Ir a las búsquedas
ulango

Información del grupo

  • Miembros: 26
  • Categoría: Esperanto
  • Creado: Jan 27, 2003
  • Idioma: Español
? ¿Ya estás suscrito? Entrar en Yahoo!

Consejos de Yahoo! Grupos

¿Sabías que...?
Puedes determinar el orden de los mensajes. Pulsa el enlace en la columna correspondiente a la fecha. Tus preferencias serán guardadas y no tendrás que introducirlas de nuevo.

Mensajes

  Mensajes Ayuda
Avanzado
Mensajes 93 - 125 de 187   Último  |  < Siguiente  |  Anterior >  |  Primero
Mensajes 93 - 125 de 187   Último  |  < Siguiente  |  Anterior >  |  Primero
Mensajes: Mostrar resúmenes de los mensajes Ordenar por fecha ^  
#93 De: "pracrito" <pracrito@...>
Fecha: Lun, 1 de Dic, 2003 1:00 pm
Asunto: Re: Questions
pracrito
Enviar mensaje Enviar mensaje
 
    salutos, pu celo.
    la fakto indikata fa isa maiko fariso demostran facilamente ke la mito sur la "facila ingliko ben tolerata fa las nativos de la ingliko" non funcionan.
    se la tipa ciencisto espana intencionan eskribar una teksto cienca via sua mediokra ingliko, eto havos tipamente pe la respondasiono "Broken English is not acceptable." (la ingliko mediokra non esan aceptabla.).
    eto neceson, sea aprendar ben la ingliko, sea pagar dinero ta una tradukisto profesiona, sea ricercar una tradukisto gratisa.
    la soluciono reala esan usar ja las planbahasos en la produktasiono cienca.
    eis mia konkreta proponasiono: eskribar kontinuamente literos, sea individuamente, sea kolektivamente, ta multas konocatas revuos de cienco, peticionando ke las bahasos planatas (volapuko, espo, ido, tino, interlinguao, novialo, europijino, atlango, rodo, solresolo, usiko, ulango, ecetera) esen permesatas para verkar ciencamente. la afero eson plus realabla ke segon ono pensan komunamente, prokue la ciencisto media estan plus interesata en la kontenato ke en la formo.
    la sinpla verito esan ke, se nosos insistan, aparon operos via planbahasos en varias revuos ciencas.
    eske la vokabularo eson una granda problemo? si ei non. las planbahasos kon una vokabularo tre nonrekonocabla, komo la volapuko ou la usiko, kanbion sua vokabularo, ou itos probablamente non eson lekturatas. las planbahasos kon vokasiono de uso reala, naturamente, uson la komuna estandaro internaciona para la vokabularo ciencoteknika, ei pe las problemos okasionas mater nonkomprenasiono ono solucionon via klarasionos en la momento.
    naturamente, las planbahasos seriosas tenan una gramatiko, una fonetiko, una ortografio, ecetera, facilamente aprendablas, donke raramente eksistan konfliktos por "mediokra planbahaso seriosa". se una rasgo de una planbahaso esan kostantamente erorata fa las usantos medias, tipamente la rasgo esan tro dificila, ei pe kuesa rasgo ono devan kanbiar rapidamente. pe una planbahaso seriosa non eskriban ono kun signos diakritikas ni ono pronuncan kon kuatras (4) konsonantos kontiguas, por eksenplo.
    non la poesio, sino la cienco, la tekniko ei la filosofeso, esan las kanpos naturas, oji, para seriosar ei developar las planbahasos.
    en la listo isa praktika bahaso internaciona, vosos mojan ei diritan sendar verkos ciencas ei teknikas via planbahasos.
    amikamente, fa isa alesandrulo.
 
    ----- mesajo orijina  -----
    Il ha un interessante paradoxo in lo que dice Mike Farris in re le uso de un IAL. De un latere ille pensa que scientificos pote esser frustrate del facto que illes debe haber lor textos redigite (edited) per un native parlator del anglese. Ego me demanda. Si ille scientificos non-native scribe in lor proprie anglese que es incorrecte, parlatores native forsan non vole leger lo, viste que isto habera (futuro) le aspecto de infantes scribente. Es il possibile que le linguas auxiliar pote poner simile problemas/difficultates? Es il logic supponer que un lingua auxiliar non pote funger pro intercambio scientific usque (until) tote le gruppo de scientificos ha un corpore commun de referentia?
    Ego pensa del message de Don Harlow ante alcun septimanas concdernente (pri) le japonese qui publicava un sensational articulo scientific in le 20's del seculo passate tractante le currentes jet. Iste articulo era scripte in esperanto e sembla mesmo non haber attingite interessatos in le mundo esperantista, tanto minus in le mundo extra "Esperantia".
    Kjell R
 

#94 De: sale20@...
Fecha: Mié, 3 de Dic, 2003 2:18 am
Asunto: 2004ÄêÖйúÆóÒµÃû¼£­£­ÆóÒµ·¢Õ¹µÄ»úÓö
sale20@...
Enviar mensaje Enviar mensaje
 
¡¡¡¡2004Äê¡¶ÖйúÆóÒµÃû¼Êý¾Ý¿â¡·¹âÅ̰棭£­£­È«ÐÂÈÈÂô

¡¡¡¡Ò».¾­Ã³ÒµÎñ£º±Ü¿ªÇ°Ì¨£¬Ö±½ÓÓëÆóÒµ¸ß²ãÁìµ¼ÁªÂçÉÌ̸ҵÎñ¡£
¡¡¡¡¶þ.ѰÇóºÏ×÷£ºÑ°ÇóͶ×Ê»ï°é£¬ÒÔѸËÙÍÆ¹ã¿ÆÑгɹû»òרÀû²úÆ·¡£
¡¡¡¡Èý.ÐÅÏ¢×Éѯ£ºÕÆÎÕ¸ü¶à×ÊÁÏ£¬ÎüÒý¸ü¶à¿Í»§¡£
¡¡¡¡ËÄ.²É¹º²úÆ·£ºÖ±½Óͬ¹©»õ³§ÉÌÁªÏµ£¬±Ü¿ªÖм价½Ú£¬½µµÍ½ø»õ³É±¾¡£
¡¡¡¡Îå.ÏúÊÛ²úÆ·£ºÑ°Çó¾­ÏúÉÌ£¬·¢Õ¹ÏúÊÛ´úÀí£¬´Ù½ø²úÆ·ÏúÊÛ¡£
¡¡¡¡Áù.½µµÍ³É±¾£º²»ÓÃÔÙ·­Ãû¼Êé¼®£¬¸æ±ð¡°114¡±¡£


¡¡¡¡¡¶2004ÄêÖйúÆóÒµÃû¼Êý¾Ý¿â¡·Êý¾Ý¿âÏ꾡µÄ˵Ã÷ÁË¡°µ¥Î»Ãû³Æ¡¢¸ºÔðÈË¡¢Í¨Ñ¶µØÖ·¡¢\
ÓÊÕþ±àÂë¡¢ÇøºÅ¡¢µç»°¡¢ÄêÉú²úÖµ¡¢¹«Ë¾ÈËÊý¡¢Ö÷Òª²úÆ·/·þÎñ¡¢¿ªÒµÄê·Ý¡±£¬ÊÕ¼¯Ñé֤ʱ¼\
äΪ2003Äê5ÔÂÖÁ12Ô¡£Êý¾Ý¿â°üº¬´óÔ¼Êý°Ù¸öÐÐÒµ£¬31¸öÊ¡Êй²ÓÐ750¶àÍò¼ÒÆóÊÂÒµµ¥Î»¡£

¡¡¡¡¡¶2004ÄêÖйúÆóÒµÃû¼Êý¾Ý¿â¡·Îªaccess¸ñʽ£¬¿ÉÒÔת»»³ÉExcel¡¢word¡¢txtµÈ¶àÖÖ¸ñ\
ʽ£¬¾ßÓпª·ÅÐÔÌØµã£¬¿ÉÒÔ×ÔÓÉÌí¼Ó¡¢É¾³ý¡¢¸ü¸ÄµÈ¡£ÆóÒµÃû¼Êý¾Ý¿âʵΪÆóÒµ±Ø±¸µÄÐÅÏ¢\
±¦¿â£¬ÐÐÒµÊý¾Ý¿ÉÒÔ°´ÈÎÒ»ÒªÇó¶©ÖÆ¡£

¡¡¡¡¡¶2004ÄêÖйúÆóÒµÃû¼Êý¾Ý¿â¼Û¸ñ¡·
¡¡¡¡1.¡¶2004ÄêÖйúÆóÒµÃû¼Êý¾Ý¿â¡·È«²¿ÆóÒµÃû¼¼Û¸ñ800Ôª£¬Á½ÕŹâÅÌ¡£
¡¡¡¡2.¡¶2004ÄêÖйúÆóÒµÃû¼Êý¾Ý¿â¡·µ¥¸öµØÇøÃû¼¼Û¸ñ400Ôª£¬Ò»ÕŹâÅÌ¡£
¡¡¡¡3.¡¶2004ÄêÖйúÆóÒµÃû¼Êý¾Ý¿â¡·¶©ÖÆ£¬5000ÌõÆð¶©ÖÆ£¬Ã¿Ìõ0.10Ôª¡£

¡¡¡¡ÏÂÔØÃâ·ÑÊÔÓÃÏÂÔØÊý¾ÝÇë½øÈ룺http://www.e163.zj.com

¡¡¡¡×Éѯµç»°£º022-27426600¡¡¡¡27499070¡¡¡¡ÕÅÏÈÉú¡¡¹¢Ð¡½ã


¹«Ë¾×ªÕÊ»ã¿î·½Ê½£º

¹«Ë¾È«³Æ£ºÌì½òÊÐÉîÉîÀ¶¿Æ¼¼·¢Õ¹ÓÐÏÞ¹«Ë¾
¿ª»§ÒøÐУº½»Í¨ÒøÐкÓÎ÷Ö§ÐÐ
ÒøÐÐÕʺţº0318000412902

ÒìµØÏÖ½ð»ã¿î·½Ê½£º

¿ª»§ÒøÐУºÅ©ÒµÒøÐÐÌì½ò·ÖÐÐ
»§Ãû£ºÕÅʯÐË
½ðË뿨ºÅ£º95599 8002 01040 07115

×¢²áÊÂÏ»ã¿îºóÇëÄú½«»ã¿î»ØÖ´¼°ÄúµÄÊÕ¼þµØÖ·¡¢ÊÕ¼þÈË¡¢Óʱࡢµç»°¸½Ö½Ð´Ã÷£¬´«ÕæÖÁ\
£º022£­27499070»òɨÃèºó·¢Ë͵½£ºcb0947@...
,ÎÒÃÇÔÚÈ·ÈÏÊÕµ½»ã¿îºóͨ¹ý¿ìµÝΪÄú¼ÄË͹âÅÌ¡£

#95 De: "pracrito" <pracrito@...>
Fecha: Mié, 3 de Dic, 2003 12:19 pm
Asunto: pro mentala saneso, libereso ei demokrateso (kuesto esin:: La alternativa a todos estos incompetentes).
pracrito
Enviar mensaje Enviar mensaje
 
    salutos, pu celo.
    la duoblasiono de filmos aparan, principalamente, por kausos ekonomias, non por sikolojios especialas de las popolos. komo tuo dikan frekuentamente. mu la merkato deciden! ei, en alkunas paisos, la merkato decidin ke la duoblasiono de filmos esan desirabla komo bisneso; kuesta doblasiono donan dinero. naturamente, en isa suekijo la doblasiono de filmos non donan dinero, ma si en isa francijo ou en isa espanijo. se, en la futuro, la doblasiono de filmos donan dinero en isa suekijo, naturamente ke aparon doblantos de filmos en tua paiso, sin neceso de mentaleso defensiva kontra la ingliko.
    sur las lunatikos ei discentratos, mio sinplamente dikan ke kuesas uomos bikoman barieros para la developimento de las planbahasos. mio preferan la minoreso de uomos mentalamente sanas ei interesatas pro las planbahasos komo alternativo ba las dificilas grandas bahasos nacionas (especialmente ba la ingliko).
    sen demokrateso, sen la libereso mater kanbiar la gramatiko de la planbahaso de turno, sen la libereso mater destituar la moderanto ou posedanto de la listo de turno, la movimento mater las planbahasos restan esterila. por kuesto mio dikan senpre ke las totas estafos de la movimento devan esar elektablas ei destituablas (especialamente en las listos imeilas) ei ke la libereso para proponar ei praktikar kanbios en las planbahasos devan esar absoluta.
    se la interlinguaiko esan, komo tuo pensan, una planbahaso kon bona e cientifa deseno, eske por kualo mio ei altros praktikantos dificilamente dominan la ortografio ei la sistemo verba?
    amikamente, fa isa alesandrulo.
 
    ----- mesajo orijina  -----
 
    Salute omnes!
    [...]
    In le paises ubi on totevia supporta le duplage de films (synchronisation) subito concernite del capabilitate non leger o non vider le subtitulos in le films e programmas television on realmente proba construir in linea Maginot que le inimico (como in le caso de su francese precursor) va circumir e attaccar per le musica popular e le cultura popular a largo!
    Le allegationes que le movimento de linguas auxiliar es consiste de lunaticos e debilos forsan es le projection de Pracrito e ego non va tractar isto plus. Il es ben possibile que si, ma del altere latere forsan melior cento lunaticos qui se interessa del toto o de zero (nul) personas con interesse in le cosa!
    Plus importante il es disputar le veritate del assertatines de Pracrito que le movimento esperantista sia non-democratic. Isto forsan era o es le caso con ille movimento in Espania, ma in Svedia illo non del toto era le caso, secundo mi proprie memorias de mi activitates in ille movimento. Le esperantistas in Svedia veniva de omne campos del societate, nos habeva communistas, socialdemocratas, liberales, conservativos, agraros, commerciantes, laboratores de fabrica, empleatos
de officinas, jardineros e multe altere personas, (e un percentatge lunaticos, como le piccante spices!) E quanto al "idea interne" o le "humanitatianismo" a mi aviso pocos comprendeva los del toto, como ego lo memora.
    [...]
    Il es le tendentia presenter interlingua como un obra scientific, e il era plure scientificos qui collaborava in le creation de iste lingua. On pote con bon rationes sustener que interlingua es un construction de ingenieria linguistic e non de scientia linguistic. Pro me illo es unlingua scientificamente (linguisticamente philologicamente construite).
    [...]
    Amicalmente
    Kjell R
 

#96 De: "comalasoc" <mrtn332@...>
Fecha: Mar, 23 de Dic, 2003 5:53 am
Asunto: La Vilajo Blakforjisto..Wadsworth/tr. Martin
comalasoc
Enviar mensaje Enviar mensaje
 
La Vilajo Blakforjisto Henry Wadsworth Longfellow Tr. de Martin
Sub un entendanta cestnuto arbo
     La vilajo forjeyo star;
La forjisto, un stronga viro es hi,
     Kum larja ay harda ay stronga manos:
Ay la musklos de hia stronga brakos
     Es stronga kiel fero bandos.
Hia haro es wira, ay blaka, ay longa,
     Hia faso es xata la sunumo;
Hia browo es disseka kum honesta sweto,
     Hia kolekt kio hi pov,
Ay rigard la tuta mondo en la faso,
     por hi ne pagiz ayn viro.
Weko en, weko ekster, von morn til nokto,
     Yi pov awd hia blovilos blov;
Yi pov awd him swing hia peza hamilo,
     Kum bato mezurita ay disrapido,
Xata un sonoristo sonoranta la vilajo sonoraco,
     Kiam la vespo suno es disalta.
Ay kidos kiu pov homo von lerneyo
     Rigard en at la opena pordo;
Tey lov al vid la flamanta forjeyo,
     Ay awd la blovilos ror,
Ay disjet la brulanta fayreros tia flug
     Xata domgrundero von un trexanta domgrundo.
Hi ir ye Suntago al la pregeyo,
     Ay sid amonge hia kidulos;
Hi awd la predikisto ay predik,
     Hi awd la voco de hia filino,
Kantanta en la vilajo kantgrupo,
     Ay ji mak hia koro celebr.
Ji son al him xata la voco de xia matro,
     Kantanta en Paradizo!
Hi nid dev pens de xi iam mor,
     Kiel en la tombo xi kux:
Ay kum hia harda, kruda mano hi wayp
     Un larmo ekster de hia okulos.
Penanta--celebranta--cagrenecanta,
     Onward pasinta tru vivo hi ir;
Cia morno vid kelka tasko start,
     Cia vespo vid ji ferm;
Io provita, io farita,
     Kolektita un ripozo de la nokto.
Dankos, dankos al yi, mia kwanta amiko,
     Por la lesono yi edukinta!
Tial at la flamanta forjeyo de vivo
     Mua fortunos dev es mak;
Tial ye jia sonanta anvilo form
     Cia brulanta akto ay penso.

#98 De: "LiYongxiu" <ulango_lyx@...>
Fecha: Jue, 15 de Ene, 2004 7:26 am
Asunto: Esenso ay Futuro de la Ideo de Lango Internaxa (2)
ulango_lyx
Enviar mensaje Enviar mensaje
 
verkita de Zamenhof
tradukita de HeYafu

Cu lango internaxa esan nida? Tiu ci asko per sia naiveco evokon lafo
ye la esonta jeneraxos, tiel same kiel mua samtemporos eklafuz
egzample ye la asko "cu posto esan nida?" La mormulto de la
inteligenta mondo yam nun trovon tiu ci asko tute superflua; tamen
pro konsekwenso mu putan tiu ci asko dank' al tio, ke egzistan ankore
multe da humos, kiu respondan ye tiu ci asko per "ne". La sola
motivo, kiu kelka el tiu ci humos elputan, esan sekwanta: "lango
internaxa destruon la langos naxa ay la naxos". Mu konfesan, ke kiom
ayn mu brekin al mu la hedo, mu niel povin kompreni, en kio nome
konsistuz la disfelico por la humaro, if en un bela tago montrisuz,
ke ne egzistan yam plu naxos ay langos naxa, sed egzistan nur un
ciuhuma familo kum un ciuhuma lango. Sed mu supozez, ke tio ci
efektive esuz io terora, ay mu rapidon trankwilizi tiu ci mistos.
Lango internaxa deziran nur doni al la humos de difera peplos, kiu
staran un antaw alia kiel mutoros, la eblo kompreni un la alia, sed
ji niel intendan miksi en la interna vivo de la peplos. Timi, ke
lango internaxa destruon la langos naxa, esan tiel same lafinde, kiel
egzample timi, ke la posto, kiu donan al humos disproksa un de alia
la eblo komunikisadi, menasan destrui la buxa interparlados inter la
humos! "Lango internaxa" ay "lango tutmonda" esan bi tute difera
objektos, kiu oni niel devan miksi inter si. If mu supozuz, ke
farison iam kumfluiso de la humos en un peplo, en tiu ci "disfelico"
(kiel la naxa xovinistos nomon ji) eson kulpa ne la lango internaxa,
sed la canjisinta konvinsos ay opinios de la humos. Tiam efektive la
lango internaxa facilizon al la humos la atingo de tio, kio antawe
eson principe decidita de lu kiel dezirinda; sed if la golado al
kumfluiso ne naskison ce la humos selfstare, la lango internaxa per
si self certe ne volon altrudi al la humos tia uniso. Lasante tute
flanke la asko pri la dezirindeco or nedezirindeco de naxa xovinismo,
mu noton nur tio, ke even la most warmega blinda xovinismo ne devan
escepti golado al lango internaxa; car la rilato inter golado al
lango internaxa ay inter naxa xovinismo esan tia sama, kiel inter
naxa patriotismo ay amo al sia familo: cu iu povan diri, ke la
morgrandizo de reciproka komunikos ay interkonsentos inter humos de
tiu sama lando (golado patriota) menasan per io al la amo famila? Per
si self la lango internaxa ne nur ne povan disfortizi la langos naxa,
sed kontere, ji sendube devan konduki al jua granda fortisado ay
plena ekflorado: dank' al la neceseco ellernadi diversa fremda
langos, oni nun rare povan meti humo, kiu posedan perfekte sia matra
lango, ay la langos self, konstante kumpuxisante un kum la alia, ciam
mor ay mor konfuzisan, kriplisan ay perdan sia natura riceco ay
carmo; sed kiam ciu el mu devon ellernadi nur un fremda lango (ay
ankore tre facila), ciu el mu havon la eblo ellerni sia lango fonde,
ay ciu lango, liberisinte de la premado de multa neyboros ay
konservinte plene por si sola ciu fortos de sia peplo, developon
balde most potence ay brile.

