ma non fiksan pe eto sin posibleso de metanoio (trasformasiono radika). la uomo esan libera; la koncienco uoma tenan la kapaceso de elektar inter la bono ei la malo, senpre poterando elektar la bono konkreta, ansi aproksimando pe suo verso la perfekta boneso, kualo esan reala, non sel una ideo nonobtenabla. eksistan, certamente, la boneso absoluta, ma ito esan solamente akirabla via una kostanta intenciono pura ei konkretamente bona.
ansi, nosos poteran menan deskribar la amoro. dentro la versiono popola, la amoro esan proksimatamente una sinonimo de atraktasiono erotika ei seksa; nosos askoltan ke una uomulo ei una uomino aman mutuamente; kueso signifan ke itos tenan mutuamente desiro, desiro seksa, desiro emociona, desiro de konpaneso, desiro de fijos, desiro de famijo, desiro de estabileso sika, socia, ekonomia, labora, famija, kultura, politika ei biologa; senpre desiro. la amoro erotika non esan sel amoro seksa, ma ito esan senpre amoro kon desiro.
kontrastamente, la tradiciono esoterisma esan unanima: "sel ta kuesos kios aman sin desiro ono koncedon la potero dentro la horo plus obskura.". la amoro, sin desiro, esan la tendenco verso la pleneso. la desiro, sea seksa, sea non seksa, senpre obskuran la siko. la meditasiono esan la sendo para liberar pe nosos dis la desiro. menan, aparan algo nova ei, simultaneamente, tre antika: la posibleso totala, fonto de la boneso ei de la maleso, indiferento verso las indiferentos sur elejo, ma amiko verso las amikos de la alegreso. eksistan multas nomos para kuesa realo: dio, nirvano, alaho, uakantanko, ensanbio, bogo, iaveo, tao, bramo, ecetera. ma, tre sinplamente, elejo eson visionata fa tota ricercanto kualo praktikun kontinuamente la meditasiono intencionando konprenar ei praktikar la amoro sin desiro.
alkunas parolos posiblamente dificilas dentro la teksto anteriora.
androjino: hermafrodito.
bruko: plataformo para traversar la akuo (dentro la alemaniko, "Brücke"; dentro la kastiliko, "puente").
puerto: fojo mater madero kualo separan duas partos de una kostruimento (dentro la alemaniko, "Tür"; dentro la kastiliko, "puerta").
sea: konjunciono alternativa, para elektar una realo inter duas ou plus realos.
isa: artikulo de nomo propra, especialamente para personos.
aldi: superando, irando plus lontano.
amikamente, fa isa aleksandrulo.