La biu motivo, kiu la disamikos de lango internaxa elputan, esan la
timo, ke kiel lango internaxa eson eble elektita ia el la langos naxa
ay ke tiam la humos ne alproksison al si reciproke, sed simple ia un
peplo premon ay gluton ciu alia peplos, dank' al la grandega
superforto, kiu ji ricevon super ciu alia peplos. Tiu ci motivo esan
ne tute senfundamenta; sed ji povan esi elputita nur konter tia or
alia nekonsiderita ay disjusta formo de lango internaxa. Tiu ci
motivo kompreneble perdan cia signifo, if mu turnon atento, ke lango
internaxa povan esi ay eson nur ia nutrala lango, kiel mu sube
montron.

Sekwe if mu lason por kelka tempo flanke la asko pri la ebleco or
neebleco de la enkonduko de lango internaxa (pri tiu ci punkto mu
parlon sube), if mu supozon, ke la enkonduko de tia lango dependan
nur de mua deziro, ay if mu escepton ia krianta mispaso en la elekto
de la lango, ciu devan konsenti, ke pri disutilo de lango internaxa
niel povan esi even la most disbiga parlo. Sed la utilo, kiu tia
lango alportuz al la mondo, esan tiel grandega ay videbla por ciu, ke
pri tio ci mu propre ne niduz parli. Tamen kelke da wordos mu diron
pri tio ci, if even simple por pleneco de mua analizo.

Cu yu ekpensin iam pri tio, kio propre levin la humaro tiel
neatingeble alte super ciu alia bestos, kiu ja en efektiveco esan
konstruita law tiu sama tipo, kiel la humo? Mu dankan la tuta mua
alta kulturo ay civilizo nur al un objekto: al la posedado de lango,
kiu eblizin al mu la intercanjado de pensos. Kio esuz kum mu, fiera
kingos de la mondo, if mu ne povuz lange komunikisadi un kum alia, if
ciu el mu devuz de la komenco self ellaboradi sia tuta kono ay
inteligenteco al self, insted faradi uso - dank' al intercanjo de
pensos - de la yam preta frutos de la sperto ay diversa konos de tuta
milyeros, de tuta milionos ay miliardos da alia simila kreitacos al
mu? Mu tiam ne staruz mor alte even per un most disbiga trepeto ol
tiu diversa bestos, kiu cirkuman mu ay kiu esan tiel sensaja ay
senhelpa! Forprenez de mu la manos ay la pedos ay tio kio yi volan,
sed lasez al mu nur la povado intercanjadi la pensos, - ay mu reston
tiu sama kingos de la naturo ay mu konstante ay senfine
perfektisadon; sed donuz al ciu el mu even cento da manos, donuz al
mu even cento da diversa til nun ne konata sentos ay povos, sed
forprenuz de mu la povo de intercanjado de pensos - ay mu reston
sensaja ay senhelpa bestos. Sed if la tre neplena ay tre limizita
ebleco de intercanjo de pensos havin por la humaro tia grandega
signifo, ekpensez pri tio, kia grandega ay kum nio komparebla utilo
donuz al la humaro tiu lango, kiu faruz la intercanjado de pensos
plena, ay dank' al kiu ne sole A havuz la eblo kompreni kum B, C kum
D, E kum F, sed ciu el lu povuz kompreni kum ciu el la alia ! Tuta
cento da most granda elpensos ne faron en la vivo de la humaro tia
granda ay gudfara revoluo, kia faron la enkonduko de lango internaxa!
Mu prenez kelka disbiga egzamplos. Mu penan tradukadi la verkos de
ciu naxo en la langos de ciu alia naxos; sed tio ci englutan ja
neproduktive grandega multo da laboros ay monio ay tamen spite cio mu
povan traduki nur la most sensignifa parto de la huma literaturo, ay
la grandega mormulto de la huma literaturo kum rica providos da
diversa pensos por ciu el mu restan neakirebla. Sed kiam egzistuz
lango internaxa, tiam cio, kio aperan en la regio de la huma penso,
esuz tradukata nur en tiu ci un nutrala lango ay multa verkos esuz
skribata rekte en tiu ci lango, ay ciu produktos de la huma spirito
farisuz akirebla por ciu el mu. Por la perfektizado de tiu or alia
branco de la huma konos mu aranjan internaxa kongresos sur ciu paso, -
  sed kia mizera rolo ju ludan, kiam povan partopreni en ju ne tiu,
kiu efektive kum utilo deziruz awdi io, ay ne tiu, kiu efektive voluz
komuniki io grava, sed nur tiu, kiu konan babladi en kelka langos.
Mua vivo esan dislonga ay la sienco esan vasta; mu devan lerni,
lerni, lerni! Mu povan dediki nur parto de mua dislonga vivo al la
lernado, nome mua infana ay yuna yeros; sed ho ve! granda parto de
tiu ci dera tempo foriran tute neproduktive por la lernado de langos!
Kiom multe mu gaynuz, if, dank' al egzistado de lango internaxa, mu
povuz , dedikata nun al la neproduktiva lernado de langos, dediki la
tuta tempo al la lernado de efektiva ay pozitiva siencos! Kiel alte
tiam la humaro levisuz!...

Sed mu ne parlon plu pri tiu ci punkto, car kiel ayn ciu el mua
awdantos rilatuz al tiu or alia formo de lango internaxa, mu duban,
cu trovison inter lu even un, kiu dubuz la utileco self de tia lango.
Sed car al multa humos, kiu ne kutimin donadi al si preciza kalkulo
pri sia simpatos ay antipatos, ordinare siman, ke if lu ne aproban
tiu or alia formo de ia ideo, lu nepre devan ataki la ideo self
entute, - tial mu, pro sistemeco de mua analizo, petan ciu el la
estimata awdantos antaw cio noti al si gude en la memoro, ke pri la
utileco de lango internaxa entute - if tia esuz enkondukita - li ne
duban. Ekmemorez gude do, mistos, la unu konkludo, al kiu mu venin,
notez al yu ay ekmemorez, ke yu konsentan kum tiu ci konkludo, nome:
La egzistado de lango internaxa, per kiu la humos de ciu landos ay
peplos povuz kompreni inter si, alportuz al la humaro grandega utilo.

#99 De: "LiYongxiu" <ulango_lyx@...>
Fecha: Sáb, 17 de Ene, 2004 2:08 am
Asunto: Esenso ay Futuro de la Ideo de Lango Internaxa (3)
ulango_lyx
Enviar mensaje Enviar mensaje
 
verkita de Zamenhof
tradukita de HeYafu

Sed mu ne parlon plu pri tiu ci punkto, car kiel ayn ciu el mua
awdantos rilatuz al tiu or alia formo de lango internaxa, mu duban,
cu trovison inter lu even un, kiu dubuz la utileco self de tia lango.
Sed car al multa humos, kiu ne kutimin donadi al si preciza kalkulo
pri sia simpatos ay antipatos, ordinare siman, ke if lu ne aproban
tiu or alia formo de ia ideo, lu nepre devan ataki la ideo self
entute, - tial mu, pro sistemeco de mua analizo, petan ciu el la
estimata awdantos antaw cio noti al si gude en la memoro, ke pri la
utileco de lango internaxa entute - if tia esuz enkondukita - li ne
duban. Ekmemorez gude do, mistos, la unu konkludo, al kiu mu venin,
notez al yu ay ekmemorez, ke yu konsentan kum tiu ci konkludo, nome:
La egzistado de lango internaxa, per kiu la humos de ciu landos ay
peplos povuz kompreni inter si, alportuz al la humaro grandega utilo.


Nun mu transiron al la biu asko: "cu lango internaxa esan ebla?" Anke
pri tio ci mua senantawjuja humo even por un minuto povan dubi, car
ne sole ne egzistan even la most disbiga faktos, kiu parluz konter
tia ebleco, sed ne egzistan even la most disbiga kozos, kiu devizuz
even por un minuto dubi pri tia ebleco. Egzistan en efektiveco humos,
kiu kum sienca aplombo kredizan, kwaz lango esan objekto natura,
organa, kiu dependan de aparta fiziologia ecos de la organos de parlo
de ciu peplo, de la klimato, heredeco, krucisado de rasos, histra
kondicos a. t. p. Ay al la amaso tia instruita parlos tre imponan,
precipe if ju en sufica mezuro esan traplektita per diversa citatos
ay per mistera ay teknika terminos por la amaso. Sed klera humo, kiu
kurajan havi propra jujo, konan ja tre gude, ke cio tio ci esan nur
senenhava psudo-sienca bablado, kiu havan nia senso ay kiu la unu
metita infano povuz rebati tre facile. El la ciutaga sperto mu ?iu ja
konan tre gude, ke if mu prenon infano el kiu ayn lando or naxo ay de
la tago de jia naskiso edukadon ji inter personos de naxo tute fremda
ay even antipoda por ji, ji parladon en la lango de tiu ci naxo tiel
same gudege ay pure, kiel ciu natura filo de tiu ci naxo. If por humo
maturaja esan ordinare disfacile ellerni fremda lango, tio ci ja tute
ne venan de la konstruo de lia organos de parlo, sed simple de tio,
ke li ne havan paxenco, ne havan tempo, ne havan instruantos, ne
havan rimedos a. t. p. Tiu ci sama maturajoro metuz ja tiu ci sama
disfacilos ce la ellernado de sia homa lango, if li en la infaneco ne
esuz edukita en tiu ci lango, sed devuz ellernadi ji per helpo de
lesonos. Fine ciu klera humo ja anke nun devan ellernadi kelka fremda
langos, ay li certe ne elektan tiu langos, kiu kwaz esan konforma al
lia organos de parlado, sed nur tiu, kiu li nidan; sekwe nio esan
neebla en tio, ke insted ke ciu lernan diversa langos, ciu ellernadez
un sama lango ay sekwe povez komprenadi un la alia. Even if ciu
poseduz la komone akceptita lango ne en plena perfekteco, even tiam
la problemo de lango internaxa esuz yam decidita ay la humos cesuz
staradi un antaw alia kiel surda-muta. Ay oni devan ja memori, ke if
cie esuz konate, ke por komunikos kum la tuta mondo oni devan ellerni
nur un lango - cie egzistuz multego da guda edukoros de tiu ci lango,
da speciala lerneyos, ciu ellernaduz tiu ci lango kum la most granda
volunteco ay ferveco, ay fine ciu parentos alkutimizaduz sia infanos
al tiu ci lango en la infaneco, paralele kum la matra lango. Sekwe,
lasante dume flanke la asko pri tio, cu la humos volon elekti ia un
lango por la rolo de internaxa ay cu prosperon al lu veni al
interkonsento pri tiu ci elekto, mu dume atestan tiu fakto, kiu kum
plena sendubeco sekwan el cio, kio mu dirin supre, nome, ke la
egzistado self de lango internaxa esan tute ebla. Notez do al yu gude
en la memoro tiu bi senduba konkludos, al kiu mu venin til nun, nome:

1. Lango internaxa alportuz al la humaro grandega utilo;

2. La egzistado de lango internaxa esan plene ebla.

#100 De: "LiYongxiu" <ulango_lyx@...>
Fecha: Lun, 19 de Ene, 2004 2:06 am
Asunto: Esenso ay Futuro de la Ideo de Lango Internaxa (4)
ulango_lyx
Enviar mensaje Enviar mensaje
 
verkita de Zamenhof
tradukita de HeYafu

Cu lango internaxa eson iam enkondukita? If mu venin al la konkludo,
ke lango internaxa alportuz al la humaro grandega utilo ay ke jia
egzistado esan ebla, el tiu ci bi konkludos yam per si self elfluan
la konkludo, ke tia lango mor or les frue nepre eson enkondukita, car
alie mu devuz nei ce la humaro la egzistado de cia even most elementa
inteligenteco. If lango, povanta plenumadi la rolo de internaxa, til
nun ankore ne egzistuz, sed devuz ankore esi kreita, tiam respondo ye
la asko putita en la komenco de tiu ci capto esuz duba, car esuz
nekonate ankore, cu oni povon krei tia lango. Sed mu ja konan, ke
egzistan tre multe da langos ay ke ciu el ju en okazo de nido povuz
esi difinita kiel internaxa, nur kum tia difero, ke un el ju mor
fituz por tiu ci golo ay alia les. Mu havan sekwe cio preta ay mu
nidan nur ekdeziri ay elekti, - ay en tia okazo la respondo ye la
supre putita asko yam ne povan esi duba. La humos vivan per konscia
vivo ay sencese goladan al sia gudo; tial if mu konan, ke tiu or alia
afero promesan al la humos grandega ay senduba utilo ay ke ji esan
por lu atingebla, mu ciam kum plena certeco povan antawdiri, ke de
tiu momento, kiam la humos nur ekturnin sia atento al tiu ci afero,
lu yam obstine goladon al ji ciam mor ay mor ay ne ceson en sia
golado tiel longe, til lu atingon la afero. If bi huma grupos esan
difizita un de alia per riveto, sed konan, ke por lu esuz tre utile
komunikisadi inter si, ay lu vidan, ke tabulos por la kumizo de amba
bordos kuxan tute preta apud lua manos, tiam oni ne nidan esi
profeto, por antawvidi kum plena certeco, ke mor or les frue tabulo
eson transjetita trans la riveto ay komunikisado eson aranjita.

Esan vero, ke pasan ordinare kelka tempo en swingado, ay tiu ci
swingado esan ordinare kozata de la most sensensa pretekstos: saja
humos diran, ke golado al aranjo de komunikiso esan infanaco, car niu
el lu okupan si ye putado de tabulos trans riveto ay tiu ci afero
esan tute ne en modo; sperta humos diran, ke la antaworos ne putadin
tabulos trans riveto, sekwe ji esan utopio; edukita humos pruvan, ke
komunikisado povan esi nur afero natura ay ke la huma organismo ne
povan movadi si sur tabulos, a. t. p. Tamen mor or les frue tabulo
esan transputata ay la komunikisado esan aranjata. Tiel esin kum ciu
utila ideo, tiel esin kum ciu utila elpenso; la senantawjuja humos
almost venadin al senduba konkludo, ke la donita afero esan tre utila
ay samtempe efektivizebla, lu povin ciam koni antawe kum plena
certeco, ke mor or les frue la afero nepre eson akceptita, spite cia
batalado de la flanko de la rutinoros; car ne nur la natura
inteligenteco de la humaro, sed anke jia golado al sia praktika gudo
ay profito garantan tio ci. Tiel eson anke kum la lango internaxa. En
la duro de multa centyeros la humos, ankore ne tre nidante lango
internaxa, ne enpensadin pri tiu ci asko; sed nun, kiam la fortisinta
komunikisos inter la humos turnin lua atento al tiu ci asko, nun,
kiam la humos startin konvinsisadi, ke lango internaxa alporton al lu
grandega utilo ay ke ji esan atingebla, lu sen ia dubo yam goladon al
ji ciam mor ay mor, jia neceseco farisadon por lu kum ciu tago ciam
mor sentebla, ay lu yam ne trankwilison tiel longe, til la asko eson
solvita. Cu yu povan dubi tio ci? Certe ne! Kiam tio ci venon - mu ne
intendan nun antawdiri: povan esi, ke ji venon pos un yero, pos dek
yeros, pos cent yeros or even pos kelka centos da yeros, - sed un
afero esan yam senduba, ke kiom ayn la unu pioniros de tiu ci ideo
devon suferi, ay even if tiu ci ideo en multa foyos endormisaduz ye
tuta dekyeros, ji yam niam morton: ciam mor ofte ay mor obstine
eksonadon vocos, postulanta enkonduko de lango internaxa, ay fine,
mor or les frue - if la asko ne eson solvita de la socio self - la
governmentos de ciu landos devon cedi, aranji internaxan kongreso ay
elekti ia un lango kiel internaxa. Tie ci povan esi nur asko pri la
tempo: oni el yu diron, ke tio ci venon tre balde, la alia diron, ke
ji venon nur en most disproksa futuro; sed ke tiu ci fakto entute iam
venon ay ke la humaro, vidante la grandega utileco ay samtempe la
atingebleco de lango internaxa, ne reston eterne indiferenta por tiu
ci afero ay senhelpa anaro da egzistacos, ne komprenanta un alia -
pri tio ci certe niu el yu duban even por un minuto. Tial mu petan yu
noti al yu en la memoro la triu konkludo, al kiu mu venin, nome:
"Mor or les frue lango internaxa nepre eson enkondukita."

Tie ci mu faron disbiga pawzo ay diron kelke da wordos pri mu,
batalantos por la ideo de lango internaxa. El cio pruvita de mu yu
vidan, ke mu tute ne esan tia fantasistos ay utopiistos, kia multa el
yu eble vidin en mu ay kia multa gazetos, ne deziranta probi en la
esenso de tio, pro kio mu batalan, pentran mu. Yu vidan, ke mu
batalan por afero, kiu alporton al la humaro grandega utilo ay kiu
mor or les frue nepre eson atingita. Ciu prudenta humo povan sekwe
kuraje alisi al mu, ne timante la mokos de la fola ay nepensanta
amaso. Mu batalan por afero tute konsiderita ay certa, ay tial nia
mokos nek atakos forizon mu de la voyo. La futuro apartenan al mu. Mu
supozez even if, ke tiu formo de lango internaxa, por kiu mu batalan,
montrison en la futuro kiel misa ay ke venonta lango internaxa eson
ne tiu, kiu mu elektin, - sed tio ci ja tute ne devan konfuzi mu, car
mu batalan ne por la formo, sed por la ideo, ay mu donin konkreta
formo al mua batalado nur tial, ke cia batalado abstrakta ay teoria
ordinare kondukan al nio. Sube mu pruvon, ke even anke tiu konkreta
formo de la lango esan tute konsiderita ay havan senduba futuro; sed
if yu even dubuz tio ci, la formo ja niom ligan mu: if tiu ci formo
montrison misa, morge mu canjon ji; ay en okazo de nido, pos-morge mu
ankore canjon ji denove, sed mu bataladon por mua ideo tiel longe,
til ji mor or les frue eson plene efektivizita. If mu, obeante la
voco de la indiferenta egoismo, detenaduz mu de mua laborado nur
tial, ke kum la tempo la formo de la lango internaxa eble eson alia,
ol tiu, por kiu mu nun laboran, tio ci signifuz tio sama, kiel
egzample rifuzi la usado de vapo tial, ke pose eble eson trovita mor
guda rimedo de komunikisado, or rifuzi regna reformos tial, ke pose
iam eble eson trovita mor guda formos por la regna konstruo. Nun mu
esan ankore disforta ay cia bubo povan ankore mokadi mu ay montradi
mu per la fingros; sed tiu, kiu lafan la lasta , lafan la most gude.
Mua afero iran lante ay disfacile; tre povan esi, ke la mormulto de
mu ne vivon til tiu momento, kiam montrison la frutos de mua aktado
ay til la morto self mu eson objekto de mokos; sed mu eniron en la
tombo kum la konscio, ke mua afero ne morton, ke ji niam povan morti,
ke mor or les frue ji devan atingi la golo. Ay even if, fatiga de la
sendanka laborado, mu kum disespero ay apato lasuz fali la manos, -
tute egale, la afero ne morton: insted la fatiga batalantos aperon
nova batalantos ; car mu denove ripetan, ke if esan ekster dubo, ke
lango internaxa alportuz al la humaro grandega utilo ay ke ji esan
atingebla, en tia okazo por nia humo ne blindizita de rutino povan
esi ia dubo, ke ji mor or les frue nepre eson atingita, ay mua
konstanta laborado eson eterna memorizado por la humaro tiel longe,
til la ideo de lango internaxa eson efektivizita. La posoros benon
mua memoro, ay al tiu saja humos, kiu nun noman mu fantasistos, lu
rilaton tiel, kiel mu nun rilatan al la saja samtemporos de la
eltrovo de Ameriko, de la elpenso de vapoveturilos a. t. p.

#101 De: "pracrito" <pracrito@...>
Fecha: Mar, 20 de Ene, 2004 12:55 pm
Asunto: la verbo "mojar" ei altras aferos.
pracrito
Enviar mensaje Enviar mensaje
 
    salutos ba totos.
    pu roio: se mio non eroran, tuo demandin ta mio recentamente sur la verbo "mojar" ei altras rasgos de la tino. mio respondan menan sur la verbo "mojar", ei mio konsilan ke tuo preparen una listo kon tuas dubidasionos, rekomendasionos ei observasionos sur la tino.
    pri la verbo "mojar", mio diron ke eto esan relativamente recenta dentro la tino. kuesta verbo signifan pe "tenar la posibleso reala mater fagar algo". eksistan, naturamente, numerojas radikos neolatinas ekivalentas: posar, potar, podar, povar, pobar, ecetera, ma la problemo esan ke kuestas radikos esan tre distintas ei nonregulas en las verbos neolatinas. por kuesto esan konsilabla la verbo "mojar", kon una radiko eslava tre establa ei facilamente rekonocabla; adicionamente, kuesta radiko evitan las konatas mismosonoresos (homofonios) produktatas por radikos komo "posar" ou "povar". Altra soluciono esun la formo "poterar", una formo neolatina plus longa ei rekonocabla. mio devan repetar ke la kostruasiono de la vokabularo dentro la tino, ei la kostruasiono de la tino tota, esan ei eson senpre una afero aberta; komo en las bahasos teritorias, ono non bijonan una konkordeso absoluta inter las parolantos. tuo, donke, mojan ei diritan usar la verbo "povar"; mio dikun ke kuesa verbo esan tro "volapuka", tro obskura ei antietimolojia, ma se eto esan aceptata fa las tinoros, pe eto mio uson inoltre.
    eis las altras aferos: tuo lamentan ke eksistan ja otur cinkodekas (50) menbros dentro kuesta listo, ma ke la sociasiono orijina isa novo estan totamente morta.
    segon mio, nosa esforco dentro de la sociasiono ei dentro la listo esin ei esan una klara eksito. eto estimulin la renaskimento de la ido, la kreasiono de la tino ou de la ulango, ei la sinrelijionasiono de la espo dentro alkunas cirkulos.
    la laboro, donke, non esan lamentar nosa frakaso, prokue tala frakaso non eksistan, sino precisamente manajar nosa eksito relativa.
    mia pensimento esan klara: las sociasionos, listos, movimentos, planbahasos, ecetera, esan sinplas medios para facilar la komunikasiono internaciona. la danjero historia, en la planbahasismo, esin ei esan konvertar pe las medios ba objetivos, ba finos. kuando (komo en nosa okasiono) ono non konvertan las medios ba objetivos ni konvertan la cienco linguistika ba relijiono nonkanbiabla, la eksito okasionan facilamente. la ido moderna, la tino ou la ulango esan trias bonas eksenplos. ma ono noten ke kuestas trias planbahasos non usan tipamente la nomo isa esperanto; itos esan, sin disimulo, planbahasos desde una baso espa, ma itos non usan ja la nomo isa esperanto ni tenan vinkulos organas kon la espismo. la rasono estan klara: la espo estan jeneralamente ligata ba una sekto, la espismo, kualo abertamente predikan la destruasiono ou marjinasiono de las planbahasos diferentas ba la espo (esperanto). por las mismas rasonos kualos impedan akordar ekumenamente una relijiono raciona otur la katolikismo romana, ono tanpoko mojan akordar ekumenamente una planbahaso komuna otur la espo. ono mojan, si, profitar multas elementos de la katolikismo romana para una relijiono raciona, ma nunkua ono mojan akordar relijionamente kon una relijiono kualo proklaman ke totas las altras relijionos devan disaparar, sustituatas fa la katolikismo. similamente, ono mojan profitar multas elementos de la espo, ma una akordo kon la espismo esan absurda, prokue la espismo respondon ke las altras planbahasos devan cesar, ei ke totos devan usar internacionamente las supersignos.
    una planbahaso raciona komuna eson, evidentamente, simila ba la espo zamenhofa, ma sin vinkulos organas kon la espismo zamenhofa.
 
    mio devan agregar ke la baso ja eksistan, ke nur las detajos esan ankora dubidojas. nosos mojan dubidar purse usar la digrafo "sh" ou la letro "x" para una fonemo sibilanta palatala, purse usar komo sufikso de pluralo la sonoro so ("s") ou la sonoro io ("i"), ecetera, ma evidentamente ono non diskuton seriosamente purse ono uson la alfabeto latina basa, ni purse ono prendon la vokabularo principalamente mater radikos rekonocablas de las bahasos teritorias plus parolatas. Las diakritikos de la espo, la vokabularo enigma de la volapuko, la ortografio antifonetika de la interlinguao, ecetera, esan aferos superatas inter las usantos seriosas de planbahasos. la akordo raciona ja eksistas.
 
    menan, la proksima etapo esan tanto facilamente eksponabla ke probablamente las viciatos por longas diskutasionos gramatikas non askolton: ono devan produktar kontenato intrinsekamente valoja via las planbahasos kon akordo fundamenta, sin grandas esforcos pro la unifikasiono instantanea inter kuestas planbahasos proksimas. eis: ono devan krear ei usar listos internetas, editorejos, kanalos de radio ou televisiono, ecetera, dove ono permesun totas kuestas planbahasos similas (ei suas variantos), para non parolar fundamentamente sur gramatiko ou linguistiko, sino sur totas las altras aferos, desde la futebolo til la filosofio, mediando iku la pornografio. komo listo non ekshaustiva de talas planbahasos, mio donan: espo non dogmoja, ido, novialo nondogmoja, interlinguao nondogmoja, tino, ulango, komunikandiko, ingliso, europijino non dogmoja, unixo, eurixo, europanto, glosao nondogmoja, volapuko fortamente reformata, atlango nondogmoja, latino sin fleksiono, ekspreso, sermo, eslovio, ajuvilo ei multas altras planbahasos. faktamente, sel restun nar las planbahasos kon vokabularo apriora.
 
    noto: la preposiciono "iku" esan la preposiciono de nominativo pe kualo mio proponan dentro la tino. kuesta nonfrekuenta preposiciono estan para evitar konfusasionos, indikando ke la substantivo under kuesta preposiciono tenan la funciono de sujeto. por eksenplo, la semifraso kon jerundio "mediando la pornografio" mojun esar interpretata, eroramente, komo "mediando pe la pornografio"; ma la signifo de la semifraso esan altra, mio volontan dikar ke la pornografio estan mediamente inter altras temos; non ke altras temos median pe la pornografio. kon la preposiciono de nominativo non eksistan ja la dubido. kuesta preposiciono tenan orijino vaska (euskara).
 
    amikamente, fa isa alesandrulo xaviero kasanovo domingo.
 

#102 De: "pracrito" <pracrito@...>
Fecha: Vie, 23 de Ene, 2004 12:48 pm
Asunto: Re: [mondlango] Gravito
pracrito
Enviar mensaje Enviar mensaje
 
    Saluti, Fernando.
    Me kredas ke ica kosmologia texto en ulango (anke nomata "mondlango") posible interesos a tu.
    Kordiale, Alexandro.
 
    ----- Originala mesajo -----
    Tradukita de HeYafu

    Gravito esan tre grava forto en la universo. Ciu objekto havan gravita pulo, kiu esan tre simila al magneteco. Sed, ne kiel magneteco, gravito ne esan trovita nur en fero ay stalo. Ji esan en ciu objekto biga or disbiga; sed biga objektos, egzample la terglobo, havan mor stronga pulo ol la disbiga.
    Misto Issac Newton, la granda siencisto de la dek-sepu yercento, une studin gravito. Kiam hi esin kidulo, hi ofte vidin pomos falanta al la grundo. Hi mirin ke kial ju ne flugan ep alen la celo.
    Law la legalo kio hi pose trovin, cio en la universo atraktan cio alia al jiself. La suno atraktan la tero ay la tero atraktan la suno. Kwankam la mor biga objekto havan mor stronga atrakto, ciu objektos, fakte, havan kelka; sed mu ne rimarkan la gravita pulo de un libro car la pulo de la tero esan tre tre mor granda.
    Kial la tero ciam movan cirkum la suno ay ne flugan for alen diswarma spaso? La suna gravito donan la respondo. La tero esan ciam pene movi fore ye rekta lino, sed la suno esan ciam pulanta ji. Tial ji kontinuan jia voyajo cirkum ay cirkum la suno.
    La suno esan un de la stelos en la galakso, en kio trovisan proksume 100,000 milionos da stelos. Ji ne esan ce la mido de la galakso, sed tre prokse un rando. Tiu stelos forman un grupo, la formo de tio esan tre simila al la formo de brakokloko.
    Esan milionos da galaksos en la universo, ay tial esan milos de milionos de milionos de sunos. Multa astronomos kredan, ke kelka de tiu suno havan planedos kiel mua suno.
    Gravito esan la forto kiu tenan ciu atomos de stelo kume. Ji tenan la suno kume ay ji tenan la atomo de la tero kume. Ji tenan mu sur la tero; if ne esuz gravito, mu ay cio alia fluguz for la tero alen spaso.
    Einstein prezentin nova legalo de gravito. Jia cefa rezultos esan la sama kiel la rezultos de Newton-a legalo. Sed ye tre disbiga ay detala aferos, Einstein-a legalo donan difera rezulto. Un de tio esan ke, gravito kurvizan lumo dismulte, sed law Newton-a legalo gravito havan tre dismulta efekto ye lumo. Einstein montrin tiu fakto per rimedo de matematiko, ay ne per testo.
    Tiu rezulto de hia legalo esin testita dum un eklipso de la suno. Ordinare, kiam la lumo de un stelo pasan la suno, mu ne povan vidi ji; la suno esan tro hela. Sed dum eklipso, la suna lumo esan veylata de al lumo; tiel mu povan vidi la lumo de la stelo. La astronomos kiu observinta rimarkin ke la stelo simin canji jia ubo dismulte. La kawzo de tio esin, ke la stela lumo esin turnanta de al rekta lino kiam ji pasin la suno. La suna gravito esin kurvanta la fasko de lumo. Tio montrin ke Eistein esin prava.

#103 De: "LiYongxiu" <ulango_lyx@...>
Fecha: Do, 25 de Ene, 2004 8:04 am
Asunto: RE: La Vilajo Blakforjisto..Wadsworth/tr. Martin
ulango_lyx
Enviar mensaje Enviar mensaje
 
Bonvolez sendi al mi la engla versio de la poemo. Danko!
Amike,
Liyongxiu

#104 De: "comalasoc" <mrtn332@...>
Fecha: Do, 25 de Ene, 2004 8:07 pm
Asunto: Engla Traduko de La Vilajo Blakforjisto
comalasoc
Enviar mensaje Enviar mensaje
 
#105 De: "LiYongxiu" <ulango_lyx@...>
Fecha: Lun, 26 de Ene, 2004 6:37 am
Asunto: RE: Engla Traduko de La Vilajo Blakforjisto
ulango_lyx
Enviar mensaje Enviar mensaje
 
--- En ulango@yahoogroups.com, "comalasoc" <mrtn332@m...> escribió:
> En Engla:
> http://www.theotherpages.org/poems/longf02.html

Sed mia komputilo ne povan viziti tiu webeyo! Bonvolez publikizan la
engla versio en ci grupo! Antawdanko!

#106 De: "comalasoc" <mrtn332@...>
Fecha: Jue, 29 de Ene, 2004 12:38 am
Asunto: RE: Engla Traduko de La Vilajo Blakforjisto
comalasoc
Enviar mensaje Enviar mensaje
 
The Village Blacksmith

UNDER a spreading chestnut-tree
The village smithy stands;
The smith, a mighty man is he,
With large and sinewy hands;
And the muscles of his brawny arms
Are strong as iron bands.

His hair is crisp, and black, and long,
His face is like the tan;
His brow is wet with honest sweat,
He earns whate'er he can,
And looks the whole world in the face,
For he owes not any man.

Week in, week out, from morn till night,
You can hear his bellows blow;
You can hear him swing his heavy sledge,
With measured beat and slow,
Like a sexton ringing the village bell,
When the evening sun is low.

And children coming home from school
Look in at the open door;
They love to see the flaming forge,
And hear the bellows roar,
And catch the burning sparks that fly
Like chaff from a threshing-floor.

He goes on Sunday to the church,
And sits among his boys;
He hears the parson pray and preach,
He hears his daughter's voice,
Singing in the village choir,
And it makes his heart rejoice.

It sounds to him like her mother's voice,
Singing in Paradise!
He needs must think of her once more,
How in the grave she lies;
And with his hard, rough hand he wipes
A tear out of his eyes.

Toiling,---rejoicing,---sorrowing,
Onward through life he goes;
Each morning sees some task begin,
Each evening sees it close;
Something attempted, something done,
Has earned a night's repose.

Thanks, thanks to thee, my worthy friend,
For the lesson thou hast taught!
Thus at the flaming forge of life
Our fortunes must be wrought;
Thus on its sounding anvil shaped
Each burning deed and thought.

Henry Wadsworth Longfellow

--- En ulango@yahoogroups.com, "LiYongxiu" <ulango_lyx@y...> escribió:
> --- En ulango@yahoogroups.com, "comalasoc" <mrtn332@m...> escribió:
> > En Engla:
> > http://www.theotherpages.org/poems/longf02.html
>
> Sed mia komputilo ne povan viziti tiu webeyo! Bonvolez publikizan
la
> engla versio en ci grupo! Antawdanko!

#107 De: "LiYongxiu" <ulango_lyx@...>
Fecha: Vie, 30 de Ene, 2004 12:56 am
Asunto: La Taoisto de Laoshan Monto
ulango_lyx
Enviar mensaje Enviar mensaje
 
Tradukita de HeYafu

En mua urbo esin yuna klerulo nomata Wang , la sepu filulo de fama
familo, kiu admirin Taoismo ekde sia infanajo. Awdinte onidiro ke
esan multa feos sur la monto Laoshan, hi pakin sia librosako ay turin
al tie.

Grimpinte sur montpinto hi vidin tre kwieta templo, en kiu sidin sur
kuseno vigl-aspekta taoisto, kius wayta haros pendin til nuko. Wang
reverensin hed-al-tere ay parlin al la taoisto. Hi trovin tius wordos
tre profunda ay petin ke la taoisto esez hia mastro. "Mi timan ke yi
eble esan tro dorlote delika ay ne povon elteni la penado." dirin la
taoisto. "Mi povon." Wang respondin. La taoisto havin sufice granda
nombro da disciplos, kiu kolektisin vespe. Wang reverensin profunde
salutante al ciu ay restin kum lu en la templo. Tre frue je la
sekwanta morno, la taoisto alvokin Wang, donin al hi hakilo ay
orderin ke hi hakez brullignos kum la alia. Wang respekte plene
obein. Pasin mor ol un mono, al manos ay pedos de Wang kovrin dika
kokono. Ne povante elteni tia penado, Wang sekre kovin en si deziro
foriri.

Iu vespe, kiam Wang revenin, hi trovin ke bi gestos drinkin kum hia
mastro. Kwankam yam esin sufice dishele, tamen ankore niu lampo or
kandelo esin lumizita. La taoisto do trancin wayta papero en la formo
de ronda spegelo ay gluin ji sur la muro. Pos momento, la tuta cambro
esin plena de lunlumo tiel brila, ke even hareto esin klare videbla.
La disciplos diligente servin al la mastro ay la gestos. "La joyo de
tiel bela festo mu devan enjoyi kume!" dirin un gesto ay hi ekprenin
poto da vino sur la tablo, kiu hi difdonin kiel premio al ciu el la
disciplos kum admono ke lu plengorje drinkez til ebrie. Wang pensin
en si: kiel povuz esi ke un poto da vino sufican por drinko de sep or
ok personos ? Lu ciu konkure trovin vintaso por drinki la unu timante
elcerpo de la vino. Tamen Wang kum surprizo vidin tio ke la vino niom
lesisin pos plura verxos. Pos nelonge, iu gesto dirin: "Danko al yi
pro la regalo per lunlumo! Tamen, cu tio ci ne esan tro soleca
drinko? Kial ne invitez al mu Cang'e , la Feino de la Luno!" Dirinte
hi jetin manj-kaneto alen la luno, ay la belino descendin el la luno.
Komence xi altin ye les ol futo, sed tre balde xi yam farisin humalta
ye ektuco al la tero. Xi havin lanka lumbo, carma kolo ay gracie
dansin la Danso de Celarka Jupo ay Pluma Robo. Fine de la danso, xi
kantin:

Yu, senmorta feos, ciu yam revenin home! Kial do katenin mi sola en
la Lun-Palaso ?

Xia voco esin klara ay vigla, tiel sonora kiel tiu de fluto.
Kantinte, xi levisin turnisante ay eksaltin sur la tablo. Dum blinko,
xi ree farisin manj-kaneto antaw la mirizita rigardantos. La tri
humos lafegin. "Esan vere plezure ci vespe," dirin la alia
gesto, "sed mi yam ne povan drinki plue. antaw mua adiuo, cu yu povan
drinki kum mi alia glaso en al Luna Palaso ?" Ay la tri humos movin
sia tablo alen la luno. Kiam lu drinkin sidante tie, la disciplos
vidin lu tre klare inklude even lua brovos ay lipharos, juste kiel
figuros en spegelo. Pos momento, la luno iom pos iom dishelisin. Kiam
la disciplos alportin brulizita kandelos, lu trovin ke la bi gestos
yam disaperin ay tie sidin nur la taoisto sola. Tamen, la restacos de
la manjacos ankore esan sur la tablo, dum la luno sur la muro - nur
papertrancaco ronda kiel spegelo. "Cu yu ciu yam sufice drinkin ?" la
taoisto askin sia disciplos. "Yes." lu koruse respondin. "If yes, do
enbedisez frue, por ke ne esez disfruisinta morge morne al yua
lignohakado." la taoisto admonin. Konsentinte, la disciplos ciu
difisin. Droninte en admiro, Wang subizin sia ideo de foriro.

Pasin alia mono, Wang sentin la penado vere netolerebla, plue, la
taoisto instruin al hi niu majiko. Hi ne volin resti tie mor longe ay
petin forpermeso. "Mi veturin centos da lios por ricevi instruos de
yi, mia senmorta Mastro," Wang dirin, "if mi ne havuz la canso lerni
la sekro de longvivo, yia instruo even pri disbiga arto anke povuz
iom karesi mia arda aspiro. Nun, forpasin yam bi or tri monos, tamen
cio, kio mi travivin, esan nur rutino morne lignohaki ay vespe
reveni." "Mi ja predirin ke tre eble yi ne povan elteni la penado,"
dirin la taoisto kum lafeto, "nun tio okazin efektive. Nu, bone, yi
povon foriri morge morne." "Mastro," Wang petegin, "mi laborin ci tie
por multa tagos. Bonvole instruez al mi ia disbiga arto por ke mia
vizito ne rezultin tute senfrute." "Kia arto ?" askin la taoisto. "Mi
rimarkin, ke yi povan libere iri cie ayn, even tra muros," Wang
dirin, "mi esan kontenta if mi povuz fari tio." La taoisto eklafin
konsente. Hi instruin al Wang sorcwordos ay orderin ke hi self
ripetez. Pos tio, la taoisto vokin :"Trairez !" Sed Wang, vizaje al
la muro, ne kurajin iri. "Provez !" la taoisto kurajizin hi. Wang
prove ekmarcin sed hi haltin antaw la muro. "Klinez yia hedo ay
rapide trairez senhezite !" la taoisto instruin. Wang do irin
poswarde kelka pasos de la muro ay pose kurin al ji. Hi trapasin la
muro kwaz nieco. Returne rigardante, hi trovin si yam ekster la muro.
Joyege, hi reenirin ay dankin al la taoisto kiu admonin al hi :"Tenez
yi bonvirto kiam yi revenin home, alie, la arto senefikon." Hi
donacin al Wang iom da monio por voyajo ay sendin hi forveturi.

Pos Wang revenin home, hi pave bragin ke hi metin feo ay lernin arto
trairi muro. Sed hia spozino ne kredin tio. Do, Wang, law la instruo
de la taoisto, irin poswarde kelka futos for de la muro ay ekkurin al
ji. Sed hia hedo tuy frapin la harda muro ay hi ekfalin tere. La
spozino, helpante al hi restarisi, vidin ke aperin swelaco tiel biga
kiel ovo sur hia frunto. Xi mokin al sia spozulo, kiu, sentante
honto, kolere blasfimin la disyuna taoisto senkora. La verkanto de la
strangacos komentan:

Awdinte tio, niu povin deteni si de lafego. Sed ne ciu konscian ke
esan ne dismulta humos kiu aktin kiel tiu ci Wang en la mondo. Nun
esan senhonta humo, kiu aman karna voluptacos ay rifuzan akcepti
honesta admonos, do venan flatoro, kiu rekomendin al hi arto por pavi
sia aroganteco per forto, ay trompin hi dirante ke per tiu ci arto hi
povan fari cio ayn kio hi volan. Yes, tre eble ji efikan ye la unu
provos, sekwe hi kredan ke ji esan ciopova cie ay ciam. Hi ne ceson
til kiam hia hedo frapon konter harda muro ay hi falegon.


klera: educated    nuko: nape  dorloti: dote     kokono: cocoon

verxi: pour    manj-kaneto: chopsticks    adiui: say goodbye to

disciplo: disciple    poswarde: backward(pos+warde)

frunto: forehead     blasfimi: curse

#108 De: "pracrito" <pracrito@...>
Fecha: Vie, 6 de Feb, 2004 12:48 pm
Asunto: Re: Legoi de Kustumo
pracrito
Enviar mensaje Enviar mensaje
 
    salutos, pu robo.
    se mio interpretan bone tua eskemo undera, dentro isa dialekto eksistan sel kuestas letros: "a b c d e f g h i j k l m n o p r s t u v y". donke, la ortografio esun perfektamente fonetika, kon dudecoduas (22) fonemos ei inoltre dudecoduas letros. ma mio non saban purse la oponasiono i/y dentro isa dialekto esan sel ortografia ei alofona ou inoltre fonema; se eto esan fonema, donke alkunas parolos mojan esar diferencatas sel per la kanbio de "y" via "i" (ou inversamente).
    la tino esan tre poliforma, prokue non eksistan kopiraitos ni akademios blokantas dentro la tino. ma la versiono nomata "tino neutra" havun kuestas letros dudecoseisas (26): "a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z", sin diakritikos, digrafos ni difonos, ei sin majuskulos obligantas. naturamente, pe la majoreso de kuestas letros ono pronuncan komo tipamente dentro las euroklonos. las letros "c j q w x y z" necesan una komentasiono. la letro "c" mojan esar pronuncata komo en isa dialekto ou (preferablamente) komo la digrafo "ch" en ido. la letro "j" mojan esar pronuncata komo en ingliko ou (preferablamente) komo en franciko, portugaliko ou rumaniko; la situaciono esan komo en ido, para kuesta letro. la letro "q" esan una sonoro "k" ma kon la linguo tre retrokolokata. la letro "w" esan la varianto semivokala de la letro "u". la letro "y" esan la varianto semivokala de la letro "i". La letro "z" sonoran komo la letro "s", ma tre forta ei zunbanta. la letro "x" sonoran komo la digrafo "sh" en ido. realamente non ekistan oponasiono semantika en las paros k/q, u/w, i/y ei s/z, prokue la duesma versiono de kada paro sel esan usata dentro las onomatopeos ei la traseskribasiono de nomos estranjeras. realamente, donke, la tino neutra sel tenan las letros "a b c d e f g h i j k l m n o p r s t u v x", donke dudecoduas (22) fonemos ei inoltre dudecoduas letros. mio konsilun usar solamente kuestas dudecoduas letros. en kualunka versiono de la tino, la acento nunkua distingan parolos, ei la praktiko tipa esan acentar la preultima vokalo de las parolos polivokalas ou polisilabas.
    ono mojan visionar ke la eskemo ortografia ei fonetika de isa dialekto ei la eskemo korespondanta de la tino neutra esan tre similas, sel kanbiatas via la eksisto de la fonemo "x" (pe kualo, aparantamente, non tenan isa dialekto) ei de la sonoro "y" (una semivokalo kuala non esan una fonemo diferanta dis la sonoro "i" en tino neutra).
    non esan barako ke mio konprenin konpletamente tua mesajo undera, komo non esan barako la kuasi koincidenco de la ortografio ei la fonetiko inter la tino ei isa dialekto. ono noten ke "isa", dentro la tino, esan una artikulo especifa de nomo propra; ansi ono non konfusan "la dialekto" kon "isa dialekto" (la hibrido inter espo ei ido fa isa robulo hadeno). la sufikso "ul", komo en ido, indikas maskuleso. las esforcos ciencas pro planbahasos praktikas, naturamente, oji koincidan basamente, prokue las necesos ei las intencionos de las interesatos pro bahasos planatas auksiliantas esan tre ojetivas.
    amikamente, fa isa alesandrulo.
 
    ----- mesajo orijna  -----
 
    Salutoi, Alexander.
    Mi dicos a tu legoi de ortografio e pronuncatio de mia hibrido.
    Tu estas korekta en dici ke "las letros 'a b d e f g h i k l m n o p r s t u v w y z' eson pronuncatas komo tipamente dentro las euroklonos.". Anke, letro "g" sempre estas harda.  Nula vortoi havas "w" en loi.  Advere, povas dici ke letroi "q w x" ne eksistas en Dialekto.  Por ista tempo, "c" estas pronuncata kome /ts/, ma ito povas esti submisata a kambii. Letroi "i" e "u" ne estas usata ke semivokaloi.  Ne estas nula digrafoi o difonoi, talkome "x" /ks/ -- tala sono estas skribata ke "ks."  Aksento estas pronuncata o sur preskeultima silablo o sur prima silablo de omna vorto.  Mi estas pensanta de integre abolisi letro "z" ed omnube remplasi
lo kun "s."  Plu tarde, mi planas a redesigni multa radikoi por efaci nefacile pronuncata grupoi de kunsonantoi.  Mi esperas ke tu povas lekti ista mesajo en "Dialekto."
    Amike, Rob.
 

#110 De: "LiYongxiu" <ulango_lyx@...>
Fecha: Do, 8 de Feb, 2004 4:07 am
Asunto: La Heliko ay la Rozarbo
ulango_lyx
Enviar mensaje Enviar mensaje
 
The Snail and the Rose-Tree
de Hans Christian Andersen
tradukita de HeYafu

Cirkum la gardeno etendisin hejo el hazelarbedos; ekster la hejo esin
kampos ay graseyos kum bovinos ay xafos; sed ce la mido de la gardeno
starin floranta rozarbo, sub kiu sidin heliko, kius xelo enhavin
multo -- nome, la heliko self.

English:
Round about the garden ran a hedge of hazel-bushes; beyond the hedge
were fields and meadows with cows and sheep; but in the middle of the
garden stood a Rose-tree in bloom, under which sat a Snail, whose
shell contained a great deal—that is, himself.

"Nur atendez til mia horo alvenon," hi dirin; "mi faron mor ol
kreskizi rozos, naski nutos, or doni lakto, kiel la hazelarbedo, la
bovinos ay la xafos."
"Mi ekspektan multo de yi," dirin la rozarbo. "cu mi raytan aski,
kiam ji aperon?"
"Mi ne hastan," dirin la heliko. "Ciam yi insistan hasti. Tio ne
ekscitan ekspekto."

English:
“Only wait till my time comes,” he said; “I shall do more than
grow
roses, bear nuts, or give milk, like the hazel-bush, the cows and the
sheep.”
“I expect a great deal from you,” said the rose-tree. “May I
ask when
it will appear?”
“I take my time,” said the snail. “You’re always in such
a hurry.
That does not excite expectation.”

La sekwanta yero la heliko kuxin en preske la sama loko, en la
sunlumo sub la rozarbo, kiu denove burjenin ay naskin rozos same tiel
frexa ay bela kiel antawe. La heliko bione rampin el sia xelo,
etendin sia hornos, ay denove entirin ju.
"Cio esan tute same kiel pasintyere! Niom da progreso; la rozarbo
ankore donan rozos, ay ne iran plu."

English:
The following year the snail lay in almost the same spot, in the
sunshine under the rose-tree, which was again budding and bearing
roses as fresh and beautiful as ever. The snail crept half out of his
shell, stretched out his horns, and drew them in again.
“Everything is just as it was last year! No progress at all; the rose-
tree sticks to its roses and gets no farther.”

La somero ay la awtuno pasin; la rozarbo naskin rozos ay burjenos til
la nivo ekfalin ay la wetero farisin frosta ay weta; tiam ji klinin
sia hedo, ay la heliko rampin alen la tero.

English:
The summer and the autumn passed; the rose-tree bore roses and buds
till the snow fell and the weather became raw and wet; then it bent
down its head, and the snail crept into the ground.

Nova yero ekisin; la rozos aperin, ay anke la heliko.
"Yi yam esan disyuna rozarbo," dirin la heliko. "Yi devan hasti ay
morti. Yi yam donin al la mondo cio, kio yi havin en yi; cu tio multe
gravin, esan asko, kiu mi mankan la tempo pripensi. Sed tiom esan
klara ay evidenta, ke yi farin nio por yia interna developo, or yi
esuz produkinta io alia. Cu yi volan diri io por defendi yi? Yi balde
eson nio apuds kano. Cu yi komprenan mi?"

English:
A new year began; the roses made their appearance, and the snail made
his too.
“You are an old rose-tree now,” said the snail. “You must make
haste
and die. You have given the world all that you had in you; whether it
was of much importance is a question that I have not had time to
think about. But this much is clear and plain, that you have not done
the least for your inner development, or you would have produced
something else. Have you anything to say in defense? You will now
soon be nothing but a stick. Do you understand what I say?”

"Yi timizan mi," dirin la rozarbo. "Mi niam pensin pri tio."
"Ne, yi niam strebin pensi pri io ayn. Cu yi iam dirin al yi self,
kial yi florin, ay kiel yia florado okazan -- kial juste tiel ay ne
aliel?"

English:
“You frighten me,” said the rose-tree. “I have never thought
of
that.”
“No, you have never taken the trouble to think at all. Have you ever
given yourself an account why you bloomed, and how your blooming
comes about—why just in that way and in no other?”

"Ne," dirin la rozarbo. "Mi floran joyante, car mi ne povan aliel
fari. La suno brilin ay warmizin mi, ay la aero frexizin mi; mi
drinkin la klara roso ay la vigliza pluvo. Mi spirin ay mi vivin! El
la tero levisin potenco en mi, dum anke desupre mi ricevin strongeco;
mi sentin ciam novisanta ay ciam kreskanta felico, ay tial mi devin
plu flori. Tia esin mia vivo; mi ne povin fari aliel."

English:
“No,” said the rose-tree. “I bloom in gladness, because I
cannot do
otherwise. The sun shone and warmed me, and the air refreshed me; I
drank the clear dew and the invigorating rain. I breathed and I
lived! Out of the earth there arose a power within me, whilst from
above I also received strength; I felt an ever-renewed and ever-
increasing happiness, and therefore I was obliged to go on blooming.
That was my life; I could not do otherwise.”

"Yi enjoyin tre facila vivo," la heliko rimarkin.
"Certe. Cio esan donita al mi," dirin la rozarbo. "Sed ankore mor
esan donita al yi. Yias esan un el tiu profunde pensanta animos, un
el tiu vere donita mensos, kiu mirizan la mondo."

English:
“You have led a very easy life,” remarked the snail.
“Certainly. Everything was given me,” said the rose-tree. “But
still
more was given to you. Yours is one of those deep-thinking natures,
one of those highly gifted minds that astonishes the world.”

"Mi tute ne intendan fari tio," dirin la heliko. "La mondo esan nio
por mi. Kiel mi rilatan al la mondo? Mi havan sufico por fari pri mi
ay en mi."
"Sed cu mu ci tie sur la tero ne devan doni mua most guda partos al
la alia, ay proponi tiom, kiom mu povan? Verdire, mi donin nur rozos.
Sed yi --yi, tiom rice donita -- kio yi donin al la mondo? Kio yi
donon al ji?"

English:
“I have not the slightest intention of doing so,” said the
snail. “The world is nothing to me. What have I to do with the world?
I have enough to do with myself, and enough in myself”
“But must we not all here on earth give up our best parts to others,
and offer as much as lies in our power? It is true, I have only given
roses. But you—you who are so richly endowed—what have you given to
the world? What will you give it?”

"Kio mi donin? Kio mi donon? Mi sputan al ji; Ji valuan nio, ay ne
koncernan mi. Law mi, yi plu naskez rozos; yi povon fari nio alia. La
hazelarbedo naskez nutos, ay la bovinos ay xafos donez lakto; lu
havan sia publiko. Mi havan mias en mi self. Mi ritirin en mi ay tie
mi haltan. La mondo esan nio por mi."
Dirinte tio la heliko ritirin alen sia domo ay stopin la enireyo.

English:
“What have I given? What am I going to give? I spit at it; it’s good
for nothing, and does not concern me. For my part, you may go on
bearing roses; you cannot do anything else. Let the hazel bush bear
nuts, and the cows and sheep give milk; they have each their public.
I have mine in myself. I retire within myself and there I stop. The
world is nothing to me.”
With this the snail withdrew into his house and blocked up the
entrance.

"Tio esan disjoya," dirin la rozarbo. "Mi ne povan rampi alen mi
self, kiom ayn mi voluz fari tio; mi devan plu naski rozos. Tiam lu
dropan sia folios, kiu la vento  forblovan. Sed mi iam vidin, kiel
oni putin rozo en la himn-libro de la mastrino, ay kiel un el mia
rozos trovin loko sur la brusto de bela yunino, ay kiel alia esin
kisata de la lipos de infano pro la gaya joyo de la vivo. Tio esin
guda por mi; ji esin vera beno. Tiu esan mia rememoros, mia vivo."

English:
“That’s very sad,” said the rose tree. “I cannot creep
into myself,
however much I might wish to do so; I have to go on bearing roses.
Then they drop their leaves, which are blown away by the wind. But I
once saw how a rose was laid in the mistress’s hymn-book, and how one
of my roses found a place in the bosom of a young beautiful girl, and
how another was kissed by the lips of a child in the glad joy of
life. That did me good; it was a real blessing. Those are my
recollections, my life.”

Ay la rozarbo dure florin pro naiveco, dum la heliko lezure kuxin en
sia domo -- la mondo esin nio por hi.
Yeros pasin.
En la tero la heliko terisin, ay anke la rozarbo. Even la suvenira
rozo en la himn-libro fadin, sed en la gardeno trovisin alia rozarbos
ay alia helikos. Tiu lasta rampin alen sia domos ay sputan al la
mondo, car ji ne koncernin lu.
Cu mu relegez ci tiu fabelo? Ji eson tute sama.

English:
And the rose tree went on blooming in innocence, while the snail lay
idling in his house—the world was nothing to him.
Years passed by.
The snail had turned to earth in the earth, and the rose tree too.
Even the souvenir rose in the hymn-book was faded, but in the garden
there were other rose trees and other snails. The latter crept into
their houses and spat at the world, for it did not concern them.
Shall we read the story all over again? It will be just the same.

#111 De: "pracrito" <pracrito@...>
Fecha: Lun, 9 de Feb, 2004 12:31 pm
Asunto: Re: ÊÖ»ú¶ÌÐÅÇáËÉȺ·¢Èí¼þ£­£­³ÏÕ÷¸÷µØ´úÀí
pracrito
Enviar mensaje Enviar mensaje
 
    salutos, pu "public8888".
    mio kuasi non konprenan tua mesajo via la ciniko (bahaso mandarina).
    eske tuo mojan (poteran) tradukar tua mesajo ba la ulango?
    multas gracios, fa isa alesandrulo.
 
    ----- mesajo orijina  -----
 
Sent: Sunday, February 08, 2004 3:50 AM
Subject: ÊÖ»ú¶ÌÐÅÇáËÉȺ·¢Èí¼þ£­£­³ÏÕ÷¸÷µØ´úÀí

¿Í»§Í¨Öª¡¢½ÚÈÕÎʺò¡¢ÆóÒµÓªÏú£­£­£­£­Óá¶¶ÌÐÅȺ·¢×¨¼Ò¡·


¡¡¡¡¡¶¶ÌÐÅȺ·¢×¨¼Ò¡·ÊÇÒÔÊý¾Ý´«ÊäΪ»ù´¡µÄÊÖ»ú¶ÌÐÅϢƽ̨£¬Í¬ÐÐÒµÈí¼þËÙ¶È×î¿ì£¬Ã¿Ð¡Ê±·¢ËÍ700-1200Ìõ£»Í¬ÐÐÒµÈí¼þ³É¹¦ÂÊ×î¸ß£¬³É¹¦

ÂÊ´ï100£¥£»³¹µ×°ÚÍÑÿÈÕ·¢ËÍÊýÁ¿µÄÏÞÖÆ¡£Ê¹Óüòµ¥·½±ã£¬ËùÓеŦÄÜÒԷdz£Ã÷Á˵ķ½Ê½ÔÚͬһ¸ö´°¿ÚÖÐʵÏÖ¡£ÊÊÓ÷¶Î§Ï൱¹ã·º£¬¿ÉÓÃÓÚÅó

ÓѼä¶ÌÐŹµÍ¨£¬ÉÌÎñ¹ã¸æ¶ÌÐÅȺ·¢£¬¹«Ë¾ÄÚ²¿Ô±¹¤Í¨Öª£¬½ÚÈÕµ½À´Ê±¸ø¿Í»§»òÅóÓÑ·¢ËÍ×£¸£»°ÓïµÈµÈ¡£

¹¦ ÄÜ ÌØ µã£º

Èí¼þ²ÉÓÃÊÖ»úÓëµçÄÔÁ¬½Ó·½Ê½·¢ËͶÌÐÅ£¬¿Ë·þÁËͨ¹ý¶ÌÐÅÆ½Ì¨·¢ËÍÏÞÖÆ·¢ËÍÊýÁ¿µÄÎÊÌâ¡£

Ò»¡¢¶àÖÖ·¢ËÍ·½Ê½£ºµ¥Ò»·¢ËÍ¡¢Èº×é·¢ËÍ¡¢ºÅÂë¶ÎȺ·¢ÈÎÆ¾Ñ¡Ôñ£¬ÕæÕý×öµ½ËæÐÄËùÓû£¬Ïë·¢¾Í·¢¡£

¶þ¡¢¹¹ÔìµÍÁ®£º ²ÉÓÃÊÖ»ú×÷Ϊ·¢ËÍÉ豸£¬ÎÞÐëÉÏÍø£¬ÆÕͨµçÄÔ¾ù¿ÉʹÓá£

Èý¡¢½ÚÔ¼·ÑÓ㺠¶ÌÏûϢΪµ¥ÏòÊÕ·Ñ£¬0.1Ôª/Ìõ£¬¿ÉÒÔ½ÚÔ¼´óÁ¿Í¨»°·ÑÓá£

ËÄ¡¢·¢ËÍ¿ìËÙ£º Õý³£Çé¿öϼ´¿É´ïµ½:700Ìõ/Сʱ£¬×î¸ßʱ¿É´ï1000Ìõ/Сʱ¡£

Îå¡¢¼æÈÝÐԺ㺠֧³ÖÖйúÒÆ¶¯¡¢ÖйúÁªÍ¨£¬ÖÐÓ¢ÎĶÌÐÅÏ¢·¢ËÍ¡£

Áù¡¢¹¦ÄÜÆëÈ«µÄͨѶ¼¹ÜÀí£º ¿ÉÒÔ×ÔÓÉÉèÁ¢ÁªÏµÈË·Ö×飬¶ÔÄúµÄÁªÏµÈ˽øÐйÜÀí¡£


Èí¼þ°üÀ¨£ºÈí¼þ¹âÅÌÒ»ÕÅ£¬¼ÓÃܹ·Ò»¸ö£¬ºìÍâÏßÊÊÅäÆ÷Ò»¸ö£¬ºìÍâÏßÊÊÅäÆ÷Çý¶¯ÅÌÒ»ÕÅ¡£

¼Û¸ñ£º1200Ôª


¡¶¶ÌÐÅȺ·¢×¨¼Ò¡·Èí¼þÏÖ³ÏÕ÷¸÷µØ´úÀíÉÌ

Ìì½òÊв©´ïÊÀͨ¿Æ¼¼·¢Õ¹ÓÐÏÞ¹«Ë¾
=============================
µØÖ·£ºÌì½òÊÐÄÏ¿ªÇø·çºþÀï15ºÅÂ¥1904ÊÒ
µç»°£º022-27426600
´«Õ棺022-27499070
http://www.shop263.zj.com

#112 De: "LiYongxiu" <ulango_lyx@...>
Fecha: Mié, 11 de Feb, 2004 3:03 am
Asunto: RE: ÊÖ»ú¶ÌÐÅÇáËÉȺ·¢Èí¼þ£­£­³ÏÕ÷¸÷µØ´úÀí
ulango_lyx
Enviar mensaje Enviar mensaje
 
--- En ulango@yahoogroups.com, "pracrito" <pracrito@y...> escribió:
>     salutos, pu "public8888".
>     mio kuasi non konprenan tua mesajo via la ciniko (bahaso
mandarina).
>     eske tuo mojan (poteran) tradukar tua mesajo ba la ulango?
>     multas gracios, fa isa alesandrulo.
>
>     ----- mesajo orijina  -----
>
> From: <public8888@e...>
La mesajo de public8888 esan komersa adverto(=advertisement), bovloez
forstreki ji!

#113 De: "LiYongxiu" <ulango_lyx@...>
Fecha: Mié, 11 de Feb, 2004 3:06 am
Asunto: Liang Shanbo ay Zhu Yingtai
ulango_lyx
Enviar mensaje Enviar mensaje
 
Tradukita de He Yafu

Antaw longe, en la vilajo Zhujiazhuang de la Zhejiang provinso vivin
disyuna mistulo kiu havin filino nomata Zhu Yingtai. Hi prenin xi
kiel filulo ay ne sparin dorlotado al xi. Hi dungin edukisto por
eduki xi. Ay la kidino, carma ay inteligenta, en la infaneco yam
povin verki trafa eseos ay bela poemos.

Nun Yingtai esin 16-yera. Iu tage xi awdin, ke la lerneyo en
Hangzhou? rekrutan nova studentos. Xi petegin sia patro, ke hi
permesez al xi iri tie por durizi la lernado. La mistulo niel
konsentin, car en tiu tempo filinos de rica familos ne devin montri
si ekster la homo, por ne parli pri vizito al lerneyo. Tamen Yingtai
tiom sajin, ke xi fine trovin guda rimedo. Xi alidresin si kiel
sortodiristo. Xia servino, nomata Yinshin, gaydin la "viro" al la
mistulo, kiu niel rekonin sia filino. Fine la patro akceptin xia peto
alidresi ay viziti la lerneyo.

Yen serena tago. Vento kwietin, ay la suno karesin la tero. Yingtai,
yam "yunulo", ay Yinshin, "servokidulo", adiuin la disyunulo ay
ekvoyajin al Hangzhou. Ho, kiom gaya xi esin, kwaz birdo elkajizita!

Survoye Yingtai venin al la pavilono Caoting por iom ripozi. Tie
trovisin belaspekta yunulo, nomata Liang Shanbo. Hi anke voyajin al
la sama lerneyo. Pos reciproka saluto ay konatizo lu ekcatin ay tuy
trovin intima un la alia. Ay balde lu interfratisin. Car Shanbo mor
ajin ol Yingtai je un yero, Yingtai nomin hi "Moraja Fratulo".

Kume lu atingin la goleyo ay kume anonsin si al la lerneyo. Lu gude
studin ay ricevin lodo de la edukisto ay admiro de kumlernantos.
Reciproka kor-inklino inter la bi yunoros ciam mor fortisin dum la
kumesado. Iu vespe, kiam amba kume preparin lesono, Shanbo rimarkin
truetos sur la orelos de Yingtai.

"Kial yi havan trueto en la orelo?" Hi surprizite askin.

La sprita Yingtai respondin senhezite, "Mi ofte ludin la rolo de
Avalokitesvaro dum vilaja festo. Oni pikin mia orelos, por ke mi
povez surporti orelringos. Versime la markos reston dumvive."

Alifoye, kiam la bio ludin sur balansilo en la lerneya ludeyo, Shanbo
rimarkin swetgutos sur la frunto de Yingtai, kiu aspektin frawline
dolca ay delika. Hi ne povin deteni si de jesto, "Fratulo, yi ne esan
kidulo. Yi esan kidino."

Yingtai simizin si kolera, "Moraja Fratulo, cu tio ne esan mistifo?"

Shanbo, car modesta ay honesta, tuy petin pardono, "Mi kulpan. Mi ne
plu faron io simila."

De tiam Yingtai ciam gardin si zorge, ke Shanbo ne plu suspektez.
Kwankam lu kumesadin tage ay nokte, Shanbo niam eltrovin, ke Yingtai
esan frawlino.

La tempo rapide pasin. Yam tri yeros lu kumlernin. Iu tage, Yingtai
ricevin letero kum la wordos: "La patro grave sikan. Tuy revenez!" 

Yingtai decidin tuy forlasi la lerneyo. Sed xi yam lovin
Shanbo. "Certe mi ne povon reveni al la lerneyo. Kio fari?" xi
pensin. Xia servino Yinshin, leginte perplekso sur xia faso,
konsilin, ke xi petez helpo de la edukista spozino.

Fakte la bonkora disyunino yam rimarkin antaw longe, ke Yingtai esan
kidino. Ay simin al xi, ke Yingtai ay Shanbo farison guda paro. Kiam
Yingtai vizitin xi, xi promesin, ke xi diron al Shanbo la tuta vero
ay la deziro de la kidino. Xi konsilin, ke Yingtai prezentez al
Shanbo pere de xi fiancisa gifto. Yingtai tuy diskrocin jada pendaco
de sia ventumilo.

Siaflanke Shanbo vidin nur, ke Yingtai cagrenegan pro la siko de la
patro. "Irez home, if yi devan tiel akti! Mi esperan, ke yia patro
balde resanison ay yi frue revenon."

Morne de la neksta tago, Yingtai adiuin la edukisto, tius spozino ay
la kumlernantos. Shanbo akompanin xi.

Preterpasante lageto, lu vidin lovbirdos swimanta inter lotusfloros.
Tiam Yingtai ne povin regi si. Xi deklamin improvize:

Ce frexe verda foliaros
floros aroman allureme.
Ho, videz! lovbirdos en paros
felica ludan joyoplene.

Ho, fratulo Shanbo, fratulo mia,
if yia Yingtai fakte inan,
cu kiel lovbirdparo pia,
al xi yi same korinklinan?

Sed Shanbo ne kaptin la hidita ideo. "Love korinklinan?" hi dirin
lafante. "Bedawrinde, ke yi ne esan kidino!"

Pose lu venin al riveto en kiu swimin paro da wayta anseros. Yingtai
denove improvizin por awdizi sia lovo:

Yen la rivhidro klaran;
libere swiman par' ansera --
la vira folan en splaxo,
la fema sekwan -- "Mia fratulo!"

Shanbo askin tute serioze, "Kiel yi povan koni, ke la anserino vokin
fratulo?"

Yingtai iom kolerin konter?Shanbo pro hia foleco.

"Cu yi ne vidin? La anserino lafan al yi. Kiom fola yi esan!"

Anke Shanbo kolerin, pensante, ke Yingtai komparan hi kum la fola
anseros.

"Bone, if mi esan fola, ne plu nomez mi 'Moraja Fratulo'!"

"Pardono! Mi volan nur..." xi ne povin fini la wordos, car io
sentisin en la gorjo.

Balde lu ekvidin welo apud la voyo. Yingtai tirin la lovato al xi por
enrigardi ay dirin:

Yen la welo sub mua okulos.
Kiom ji profundan, mu ne vidan.
Sed la bi fasos gaye lafan --
yen felice lova yunoros!

"Kio okazan al yi?" Shanbo riprocetin. "Mi esan viro, vera viro! Kial
yi ciam diran, ke mi esan femo?"

La kidina fiero de Yingtai trafin humilizo. Tamen la honto forizin
xia kurajo eldiri la vero.

Lu kontinuin la marcado, ay niu dirin even un wordo. Nun antaw lu
aperin templo de Avalokitesvaro. Ci-foye Yingtai decidin esprimi si
mor rekte. Xi petin, ke amba enirez esprimi respekto al la Bodisatvo.

Lu genuisin, ay Yingtai kantin:

Ho, Bodisatvo, yi sidan solene.
Sed kompatez mu!
Nepre svatez mu --
juste wedizez mu bene!

"Absurda!" kriin Shanbo. "Kiel bi viros povan wedisi? Tio esan peko!
Mu tuy elirez!"

Kia miskompreno! Ay kia disjusta trakto! La koro de Yingtai tordisin
de cagreno ay disespero. Xi farin stepos antawwarde ay stile
forwiskin larmos. Balde vidisin antawe riveto, super kiu dislarja
ponto spredin si. Xi kontinuin la voyado sen returni la hedo al
Shanbo, kiu sekwin xi silente. Nur pos kelke da stepos sur la ponteto
xi rimarkin, ke ji esan tro dislarja. Ay xi eksentin hedturno. Xia
pedos tremin, ay la ponteto, farita el sola lignotabulo, simin
balansi. "Ve!" Sed antaw xi falin en la riveto, Shanbo atingin xi
haste alkurinte ay firme tenin ce xia brako.

"Ne timez, frateto! Ne turnez la okulos al la hidro. Ciam rigardez
antawwarde!" hi kurajize konsolin.

La kurajizo de Shanbo tiom kalmizin xi, ke la ideo aludi al la lovato
reviglin en xia hedo.

"Fratulo Shanbo," xi dirin haltante, "cu mu ne esan kwaz Bovisto ay
Teksino sur pigoponto?"

Even ci tiu rekta aludo ne donin lumo al la honesta Shanbo. Hi nur
skuin sia hedo. "Yes, sed ci tie nur bovistos, ay niu teksino!"

Lu nun alproksin al la Longa Pavilono, 10 lios for de la urbo
Hangzhou. Lu devin balde adiui. Forta emoxo agitin Yingtai.

"Fratulo Shanbo," xi dirin ekscite, "antaw mua adiuo, mi volan
konfidi al yi. Mi havan moryuna fratino, kiu similan al mi en
aspekto, ay anke en temperamento. Sama mua klereco. Mi volan svati xi
por yi, if yi konsenton."

Shanbo tuy hedyesin. Adiuinte hi, Yingtai lastafoye emfazin, ke hi
nepre irez al xia patro por peti la mano de xia fratino.

Reveninte home, Yingtai trovin, ke xia patro esin sana. Pro sopirego
al xi, hi revenizin xi per artifiko. Nun xi devin refoye surputi
kidina dresos. Tre depresite xi enfermin si en sia cambro, ay pasizin
la tempo per versado ay pentrado.

En la triu tago pos xia reveno, la patro joyfule venin al xia cambro.

"Mia infano," hi dirin kum la faso radianta, "mi havan guda novo por
yi."

Yingtai tre joyin, car xi pensin, ke Shanbo yam venin por preni sia
mano. Sed pos momento xi sentin si frapisi de tondro ay fulmo, kiam
la patro kontinuin, "Mi yam fiancizin yi al la gubernestra filulo Ma
Wencai. Ay la wedo okazon en la 15-u tago de la neksta mono..."

"Ne, ne!" xi ekkriin antaw hi finin la informo. "Patro, mi ne volan
wedisi... Mi preferan resti home ay prizorgi yi dum la tuta vivo!"

"Mia dera infano, tio esan legalo. Mi ne devan reteni yi ay vanizi
yia yuneco."

Fine xi povin fari nio alia ol eldiri la vero, ke xi yam fiancisin al
la kumlernanto Liang Shanbo.

Kio! Filino daran self selekti fianculo sen permeso de patro! Hi
eksplodin de kolerego. "De jeneraxos mua familo esan klera ay rica.
Kio esan tiu yunulo? Nur disrica studento! Kia skandalo, if yi
wedisuz al hi! Sed la patro de Ma Wencai esan mua gubernestro. Hia
familo havan monio ay potenco. Cetere, mu yam subskribin la weda
dokumento. Even fayrego ne povon nulizi ji!"

Yingtai yam donin la tuta koro al la talenta, bonkora ay honesta
Shanbo. Vidante la patro tiel klinema al potenco, xi forte indignin.

"Mi preferan niam wedisi," xi deklarin solene, "ol obei yi!"

Kiam la patro ay filino restin un konter la alia, servino anonsin, ke
Liang Shanbo petan akcepto de la mistulo.

Pos adiuo al Yingtai, Shanbo reirin al la lerneyo, kie la edukista
spozino yam atendin hi dum longa tempo. Xi venizin hi alen sia homo
ay transdonin al hi la jadpendaco. Lafetante, xi rakontin al hi cio
kio Yingtai konfidin antaw sia foriro. Yen cio klarin. Shanbo dankin
xi pro sia helpo ay tuy petin forpermeso de la edukisto. La neksta
tago hi ekvoyajin al Zhujiazhuang. Sed sudene simin al hi, ke hi
devan une ricevi aprobo de sia parentos. Hi do turnin si bionvoye al
sia homo. Ay juste pro tio hi disfruin al la domo de Yingtai je plura
tagos.

Ignorante dispermeso de la patro, Yingtai surputin la vira dresos ay
akceptin la lovato en sia saloneto. Yinshin servin per teo, sed
Shanbo ne havin la tempo por formala etiketos. Hi rekte parlin al la
lovatino: "Frateto Yingtai, danko pro yia svato! cu yi povuz
introduki xi?"

Yingtai trudin al si lafeto ay dirin, "Moraja Fratulo, tiu fratino
esan juste mi."

Shanbo lafin kore. "Mi yam konan la vero." Ay hi montrin al xi la
jadpendaco.

Larmos sprucin el la okulos de Yingtai. "Fratulo Shanbo," xi plore
dirin, reprenante la pendaco. "Kial yi ne venin mor frue je tri
tagos? Mia patro fakte ne sikisin. Hi trompin mi! Hi yam fiancizin mi
al la filulo de la gubernestro. Ay la wedo okazon en la neksta mono."

Shanbo kolapse falin sur sejo. Longa silento regin. "Fratino dera, mi
ne povan vivi sen yi..." hi dirin larmante.

Anke Yingtai plorin. "Ho, Fratulo Shanbo, mi niam eniron la domo de
Ma Wencai! Mi eson ciam ce yi, mi reston yia."

Tute disespera ay korxirita, Shanbo trelin si al sia homo. Hi grave
sikisin ay pos kelke da tagos mortin.

Informite pri la forpaso de la lovato, Yingtai lasin si al plorego.
Kiam la weda tago venin, xia patro urjin xi plenumi tualeto, car port-
sejo yam atendin ekstere por porti xi al la wedo.

"Gude," fine dirin Yingtai, "mi obean yi, sed yi devan permesi al mi
diri adiuo al mia fratulo Shanbo. La port-sejo haltez ce hia tombo
por momento!"

La patro konsentin rilukte, timante, ke io mor mala okazon.

Pos kiam la patro foririn, xi surputin une funebra dreso ay pose reda
wedantina robo.

La port-sejo movin si mide de longa proceso, akompanate de impona
orkistro.

Surda al la bruado, interesata de nio, Yingtai, sidante en la port-
sejo, pensin nur pri sia lovato ay atendin nur la momento de meto kum
hi.

Yen la tombo de la derulo! Xi haste elisin. Ciu ekgapin. Xi, en
funebra dreso marcin al la tombo ay trifoye reverensin antaw ji.
Pose, turninte la faso al la celo, xi ekkriin, "Ho, celo, if yi esan
justa, disfermez ci tiu tombo al mi!"

Awdisin surdiza sono, ay la tombo eksplitin. Yingtai senprokraste
ensaltin. Tuy pose la tombo refermisin.

 

Sed tio ne esan la fino de la rakonto. Oni diran, ke la bi lovantos
ne mortin. Lu transformin al birdos, ay lu flugin el la tombo al la
montos. Hodie en la fora densa pinaro en la sudwesto de la loko,
egzistan bela speco de birdos, kiu ciam pare flugan. La birdulo
pepan "Yingtai! Yingtai!" ay la birdino respondan trile: "Shanbo!
Shanbo!" La lokala peplos rigardan tia birdos bonawgura ay niam jenan
lu. Oni kredan, ke lu esan reenkarniso de la lovantos Liang Shanbo ay
Zhu Yingtai, ay rigardan lu simbolo de la fidela lovo.

 

#114 De: "pracrito" <pracrito@...>
Fecha: Jue, 12 de Feb, 2004 1:33 pm
Asunto: Re: E.U.A.L.
pracrito
Enviar mensaje Enviar mensaje
 
    salutos, pu celo.
    multos non aprendan la ingliko kon entusiasmo, sino sel forcatos por las cirkustancos. multos abandonan la aprendasiono de la ingliko kuando las cirkustancos ja non obligan itos ba aprendar la ingliko. ei multos (komo mio) refusan aprendar la ingliko.
    la afero, donke, non esan tanto sinpla komo tuo mostran under. eksistan, abofe, entusiasmatos pro la ingliko, ma inoltre eksistan neutros ei eksistan refusantos komo mio.
    ono devun, menan, redikar kueso evidenta: las personos kios refusan aprendar ei usar la ingliko raramente aparan en las foros internetas dove ono usan principalamente la ingliko. ono trovan itos facilamente, para eksenplo, en anbientos de arabiko, ma pe itos non trovon las homos kios sel parolan bahasos europocidentas. mio, komo parolanto de varias bahasos teritorias non europocidentas, ben konocan la fenomeno.
    la ciniko esan una granda bahaso internaciona usata en isa asio, ei la hindiko inoltre rolan komo bahaso internaciona en una granda teritorio barata ei oceanida. la suaheliko funcionan komo bahaso internaciona en isa afriko. la kecuiko esan internaciona dentro la kono suda amerika.
    ei esan surprendanta ke tuo non inkludun la lusiko (galegiko, brasiliko, portugaliko ei similas) komo granda bahaso internaciona, donato ke eto esan tre plus parolata ke la franciko ei en una teritorio tre plus granda, eksenplamente.
    ma mio non eskriban aki "kontra" tuo. la atako (tre frekuenta dentro la planlinguistiko, lamentablamente) non esan mia estilo. esan afero evidenta ke la facileso de una bona planbahaso residan esencamente en la reguleso formosintaksa, en la fonetikeso de la ortografio ei en la klareso de la pronunciasiono. la neutreso de la vokabularo non donan facileso, por kueso esan preferabla una vokabularo prendata mater las bahasos plus parolatas (ma non sel mater las bahasos europocidentas). mio dikan, si, ke una bona planbahaso devan prendar moltas radikos semantikas de las grandas bahasos internacionatas en isa europo ocidenta, basamente la lusiko, la kastiliko, la franciko ei la ingliko, ma sin oblidar altras bahasos tre parolatas ou kon uso internaciona: rusiko, ciniko, kecuiko, arabiko, suaheliko, malasindonesiko, hindiko, ecetera. mio avokan pro una euroklono fleksabla ei non estremista; mio evitan la diskutasiono para la diskutasiono misma, afero esterila kualo sel portan ba parolar la ingliko (ei mediokramente) komo bahaso seudouniversa.
    la ulango esan en la praktiko una bona eksenplo. kuesta esperanto reformata, inventata principalamente fa cinanos, enkorpan multas formas cinikas ei asianikas, sin por kueso tombar en una vokabularo oskura ei kontrainternaciona, komo okasionin kon la volapuko.
    amikamente, fa isa alesandrulo.
 
    ----- Mesajo orijina -----
 
    Li error del idea de un neutrali lingva ke anke da in konta le asianos es ke in effekto ti populs debe apprender anglum, francium, russum e hispanum ke es li grandi lingvas international, un internationali lingva debe ser maximalim simili a ti lingvas pro funktionar. Li protagonists de anglum no se preokkupa si anglum es europei o no, e li gente kon entusiasme apprende anglum!
    Kjell R

#115 De: "comalasoc" <mrtn332@...>
Fecha: Sáb, 14 de Feb, 2004 4:52 am
Asunto: Langcialo
comalasoc
Enviar mensaje Enviar mensaje
 
I've made a website for MondLango, with the changes I suggested
earlier (one of them was for lu,hu,xu, and ju to be replaced by a
single pronoun teyi). There's also examples of some converted literature.

Note the name of the language is referred to Langcialo; actual
difference with MondLango is not much.

The dictionary and grammar have been revised for the changes.

The web-site: http://www.langcialo.tk

Amike,

Comalasoc

#116 De: "LiYongxiu" <ulango_lyx@...>
Fecha: Sáb, 14 de Feb, 2004 6:14 am
Asunto: RE: Langcialo
ulango_lyx
Enviar mensaje Enviar mensaje
 
Pri yia sugesto canji la wordos lu, hu, xu ay ju al la singla
wordo "teyi",Mi ne apogan tio. Fakte, en cina lango, hu, xu ay ju
esan difera wordos. Ay en Mondlango, ciu fina litero de plura
pronomos esan –u. Sed la wordo "teyi" esan stranga  por mi.

#117 De: "comalasoc" <mrtn332@...>
Fecha: Sáb, 14 de Feb, 2004 6:18 pm
Asunto: "teyi" klarecin
comalasoc
Enviar mensaje Enviar mensaje
 
La pronomo "teyi" esan simala al la engla "they". "Teyi" cirkuman cio la
plura triu-persono prononomos en MondLango. Jujan kiel "lu" esan la
unu opto kiam un nidan usi plura triu-persono, nekonsidere de la
jendero, "teyi" esan un mor agnoskin egalaco.

Apuds la pronomo canjos, nur dismulta de la preposos ay adverbos havan
esinta canjin.

Guda worko kum la tradukos, lu ekspanan mi kultura konaro gude.

Comalasoc

#118 De: "pracrito" <pracrito@...>
Fecha: Sáb, 14 de Feb, 2004 9:52 pm
Asunto: Re: ulango?
pracrito
Enviar mensaje Enviar mensaje
 
    Saluton, Davido.
    La ulango aux mondlango havas bonajn internetajn informilojn, kaj specife per Esperanto (ankaux per cxina, angla kaj aliaj lingvoj). Ci povas iri, ekzemple, al la internetaj listoj:
    Jen priskribo de la ulango, per laulango:
 

"Alfabeto de Mondlango

Majusklo Minusklo  Internaxa fonetika transkribo
A   a    [ a ]
B   b    [ b ]
C   c    [ tS ]
D   d    [ d ]
E   e    [ e ]
F   f    [ f ]
G   g    [ g ]
H   h    [ h ]
I   i    [ i ]
J   j    [ dz ]
K   k    [ k ]
L   l    [ l ]
M   m    [ m ]
N   n    [ n ]
O   o    [ o ]
P   p    [ p ]
Q   q   [ kw ]
R   r    [ r ]
S   s    [ s ]
T   t    [ t ]
U   u    [ u ]
V   v    [ v ]
W   w    [ w ]
X   x    [ S ]
Y   y    [ j ]
Z   z    [ z ]
 
Esan 26 literos en Mondlango.
Konsonantos: b c d f g h j k l m n p q r s t v x y z
Vokalos: a e i o u
Biona vokalos: w y
Biona vokalos povan esi kombinata kum vokalos por formi biobla vokalos. Egzample, ay[ai], ey[ei], oy[oi], aw[au], ow[ou].".
 
    Amike, Aleksandro.
 
    ----- Originala mesagxo -----
 
De: "David Fernández-Nieto" <yulerippo@...>
Enviado: viernes, 13 de febrero de 2004 10:34
Asunto: [linguamundi] ulango?

Cxu vi povas informi pri la ulango?
<< la ulango esan en la praktiko una bona eksenplo. kuesta esperanto
reformata, inventata principalamente fa cinanos, enkorpan multas formas
cinikas ei asianikas, sin por kueso tombar en una vokabularo oskura ei
kontrainternaciona, komo okasionin kon la volapuko.
    amikamente, fa isa alesandrulo>>
Dankon! daf

#119 De: "LiYongxiu" <ulango_lyx@...>
Fecha: Do, 15 de Feb, 2004 1:56 am
Asunto: Nivino (1)
ulango_lyx
Enviar mensaje Enviar mensaje
 
Verkita de la Fratulos Grimm
Tradukita de HeYafu

Iam en la mido de wintro,la niva flakos falin el la celo kwaz plumos.
Kingino sidin ce fenestro, kiu havin blaka ebona kadro, ay kudrin. Xi
levin la okulos, ekrigardin la celo ay en la sama momento xi pikin
sia fingro per la pinglo. Tri sanga gutos falin sur la nivo. La redo
tiel bele kontrastin la wayta nivo, ke xi ekpensin, "If mi havuz
infano tiel wayta kiel la nivo, tiel reda kiel la sango ay tiel blaka
kiel la ligno de la kadro!" Balde pose Godo sendin al xi filineto,
kiu esin tiel wayta kiel la nivo, tiel reda kiel la sango, ay tiel
blakhara kiel la ebono. Oni nomin xi Nivino. Tuy kiam la infano
naskisin, la kingino mortin.

English:
Once upon a time in the middle of winter, when the flakes of snow
were falling like feathers from the sky, a queen sat at a window
sewing, and the frame of the window was made of black ebony. And
whilst she was sewing and looking out of the window at the snow, she
pricked her finger with the needle, and three drops of blood fell
upon the snow. And the red looked pretty upon the white snow, and she
thought to herself, would that I had a child as white as snow, as red
as blood, and as black as the wood of the window-frame. Soon after
that she had a little daughter, who was as white as snow, and as red
as blood, and her hair was as black as ebony, and she was therefore
called little Snow White. And when the child was born, the queen died.

Pos un yero la kingo prenin alia spozino. Xi esin bela, sed fiera ay
aroganta. Xi ne povin toleri, ke iu superan xi en beleco. Xi havin
mirakla spegelo. Ciufoye kiam xi ekstarin antaw ji ay aksin:
"Spegelo mia, spegelo sur la muro, Kiu en la lando esan la most
bela?"

Ji respondin
"Yi, ho kingino, yi esan la most bela!"
Tiam xi esin kontenta, car xi konin, ke la spegelo diran la vero.

English:
After a year had passed the king took to himself another wife. She
was a beautiful woman, but proud and haughty, and she could not bear
that anyone else should surpass her in beauty. She had a wonderful
looking-glass, and when she stood in front of it and looked at
herself in it, and said,
"Looking-glass, looking-glass, on the wall,
Who in this land is the fairest of all?"
The looking-glass answered,
"Thou, o queen, art the fairest of all."
Then she was satisfied, for she knew that the looking-glass spoke the
truth.

Sed Nivino kreskin ay farisin mor ay mor bela. Kiam xi esin sepyera,
xi esin tiel bela, kiel la hela tago, mor bela ol la kingino self.
Kiam la kingino foye askin sia spegelo:
"Spegelo mia, spegelo sur la muro,
Kiu en la lando esan la most bela?"
Ji respondin
"Yi esan la most bela ce mu, ho kingino,
Sed Nivino esan mor bela."

English:
But Snow White was growing up, and grew more and more beautiful, and
when she was seven years old she was as beautiful as the day, and
more beautiful than the queen herself. And once when the queen asked
her looking-glass,
"Looking-glass, looking-glass, on the wall,
Who in this land is the fairest of all?"
It answered,
"Thou art fairer than all who are here, lady queen.
But more beautiful still is Snow White, as I ween."

La kingino ektimin ay xia faso farisin flava ay verda pro envio. Ekde
ci tiu momento, ciufoye kiam xi ekvidin Nivino, la koro turnisin en
la brusto pro disamo al la kidino. La envio ay fiero kreskin kwaz
mala grasos en xia koro, tiel ke xi ne povin kepi trankwilo en tago
or nokto.
Xi alvokin casisto ay dirin "Forkondukez la infano alen la arbaro, mi
ne volan plu vidi xi antaw mia okulos. Mortizez xi ay alportez al mi
xia pulmo ay koro kiel pruvo de la plenumo de mia ordero."

English:
Then the queen was shocked, and turned yellow and green with envy.
From that hour, whenever she looked at Snow White, her heart heaved
in her breast, she hated the girl so much. And envy and pride grew
higher and higher in her heart like a weed, so that she had no peace
day or night.
She called a huntsman, and said, "Take the child away into the
forest. I will no longer have her in my sight. Kill her, and bring me
back her lung and heart as a token."

La casisto obein, ay hi forkondukin la kingidino, eltirin la kanifo
ay yam esin trapikonta la senkulpa koro de Nivino, kiam xi ekplorin
ay dirin "Dera casisto, lasez al mi la vivo, mi forkuron alen la
wilda arbaro ay niam revenon home." Xi esin tiel bela, ke la casisto
ekkompatin xi ay dirin "Forkurez, disfelica infano."
English:
The huntsman obeyed, and took her away but when he had drawn his
knife, and was about to pierce Snow White's innocent heart, she began
to weep, and said, "Ah dear huntsman, leave me my life. I will run
away into the wild forest, and never come home again."
And as she was so beautiful the huntsman had pity on her and
said, "Run away, then, you poor child."

"Balde la wilda bestos manjon yi," pensin hi ay tamen hi sentin, kwaz
peza stono defalin de hia koro, ke hi ne devan mortizi xi. Je la sama
momento yuna urso kurin preter hi. Hi mortizin ji, elprenin la pulmo
ay la koro ay alportin ju al la kingidino. La kukisto devin kuki ju
kum salo, ay la malica kingino manjin ju, pensante, ke xi manjan la
pulmo ay la koro de Nivino.

English:
"The wild beasts will soon have devoured you," thought he, and yet it
seemed as if a stone had been rolled from his heart since it was no
longer needful for him to kill her.
And as a young bear just then came running by he stabbed it, and cut
out its lung and liver and took them to the queen as proof that the
child was dead. The cook had to salt them, and the wicked queen ate
them, and thought she had eaten the lung and heart of Snow White.

La disfelica infano restin tute sola en la arbaro. Teruro ekregin xi.
Xi rigardin la arba folios, ne konante kio fari. Xi ekkurin inter
pinta stonos ay dornos, ay la wilda bestos kurin preter xi, sed ne
atakin xi.
Xi kurin tiel longe, kiel la pedos povin porti xi. Duske xi ekvidin
dometo ay enirin por ripozi.

English:
But now the poor child was all alone in the great forest, and so
terrified that she looked at all the leaves on the trees, and did not
know what to do. Then she began to run, and ran over sharp stones and
through thorns, and the wild beasts ran past her, but did her no
harm.
She ran as long as her feet would go until it was almost evening,
then she saw a little cottage and went into it to rest herself.

  En la dometo cio esin disbiga, sed tiel orda ay pura, ke ne eble
esan priskribi tio. Tie starin tablo kovrita per wayta tuko ay sur ji
sep disbiga plados, ciu plado kum sia eta kulero, apuds tio sep
kanifetos ay forketos, sep eta glasos. Apud la muro esin en vico sep
bedetos, sur ciu esin kovrita wayta bedtuko.
Nivino esin tiel dissata ay soifa ke xi manjin el ciu plado iom da
legomos ay da pano ay drinkin el ciu glaso guto da vino, car xi ne
volin forpreni cio de un. Pose, tre fatiga, xi kuxin sur bedo; sed
niu fitin, un esin tro longa, alia tro dislonga; fine la sepu esin
guda, xi kuxin sur ji, invokin la beno de Godo ay ekdormin.

English:
Everything in the cottage was small, but neater and cleaner than can
be told. There was a table on which was a white cover, and seven
little plates, and on each plate a little spoon, moreover, there were
seven little knives and forks, and seven little mugs. Against the
wall stood seven little beds side by side, and covered with snow-
white counterpanes.
Little Snow White was so hungry and thirsty that she ate some
vegetables and bread from each plate and drank a drop of wine out of
each mug, for she did not wish to take all from one only. Then, as
she was so tired, she laid herself down on one of the little beds,
but none of them suited her, one was too long, another too short, but
at last she found that the seventh one was right, and so she remained
in it, said a prayer and went to sleep.

#120 De: "LiYongxiu" <ulango_lyx@...>
Fecha: Do, 15 de Feb, 2004 11:50 pm
Asunto: Nivino (2)
ulango_lyx
Enviar mensaje Enviar mensaje
 
Kiam esin tute disluma, venin la mastros de la dometo, sep etoros,
digistos de metalos en la montos. Lu eklumizin sia sep kandelos ay en
la helo rimarkin, ke iu fremda esin ce lu, car ne cio esin en ordo,
kia lu lasin ji. La unu askin, "Kiu sidin sur mia sejo?" La biu, "Kiu
manjin el mia plado?" La triu, "Kiu mordin el mia pano?" La
kwaru, "Kiu manjin el mia legomos?" La kwinu, "Kiu usin mia forko?"
La siksu, "Kiu trancin per mia kanifo?" La sepu, "Kiu drinkin el mia
glaso?"
English:
When it was quite dark the owners of the cottage came back. They were
seven dwarfs who dug and delved in the mountains for ore. They lit
their seven candles, and as it was now light within the cottage they
saw that someone had been there, for everything was not in the same
order in which they had left it.
The first said, "Who has been sitting on my chair?"
The second, "Who has been eating off my plate?"
The third, "Who has been taking some of my bread?"
The fourth, "Who has been eating my vegetables?"
The fifth, "Who has been using my fork?"
The sixth, "Who has been cutting with my knife?"
The seventh, "Who has been drinking out of my mug?"

  La unu cirkumrigardin, rimarkin pos-signo sur sia bedo ay
dirin, "Kiu enirin en mia bedo?" La alia alkurin ay ekkriin, "Anke iu
kuxin en mia bedo." La sepu ekrigardante sia bedo, ekvidin sur ji
Nivino dormanta. Hi alvokin la alia, lu alkurin ay ekkriin pro miro.
Lu alportin sia sep kandelos ay lumizin Nivino.
"Mia Godo, mia Godo!" kriin lu, "kiel bela infano!" Lu tre joyin, ne
wakin xi, ay lasin xi dormi en la bedo. La sepu etoro dormin kum sia
kumoros, kum ciu un horo, ay tiel pasin la nokto.
English:
Then the first looked round and saw that there was a little hollow on
his bed, and he said, "Who has been getting into my bed?"
The others came up and each called out, "Somebody has been lying in
my bed too." But the seventh when he looked at his bed saw little
Snow White, who was lying asleep therein. And he called the others,
who came running up, and they cried out with astonishment, and
brought their seven little candles and let the light fall on little
Snow White.
"Oh, heavens, oh, heavens," cried they, "what a lovely child."
And they were so glad that they did not wake her up, but let her
sleep on in the bed. And the seventh dwarf slept with his companions,
one hour with each, and so passed the night.

Neksta morne Nivino wakisin ay, ekvidinte la sep etoros, ektimin. Sed
lu amike askin, "Kio esan yia nomo?" "Nivino." "Kiel yi venin alen
mua domo?" lu kontinuin la askos. Xi rakontin al lu, ke xia step-
matro volin mortizi xi, sed la casisto kompatin xi; ke xi kurin dum
la tuta tago, til fine xi trovin ci tiu dometo. La etoros dirin al
xi, "If yi zorgon en mua domo, faron kuko, lavo, kudro, plekto,
zorgon pri ordo ay puro, yi povan resti ce mu, ay yi mankon nio."
English:
When it was morning little Snow White awoke, and was frightened when
she saw the seven dwarfs.
But they were friendly and asked her what her name was.
"My name is Snow White," she answered.
"How have you come to our house,”  said the dwarfs.
Then she told them that her step-mother had wished to have her
killed, but that the huntsman had spared her life, and that she had
run for the whole day, until at last she had found their dwelling.
The dwarfs said, "If you will take care of our house, cook, make the
beds, wash, sew and knit, and if you will keep everything neat and
clean you can stay with us and you shall want for nothing."

   "Yes, tre volunte." respondin Nivino ay restin ce lu. Xi zorgin pri
la ordo en la domo; la etoros irin ciumorne alen la montos ay sercin
goldo, vespe lu revenin ay la manjaco devin esi preta.
En la tuta tago la kidino esin sola, tial la guda etoros warnin xi ay
dirin ,"Gardez yi konter yia step-matro, xi balde konon, ke yi esan
tie ci; enlasez niu."
English:
"Yes," said Snow White, "with all my heart." And she stayed with
them. She kept the house in order for them. In the mornings they went
to the mountains and looked for copper and gold, in the evenings they
came back, and then their supper had to be ready.
The girl was alone the whole day, so the good dwarfs warned her and
said, "Beware of your step-mother, she will soon know that you are
here, be sure to let no one come in."

La kingino opiniin, ke xi manjin la pulmo ay la koro de Nivino ay
tial xi esin certa, ke xi denove esan la unu ay most bela. Xi starin
antaw la spegelo ay dirin:
"Spegelo mia, spegelo sur la muro,
Kiu en la lando esan la most bela?"
La spegelo respondin,
"Yi esan most bela ce mu, ho kingino,
Sed trans montos, kie la sep etoros lojan,
Nivino esan ankore viva,
Ay xi esan la most bela."

English:
But the queen, believing that she had eaten Snow White's lung and
heart, could not but think that she was again the first and most
beautiful of all, and she went to her looking-glass and said,
"Looking-glass, looking-glass, on the wall,
Who in this land is the fairest of all?"
And the glass answered,
"Oh, queen, thou art fairest of all I see,
But over the hills, where the seven dwarfs dwell,
Snow White is still alive and well,
And none is so fair as she."

La kingino ektimin, car xi konin, ke la spegelo niam lugan. Xi
komprenin, ke la casisto trompin xi ay ke Nivino ankore vivan.
Ay tial xi pensin ay pensin, kiel mortizi Nivino, car dum xi ne esin
la most bela en la lando, la envio ne lasin xi trankwila. Fine xi
elpensin io. Xi pentrin sur sia faso ay dresin si kiel disyuna
vendistino, ay niu povin rekoni xi.
English:
Then she was astounded, for she knew that the looking-glass never
spoke falsely, and she knew that the huntsman had betrayed her, and
that little Snow White was still alive.
And so she thought and thought again how she might kill her, for so
long as she was not the fairest in the whole land, envy let her have
no rest. And when she had at last thought of something to do, she
painted her face, and dressed herself like an old pedlar-woman, and
no one could have known her.

  Aliformizita tiamanere xi irin trans la sep montos al la sep etoros,
frapin la pordo ay ekkriin, "Bela vendacos, tre cipa, tre cipa!"
Nivino elrigardin tra la fenestro ay dirin, "Guda tago! Kio yi
vendan?" "Guda acos, bela acos. Lumbo-lacos de ciu kromos." Respondin
la step-matro ay montrin laco plektita el multkroma silko. "Mi ja
povan enlasi la guda humino." pensin Nivino, disboltin la pordo ay
acetin la bela laco. "Mia infano!" dirin la disyunino, "ne tiel!
venez, mi self lacon yi."
English:
In this disguise she went over the seven mountains to the seven
dwarfs, and knocked at the door and cried, "Pretty things to sell,
very cheap, very cheap."
Little Snow White looked out of the window and called out, "Good-day
my good woman, what have you to sell?"
" Good things, pretty things," she answered, "stay-laces of all
colors," and she pulled out one which was woven of bright-colored
silk.
"I may let the worthy old woman in," thought Snow White, and she
unbolted the door and bought the pretty laces.
"Child," said the old woman, "what a fright you look, come, I will
lace you properly for once."

Nivino suspektin nio, starin antaw xi ay lasin si laci per la nova
laco. La disyunino lacin rapide ay tiel forte, ke Nivino perdin la
spiro ay xi falin dawn kiel senviva. "Nun yi ne plu esan la most
bela," dirin la kingino ay forkurin.
English:
Snow White had no suspicion, but stood before her, and let herself be
laced with the new laces. But the old woman laced so quickly and so
tightly that Snow White lost her breath and fell down as if dead.
"You were the most beautiful," said the queen to herself, and ran
away.

Pos nelonge la etoros revenin home por vespomanji. Kiel lu xokin,
kiam lu ekvidin lua dera Nivino sur la grundo, ay xi ne movisin, kwaz
mortinta. Lu levin xi ay rimarkin, ke xi esan tro forte lacita. Lu
fortrancin la laco, ay xi startin spiri, ay iom pos iom revenin la
vivo.
  Kiam la etoros konin, kio okazin, lu dirin, "La disyuna vendistino
esin niu alia, ol la evila kingino. Gardez yi ay enlasez niu dum mua
foreso."
	 English:
Not long afterwards, in the evening, the seven dwarfs came home, but
how shocked they were when they saw their dear little Snow White
lying on the ground, and that she neither stirred nor moved, and
seemed to be dead. They lifted her up, and, as they saw that she was
laced too tightly, they cut the laces, then she began to breathe a
little, and after a while came to life again.
When the dwarfs heard what had happened they said, "The old pedlar-
woman was no one else than the wicked queen, take care and let no one
come in when we are not with you."

La evila kingino, reveninte home, irin al la spegelo ay askin:
"Spegelo mia, spegelo sur la muro,
Kiu en la lando esan la most bela?"
La spegelo respondin kiel antawe:
"Yi esan most bela ce mu, ho kingino,
Sed trans montos, kie la sep etoros lojan,
Nivino esan ankore viva,
Ay xi esan la most bela.”

English:
But the wicked woman when she had reached home went in front of the
glass and asked,
"Looking-glass, looking-glass, on the wall,
Who in this land is the fairest of all?"
And it answered as before,
"Oh, queen, thou art fairest of all I see,
But over the hills, where the seven dwarfs dwell,
Snow White is still alive and well,
And none is so fair as she."

Kiam xi awdin tio, xi tiel ektimin, ke la tuta sango fluin al la
koro. Xi komprenin, ke Nivino ankore esin vivanta. "Nun mi preparon
io mor guda, por finizin yi." Xi konin la sorcarto ay farin toksa
kombilo. Xi alidresin si kiel alia disyunino ay irin trans la sep
montos al la sep etoros, frapin la pordo ay ekkriin "Guda vendaco,
cipa, cipa!"
English:
When she heard that, all her blood rushed to her heart with fear, for
she saw plainly that little Snow White was again alive.
"But now," she said, "I will think of something that shall really put
an end to you." And by the help of witchcraft, which she understood,
she made a poisonous comb. Then she disguised herself and took the
shape of another old woman.
So she went over the seven mountains to the seven dwarfs, knocked at
the door, and cried, "Good things to sell, cheap, cheap."
Nivino ekrigardin ay dirin, "forirez, mi ne povan enlasi ciu
ayn." "Sed yi ja povan rigardi," dirin la disyunino, eltirin la toksa
kombilo ay levin ji al la fenestro.
Ji tiel apelin al la kidino, ke xi lasin si trompi ay disfermin la
pordo. Kiam xu interkonsentin pri la prezo, la disyunino
dirin, "Permesez, mi self kombez yi." La kompatinda Nivino
senkonsidere permesin. Apene la sorcino putin la kombilo en la haros,
la tokso startin efiki ay la kidino falin dawn senkonscia.
"Miraklo de la belo, yen yia fino," dirin la evila kingino ay
foririn.

English:
Little Snow White looked out and said, "Go away, I cannot let anyone
come in."
"I suppose you can look," said the old woman, and pulled the
poisonous comb out and held it up.
It pleased the girl so well that she let herself be beguiled, and
opened the door. When they had made a bargain the old woman
said, "Now I will comb you properly for once."
Poor little Snow White had no suspicion, and let the old woman do as
she pleased, but hardly had she put the comb in her hair than the
poison in it took effect, and the girl fell down senseless.
"You paragon of beauty," said the wicked woman, "you are done for
now, and she went away."

Felice yam preske esin vespo ay la etoros revenin home. Ekvidinte
senviva Nivino sur la grundo, lu tuy suspektin la kingino, ay lu
eksercin ay trovin la toksa kombilo. Apene lu eltirin ji, Nivino
rekonsciisin ay rakontin, kio okazin. Lu refoye warnin xi, ke xi esez
gardi ay disfermez la pordo al niu.

English:
But fortunately it was almost evening, when the seven dwarfs came
home. When they saw Snow White lying as if dead upon the ground they
at once suspected the step-mother, and they looked and found the
poisoned comb. Scarcely had they taken it out when Snow White came to
herself, and told them what had happened. Then they warned her once
more to be upon her guard and to open the door to no one.

#121 De: "LiYongxiu" <ulango_lyx@...>
Fecha: Mar, 17 de Feb, 2004 12:50 am
Asunto: Nivino (3)
ulango_lyx
Enviar mensaje Enviar mensaje
 
La kingino, home, starin antaw la spegelo ay dirin:
"Spegelo mia, spegelo sur la muro,
Kiu en la lando esan la most bela?"
Ji respondin kiel antawe:
"Yi esan most bela ce mu, ho kingino,
Sed trans montos, kie la sep etoros lojan,
Nivino esan ankore viva,
Ay xi esan la most bela.”
English:
The queen, at home, went in front of the glass and said,
"Looking-glass, looking-glass, on the wall,
Who in this land is the fairest of all?"
Then it answered as before,
"Oh, queen, thou art fairest of all I see,
But over the hills, where the seven dwarfs dwell,
Snow White is still alive and well,
And none is so fair as she."

Awdinte la wordos de la spegelo, la kingino tremin pro furio. "Nivino
devan morti, even if tio kostuz al mi la vivo," xi kriin, enirin alen
sekra cambro, kie niu vizitin, ay tie xi farin toksa pomo. Ekstere ji
esin bela, wayta ay rozvanga; ekvidinte ji, ciu deziruz gusti ji, sed
jia most disbiga peceto esin mortiza. Kiam la pomo esin preta, la
kingino pentrin sur sia faso ay alidresin si kiel spozino de kampano
ay irin trans la sep montos al la sep etoros. Xi frapin la pordo.
English:
When she heard the glass speak thus she trembled and shook with rage.
"Snow White shall die," she cried, "even if it costs me my life."
Thereupon she went into a quite secret, lonely room, where no one
ever came, and there she made a very poisonous apple. Outside it
looked pretty, white with a red cheek, so that everyone who saw it
longed for it, but whoever ate a piece of it must surely die.
When the apple was ready she painted her face, and dressed herself up
as a farmer's wife, and so she went over the seven mountains to the
seven dwarfs. She knocked at the door.

  Nivino elrigardin tra la fenestro ay dirin, "Mi ne permesez enlasi
ciu ayn, la sep etoros tiel orderin." "Gude," respondin la
humino, "en cia okazo mi sukceson vendi la pomos. Yen, mi donon un
pomo al yi." "Ne," respondin Nivino, "mi ne daran akcepti ayn." "Cu
yi timan tokso?" dirin la disyunino, "videz, mi diftrancon la pomo al
bi partos; yi manjon la reda parto, ay mi, la wayta."
English:
Snow White put her head out of the window and said, "I cannot let
anyone in, the seven dwarfs have forbidden me."
"It is all the same to me," answered the woman, "I shall soon get rid
of my apples. There, I will give you one."
"No," said Snow White, "I dare not take anything."
"Are you afraid of poison?" said the old woman, "look, I will cut the
apple in two pieces, you eat the red cheek, and I will eat the
white."

La pomo esin tiel artifike farita, ke nur la reda parto esin toksa.
Nivino rigardin la bela pomo, ay kiam xi vidin, ke la kampino manjin
parto de ji, xi ne povin deteni si, ay etendin la mano ay prenin la
toksa parto. Sed apene xi mordin peceto de ji, xi falin dawn
mortinte. La kingino kruele rigardin xi, lafin lawde ay dirin, "Wayta
kiel nivo, reda kiel sango, blaka kiel ebono! Ci foye la etoros ne
povon waki yi denove."
English:
The apple was so cunningly made that only the red cheek was poisoned.
Snow White longed for the fine apple, and when she saw that the woman
ate part of it she could resist no longer, and stretched out her hand
and took the poisonous half. But hardly had she a bit of it in her
mouth than she fell down dead.
Then the queen looked at her with a dreadful look, and laughed aloud
and said, "White as snow, red as blood, black as ebony-wood, this
time the dwarfs cannot wake you up again."

Kiam xi home askin la spegelo:
"Spegelo mia, spegelo sur la muro,
Kiu en la lando esan la most bela?"
Ji respondin fine:
"Yi, ho kingino, en la lando yi esan la most bela."
Nur tiam xia envia koro enjoyin trankwilo, if envia koro povan enjoyi
ji.
English:
  And when she asked of the looking-glass at home,
"Looking-glass, looking-glass, on the wall,
Who in this land is the fairest of all?"
And it answered at last,
"Oh, queen, in this land thou art fairest of all."
Then her envious heart had rest, so far as an envious heart can have
rest.


La etoros, reveninte vespe home, trovin Nivino kuxanta sur la grundo.
Xi ne plu spirin, ay xi esin senviva. Lu levin xi, sercin if esin ce
xi io toksa, dislacin xi, kombin xia haros, lavin xi per hidro ay
vino, sed vane. La kompatinda infano esin ay restin mortinta. Lu
putin xi en cerko, ciu sidin apud xi ay plorin por xi, ay plorin dum
tri tagos. Tiam lu volin sepulti xi, sed xi esin ankore frexa, kiel
vivanta humo, ay xia vangos esin reda, kiel antawe.
English:
The dwarfs, when they came home in the evening, found Snow White
lying upon the ground, she breathed no longer and was dead. They
lifted her up, looked to see whether they could find anything
poisonous, unlaced her, combed her hair, washed her with water and
wine, but it was all of no use, the poor child was dead, and remained
dead. They laid her upon a bier, and all seven of them sat round it
and wept for her, and wept three days long. Then they were going to
bury her, but she still looked as if she were living, and still had
her pretty red cheeks.

Lu dirin, "Mu ne povan kovri xi per tero." ay lu venizin vitra cerko,
en kiu oni povin vidi xi el ciu flankos, ay lu putin xi tie ay
skribin xia nomo per golda literos, ay ke xi esin kingidino. Lu putin
la cerko sur monto ay un el lu ciam restin tie ay gardin xi. Birdos
anke venin ay plorin por Nivino, une awlo, pose korvo, fine dovo.
	 English:
They said, "We could not bury her in the dark ground," and they had a
transparent coffin of glass made, so that she could be seen from all
sides, and they laid her in it, and wrote her name upon it in golden
letters, and that she was a king's daughter. Then they put the coffin
out upon the mountain, and one of them always stayed by it and
watched it. And birds came too, and wept for Snow White, first an
owl, then a raven, and last a dove.

Nivino longe kuxin en la cerko. Xi ne putrin, simin, ke xi dorman,
car xi esin ankore wayta kiel la nivo, reda kiel la sango, blakhara
kiel la ebono. Foye okazin, ke kingidulo venin alen la arbaro ay
enirin en la domo de la etoros por pasizi tie la nokto. Hi vidin la
cerko sur la monto, la bela Nivino en ji, ay hi legin la golda
surskribo. Hi dirin al la etoros, "Donez al mi la cerko, yu ricevon
de mi por xi cio, kio yu demandon."
English:
And now Snow White lay a long, long time in the coffin, and she did
not change, but looked as if she were asleep, for she was as white as
snow, as red as blood, and her hair was as black as ebony.
It happened, however, that a king's son came into the forest, and
went to the dwarfs’ house to spend the night. He saw the coffin on
the mountain, and the beautiful Snow White within it, and read what
was written upon it in golden letters.
Then he said to the dwarfs, "Let me have the coffin, I will give you
whatever you want for it."

Sed la etoros respondin "Mu ne donon xi por la tuta goldo de la
mondo." Tiam hi dirin, "Donez ji al mi kiel gifto, car mi ne povon
vivi, ne vidante Nivino. Mi estimon ay respekton xi, kiel mia most
dera posedaco."
Awdinte hia wordos, la etoros kompatin hi ay donin al hi la cerko. La
kingidulo orderin al la servistos forporti ji sur la xuldros.
English:
But the dwarfs answered, "We will not part with it for all the gold
in the world."
Then he said, "Let me have it as a gift, for I cannot live without
seeing Snow White. I will honor and prize her as my dearest
possession."
As he spoke in this way the good dwarfs took pity upon him, and gave
him the coffin. And now the king's son had it carried away by his
servants on their shoulders.

Pasinte sur stubo lu faletin; de la skuo la toksa peceto, kiu Nivino
mordin , elfalin el xia gorjo. Pos momento xi disfermin la okulos,
levin la kovrilo de la cerko, rekonsciisin ay ree esin vivanta. "Mia
Godo! kie mi esan?" xi ekkriin . "Yi esan ce mi," respondin joye la
kingidulo, "mi lovan yi super cio en la mondo; irez kum mi alen la
kastelo de mia patro, yi eson mia spozino." Nivino konsentin ay irin
kum hi. La weda festo esin luksa ay belega.
English:
And it happened that they stumbled over a tree-stump, and with the
shock the poisonous piece of apple which Snow White had bitten off
came out of her throat. And before long she opened her eyes, lifted
up the lid of the coffin, sat up, and was once more alive.
"Oh, heavens, where am I?" she cried.
The king's son, full of joy, said, "You are with me." And he told her
what had happened, and said, "I love you more than everything in the
world, come with me to my father's palace, you shall be my wife." And
Snow White was willing, and went with him, and their wedding was held
with great show and splendor.

Oni invitin anke la evila step-matro de Nivino. Surputinte bela
tualeto, la kingino starin antaw la spegelo ay askin:
"Spegelo mia, spegelo sur la muro,
Kiu en la lando esan la most bela?"
La spegelo respondin:
"Yi esan most bela ce mu, Ho, mistino,
Sed la yuna kingino esan mor bela!."
La evila humino lawde disbenin ay tiel ektimin, ke xi ne povin
trankwilisi. Komence xi tute ne volin iri al la wedo, sed xi ne povin
resti, xi devin vidi la yuna kingino. Kiam xi venin, xi rekonin
Nivino ay pro timo ay teruro ne povin movisi. Sed fera pantoflos yam
esin putita sur flamanta fayros, ay oni alportin ju antaw xi ay xi
devin surputi ju ay dansi en la rede brulanta suos, til xi falin
mortinta.

English:
But Snow White's wicked step-mother was also bidden to the feast.
When she had arrayed herself in beautiful clothes she went before the
looking-glass, and said,
"Looking-glass, looking-glass, on the wall,
Who in this land is the fairest of all?"
The glass answered,
"Oh, queen, of all here the fairest art thou,
But the young queen is fairer by far as I trow."
Then the wicked woman uttered a curse, and was so wretched, so
utterly wretched that she knew not what to do. At first she would not
go to the wedding at all, but she had no peace, and had to go to see
the young queen. And when she went in she recognized Snow White, and
she stood still with rage and fear, and could not stir. But iron
slippers had already been put upon the fire, and they were brought in
with tongs, and set before her. Then she was forced to put on the red-
hot shoes, and dance until she dropped down dead.

#122 De: linguamundi@yahoogroups.com
Fecha: Mar, 17 de Feb, 2004 3:56 pm
Asunto: ID snkidobif... thanks
linguamundi@yahoogroups.com
Enviar mensaje Enviar mensaje
 
Yours ID fcwyduifwmp
--
Thank

#123 De: "pracrito" <pracrito@...>
Fecha: Mié, 25 de Feb, 2004 11:39 am
Asunto: eurocentrismo ei internacionismo dentro las helpobahasos (kuesto esin:: E.U.A.L.).
pracrito
Enviar mensaje Enviar mensaje
 
    salutos, pu celo.
    la ulango kontenan multas radikos cinikas ei asianikas, ma principalamente enkorpan plus radikos inglikas ke la espo samenhofa. la orijino basamente cina de la ulango nunkua blokin sua uso nar isa cinijo. mio misma, kio non esan asiano, usan la ulango aktivamente ei pasivamente sin grandas problemos.
    mio reopinan ke, kuando ono usan las helpobahasos por autentika neceso de komunikar internacionamente (non komo hobio prescindabla ante la ingliko) kuestas nuancos restan facilamente solucionatas dentro la praktiko. la introduciono prudenta de radikos inglikas ou cinikas tre usatas non kausan oskureso reala, prokue las dicionaros estan para konsultar. la problemo reala esan la uso de vokabularo aprioria; ou la uso de vokabularo aposterioria ma tre mutilata ei ja non rekonocabla. la uso de vokabularo internaciona ankora rekonocabla mater las bahasos plus parolatas non esan una problemo seriosa.
    por kuesto, tuo via la komunikandiko, mio via la tino ei isa lionxio via la ulango interkomunikan tre plus facilamente kuanto via nosas bahasos teritorias (suekiko, galegiko, ciniko, ecetera) ou via una mediokra ingliko kon sel cinkocentas (500) parolos. la komunikasiono aktiva ei pasiva inter nosos trias demostran ke la mito segon la kualo sel esan posibla la interkomunikasiono internaciona reala via la ingliko esan una mito superabla. nosos trias, via helpobahasos planatas, evitan la fobiabla ortografio de la ingliko, sua dificila pronunciasiono vokala, suas nonregulesos gramatikas, sua vokabularo "endema" (especifa de la ingliko ei sel aparanta dentro la ingliko), ecetera. pe las bonas kualitos de la ingliko (la parto internaciona de sua vokabularo, la parto sinpla ei regula de sua gramatiko, sua uso esklusiva de las letros latinas facilamente reproduktablas, ecetera) nosos ja profitan dentro de las helpobahasos, ei plus efikamente.
    amikamente, fa isa alesandro.
 
    ----- mesajo orijina -----
    pracrito ha skri:

>     Snippati:
>     la ulango esan en la praktiko una bona eksenplo. kuesta esperanto reformata, inventata principalamente fa cinanos, enkorpan multas formas cinikas ei asianikas, sin por kueso tonbar en una vokabularo oskura ei kontrainternaciona, komo okasionin kon la volapuko.
>     amikamente, fa isa alesandrulo.

    Noi fa un differenti analyse del idea de un internationali auxiliari lingua. Ego posse komprende tu idea kome li resultat de un konsensus inter multi proponents de un auxiliari lingua, ma in vista ke un lingua de ti sorta e mult improbabli, secun mi opinion un principali postulat debe ser ke li lingua debe ser afini al grandi internationali linguas.
    Kon un altri kulturali situation e possiblim in un altri geografic ambientia id es possibli ke un lingua ke konsidera ank russum, sinum, hindum, malaium etc. e possibli, ma ego no vive in un tali geografiki ambientia e no ha li kompetentia de konstrue un tali lingua. Pro to, pro mi part, li optimi lingua e to ke e konstruiti sur li base del europei linguas e in fakt kontine li potentiali auxilingua, le superviventi latinum. Interlingua akcepta ti postulats, occidental/interlinguE les ank supporta, sekun me.
    Amikalim
    Kjell R
 

#125 De: "LiYongxiu" <ulango_lyx@...>
Fecha: Mié, 3 de Mar, 2004 7:32 am
Asunto: Fayrilo
ulango_lyx
Enviar mensaje Enviar mensaje
 
verkita de Hans Christian Andersen

tradukita de HeYafu
 

Sur la granda voyo marcin soldato : "Un, bi! un, bi!" Hi havin sako
sur la dorso ay sabro ce la flanko, car hi esin antawe en milito, sed
nun hi irin home. Yen hi metin sur la voyo disyuna sorcino; xi esin
terure disbela, xia suba lipo pendin til la brusto. Xi dirin : "Guda
tago, soldato! Kia bela sabro ay granda sako yi havan! Yi esan vera
soldato! Nun yi ricevon tiom multe da monio, kiom yi volan havi."

"Mi dankan, disyuna sorcino!" dirin la soldato.

"Cu yi vidan tie la granda arbo?" dirin la sorcino, montrante arbo,
kiu trovisin apud lu. "Ji esan interne tute vaka. If yi grimpon sur
ji til la supro, yi ekvidon truo, tra kiu yi povon enrampi ay
descendi til la profundo de la arbo. Mi alligon al yi ropo al la
korpo, por ke mi povez returne tiri yi ep, kiam yi vokon mi." 

"Kio do mi devan fari tie en la arbo?" askin la soldato.

"Preni monio!" dirin la sorcino, "Kiam yi venon sur la botomo de la
arbo, yi trovison en longa koridoro; tie esan tute lume, car tie
brulan mor ol cent lampos. Tie yi rimarkon tri pordos. Yi povan
disfermi ju, la xlosilo sidan en ju. Kiam yi eniron alen la unu
cambro, yi ekvidon en la mido, sur la planko, granda kesto, sur kiu
sidan dogo. Ji havan bi okulos tiel biga, kiel bi tasos, sed yi ne
timez pro tio! Mi donan al yi mia aprono kum blua krados; yi etendon
ji sur la planko, pose alirez rapide, kaptez la dogo, putez ji sur
mia aprono, ay tiam disfermez la kesto ay prenez tiom da monio, kiom
yi volan. La tuta monio esan kupra. Sed if yi preferan havi arjento,
yi devan iri alen la biu cambro; tie sidan dogo, kiu havan okulos
tiel biga, kiel rados de muelilo; tamen ne timez, putez la dogo sur
mia aprono ay prenez monio. If yi volan havi goldo, yi povan anke
ricevi ji en tia granda kwanto, kia yi povon porti, if yi iron alen
la triu cambro. Sed la dogo, kiu sidan tie sur la kesto kum la monio,
havan bi okulos tiel biga, kiel ronda tawro. Yes, tio esan justa
dogo. Yi tamen ne timez; putez la dogo sur mia aprono, tiam ji faron
nio al yi, ay prenez el la kesto tiom da goldo, kiom yi volon."

"Tio tute ne esan mala!" dirin la soldato, "Sed kio mi devan doni al
yi, disyuna sorcino? car mi povan ja kompreni, ke yi anke volan havi
io!"

"Ne", dirin la sorcino, "even un penco mi ne volan havi. Alportez nur
la disnova fayrilo al mi, kiu mia avino forgesin, kiam xi esin tie
interne je la lasta foyo."

"Gude", dirin la soldato, "alligez do al mi la ropo al la korpo".

"Yen ji esan", respondin la sorcino, "ay yen esan mia aprono kum la
blua krados."

La soldato grimpin sur la arbo, rampin dawn tra la truo ay trovisin,
kiel la sorcino dirin, en la granda koridoro, kie brulin mor ol cent
lampos. 

Hi disfermin la unu pordo. Ha, tie sidin dogo, kum okulos tiel biga,
kiel tasos, ay rigide rigardin hi.

"Yi esan brava kido!" dirin la soldato, putin ji sur la aprono de la
sorcino ay prenin tiom da kupra monio, kiom povin eniri alen hia
poketos, pose hi fermin la kesto, putin returne la dogo sur ji ay
irin alen la biu cambro. Ho ve! tie sidin la dogo kum la okulos tiel
biga, kiel rados de muelilo.

"Ne rigardez mi tiel rigide!" dirin la soldato, "car la okulos
ekdoloruz yi!" Ay hi putin la dogo sur la aprono de la sorcino. Kiam
hi ekvidin multo da arjenta monio en la kesto, hi eljetin la tuta
kupra monio ay plenizin la poketos ay la sako sole per arjento.

Pose hi enirin alen la triu cambro. Ha, kiel terure! La dogo, kiu
esin tie, efektive havin bi okulos tiel biga, kiel ronda tawros, ay
ju turnisadin en jia hedo, kiel rados.

"Guda vespo!" dirin la soldato ay ektucin sia kapo per la mano, car
hi niam antawe vidin tia dogo; sed pos kiam hi rigardin ji dum kelka
tempo, hi ekpensin: "Nu, nun esan sufice!" ay hi putin la dogo sur la
planko ay disfermin la kesto. Ha, mia godo! Kia grandega amaso da
goldo! Per ji hi povuz aceti la tuta Kopenhagon ay la sukracos, la
stana soldatos, la wipos ay la sku-horsos de la tuta mondo.

Yes, tie esin bela kwanto da monio! La soldato eljetin la tuta
arjenta monio, per kiu hi antawe plenizin sia poketos ay sia sako, ay
insted tio hi prenin goldo; hi plenizin ciu poketos, la sako, la kapo
ay la butos tiel, ke hi preske ne povin iri. Ho, kiom multe da monio
hi nun havin! Hi residizin la dogo sur la kesto, ay fermin la pordo
ay ekkriin ep tra la arbo:

"Tirez mi ep, disyuna sorcino!"

"Cu yi prenin anke la fayrilo?" askin la sorcino.

"Efektive," dirin la soldato, "mi tute forgesin pri tio !" Ay hi irin
dawn ay prenin la fayrilo. La sorcino tirin hi ep el la arbo, ay hi
trovisin denove sur la voyo kum poketos, butos, sako ay kapo plena de
goldo.

"Por kio yi volan la fayrilo?" askin la soldato.

"Tio tute ne esan yia afero!" dirin la sorcino, "yi yam ricevin
monio, nun donez al mi nur la fayrilo."

"Sensenso!" dirin la soldato; "tuy direz al mi, por kio yi volan ji,
alie mi eltiron mia sabro ay dehakon al yi la hedo!"

"Ne!" dirin la sorcino.

Tiam la soldato dehakin al xi la hedo. Xi falin mortinta. Hi enligin
sia tuta monio en xia aprono, prenin ji sur la dorso, kiel paksako,
putin la fayrilo en la poketo ay irin rekte al la urbo.

Tio esin bela urbo; ay hi lojin en la most bela hotelo, postulin la
most bela cambros ay tiu manjacos, kiu hi most multe amin, car nun hi
esin ja rica, havante tiom multe da monio.

Esan vero, ke al la servisto, kiu esin brosanta hia butos, simin, ke
tio esan tre stranga disnova butos por tiel rica jentlulo; sed hi
ankore ne acetin al si nova.

Sed je la neksta tago hi acetin deca butos ay bela dresos. Nun la
soldato farisin eminenta jentlulo, ay oni vizitin ay rakontin al hi
pri ciu belacos de la urbo, pri la kingo, ay pri la belega kingidino.

"Kie oni povan vidi xi?" askin la soldato.

"Oni tute ne povan vidi xi!" oni respondin al hi, "xi lojan en granda
kupra kastelo, defendata cirkume de multe da muros ay tawros. Niu
escept la kingo, havan la permeso veni al xi, car esin predirite, ke
xi wedon kum ordinara soldato, ay la kingo ne povan toleri tio."

"Mi tre voluz vidi xi!" pensin la soldato, sed por tio hi kompreneble
ne povin ricevi la permeso.

Tamen, hi vivin tre gaye, iradin al la teatro, veturadin en la
gardeno de la kingo ay donadin multe da monio al la disricoros, kio
esin tre lodinda; hi rememorin la antawa tempo, kiel male esan, kiam
oni ne posedan even un xilingo. Nun hi esin rica, havin bela dresos
ay multe da amikos, kiu ciu dirin, ke hi esan guda humo, vera
jentlulo, ay tio tre apelin al la soldato. 

Sed car hi ciutage nur spendin monio ay niam ricevin io, tial fine
restin al hi nur bi xlingos; ay hi devin translojisi el la eleganta
cambros, en kiu hi antawe lojin, al cambreto tute sub la tegmento, hi
devin self brosi sia butos ay fliki ju per biga pinglo, ay niu el hia
amikos venin al hi, car oni devin levisi al hi per tro multe da
trepos.

Esin tre disluma vespo, ay hi ne afordin even aceti kandelo; tiam hi
sudene rememorin, ke esan ankore peco da meco en la fayrilo, kiu hi
prenin el la kaverno de la arbo, en kiu la sorcino envenizin hi. Hi
elprenin la fayrilo ay la meco; sed apene hi ekbatin fayro ay la
sparkos ekflugin el la fayrilo, la pordo rapide disfermisin, ay la
dogo, kiu havin okulos kiel tasos ay kiu hi vidin siatempe sub la
arbo, starin nun antaw hi ay dirin : "Kio mia mastro orderan?"

"Kio tio esan!" dirin la soldato, "tio esan ja stranga fayrilo, if mi
povan ricevi per ji tio, kio mi volan! "Portez al mi iom da monio",
hi dirin al la dogo.

Fulmorapide ji disaparin, ay fulmorapide ji reaperin, tenante en sia
buxo granda bago plena de kupra monio.

Nun la soldato konin, kia eksterordinara fayrilo tio esin. If hi
batin un foyo, venin la dogo, kiu sidin sur la kesto kum la kupra
monio; if hi batin bi foyos, venin tiu, kiu havin la arjenta monio;
ay if hi batin tri foyos, venin tiu, kiu havin la goldo.

Nun la soldato denove translojisin alen eleganta cambros, dresin si
per bela dresos, ay tiam ciu hia amikos tuy rekonin hi ay tre forte
estimin hi.

Un foye hi pensin: "Esan ja efektive strange, ke oni ne povan vidi la
kingidino! ciu diran, ke xi esan eksterordinare bela, sed kio esan la
utilo de tio, if xi ciam devan sidi en la granda kupra kastelo kum
multo da tawros? cu mi tute ne povuz vidi xi? Kie esan mia fayrilo?"
Hi ekbatin fayro, ay fulmorapide aperin la dogo kum la okulos kiel
tasos.

"Esan vero, ke nun esan midnokto", dirin la soldato, "mi tamen tre
forte deziruz vidi la kingidino, even if nur por un momento!"

La dogo tuy disaperin, ay autaw la soldato povin pensi pri tio, hi
vidin ji yam returne kum la kingidino. Xi sidin ay dormin sur la
dorso de la dogo, ay xi esin tiel bela, ke ciu povuz vidi, ke xi esan
vera kingidino. La soldato ne povin deteni si ay kisin xi, car hi
esin vera soldato.

Pos tio la dogo kum la kingidino forkurin returne. Kiam farisin morno
ay la kingo ay la kingino sidin ce la mornmanjo, la kingidino dirin,
ke xi havin en la nokto tre stranga drimo pri dogo ay soldato; ke xi
raydin sur la dogo ay la soldato kisin xi.

"Tio esuz efektive bela histro!" dirin la kingino. Oni decidin, ke en
la venonta nokto un el la disyuninos de la kortego wacon ce la
kingidino, por vidi, cu tio esin efektiva drimo, or kio alia ji esan.
 

La soldato terure sopirin vidi denove la bela kingidino, ay tial la
dogo denove venin en la nokto, prenin la kingidino ay kurin tiel
rapide kiel ji povin; sed la disyuna kortegino putin sur si hidra
butos ay poskurin tiel same rapide. Kiam xi vidin, ke lu disaperin en
granda domo, xi pensin: "Nun mi konan, kie esan la loko!" ay xi
markin granda kruco per peco da kreto sur la pordo. Pos tio xi irin
home ay dormin, ay anke la dogo kum la kingidino revenin.

Sed kiam la dogo vidin, ke sur la pordo, kie la soldato lojan, esan
desegnita kruco, ji anke prenin peco de kreto ay farin krucos sur ciu
pordos en la tuta urbo. Tio esin saja akto, car nun la kortegino ne
povin ja trovi la justa pordo, car sur ciu pordos trovisin krucos.

Frue morne venin la kingo ay la kingino, la disyuna kortegino ay ciu
oficistos, por vidi, kie la kingidino esin en la nokto.

"Yen ji esan!" dirin la kingo, kiam hi ekvidin la unu pordo, markita
per kruco.

"Ne, ji esan tie, dera spozulo!" dirin la kingino, kiam xi rimarkin
la biu pordo kum la kruco.

"Sed yen esan anke, ay yen esan denove!" lu ciu ekkriin; kie ayn lu
rigardin, trovisin krucos sur la pordos. Tiam lu komprenin, ke cia
sercado esuz vana.

Sed la kingino esin tre saja humino, kiu povin mor ol nur veturi en
karto. Xi prenin sia granda golda tondilo, diftrancin granda peco da
silko ay kudrin disbiga bela bago, kiu xi plenizin per delika
buktritika faruno ay alligin al la dorso de la kingidino; xi farin en
la bago disbiga truo, tiel, ke la faruno povin skateri sur la tuta
voyo, kiu la kingidino trapasuz.

En la nokto la dogo venin denove, prenin la kingidino sur sia dorso
ay kurin kum ji al la soldato, kiu tre forte lovin xi ay tre deziruz
esi prinso, por povi wedi kum xi.

La dogo tute ne rimarkin, kiel la faruno likin el la bago sur la tuta
voyo de la kastelo til la fenestro, tra kiu ji enirin kum la
kingidino. Tial morne la kingo ay la kingino vidin klare, kie lua
filino esin en la nokto, ay tiam lu prenin la soldato ay jetin hi
alen prizono.

Do hi sidin tie. Ha, kiel dislume ay enue esin tie! Oni anke dirin al
hi: "Morge oni pendizon yi!" Tio ne esin tre agrabla informo; ay plue
hi restizin sia fayrilo en la hotelo. Morne hi povin vidi tra la fera
krados antaw sia disbiga fenestro, kiel la peplo el la urbo rapide
alkuran, por vidi, kiel oni pendizon hi. Hi awdin la drumbatos ay
vidin la marcanta soldatos.

Ciu urbanos esin sur la pedos; inter lu esin anke un butista bubo kum
ledera aprono ay pantoflos; hi kurin tiel rapide, ke un pantoflo
forsaltin ay frapin juste antaw la muro, pos kiu la soldato sidin ay
rigardin tra la fera krados.

"Awdez, butisteto! yi ne nidan tiel hasti!" la soldato dirin al
hi, "oni ja faron nio, antaw mi venon. Sed if yi kuron al mia antawa
lojeyo ay alporton mia fayrilo al mi, yi ricevon kwar xlingos. Sed
kurez tiel rapide kiel yi povan!"

La butista bubo volin havi la kwar xlingos, ay hi kurin rapide kiel
sago, prenin la fayrilo, donin ji al la soldato, ay... nun mu balde
konon.

Ekster la urbo esin bildita granda pendizilo, cirkume starin la
soldatos ay multa milos da humos. La kingo ay la kingino sidin sur
pompa trono, juste konter la jujistos ay la tuta konsilistaro.

La soldato yam starin supre sur la treparo; sed kiam oni volin puti
la ropo cirkum hia kolo, hi dirin, ke antaw mizera pekinto esan
egzekutata, oni ja ciam plenuman al li ia senkulpa deziro; hi tre
deziruz fumi pipo da tobako, tio eson ja la lasta pipo, kiu hi
ricevon en ci tiu mondo!

La kingo ne volin rifuzi tio; la soldato prenin do sia fayrilo ay
ekbatin fayro, un, bi, tri foyos. Ay yen aperin ciu tri dogos, tiu
kum la okulos kiel tasos, tiu kum la okulos kiel rados de muelilo ay
tiu, kiu havin okulos tiel granda, kiel ronda tawros.

"Helpez mi, ke oni ne pendizez mi!" dirin la soldato. Tiam la dogos
jetin si al la jujistos ay sur la tuta konsilistaro, kaptin un ce la
pedos, alia ce la nazo, ay tosin lu tiel alte en la aero, ke ce la
falo lu brekisin al pecos.

"Ne tucez al mi!" dirin la kingo, sed la most biga dogo kaptin hi ay
la kingino ay tosin lu, kiel ciu alia. Tiam la soldatos ektimin, ay
la tuta peplo kriin: "Guda soldato, yi devan esi mua kingo ay wedi
kum la bela kingidino!"

Do oni sidizin la soldato en la karto de la kingo, ay ciu tri dogos
dansin fronte ay kriin "Hura!" ay la kidos fayfin tra la fingros, ay
la soldatos prezentin salutos. La kingidino esin liberizita el la
kupra kastelo ay farisin kingino, ay tio certe apelin al xi. La weda
festo durin dum ok tagos, ay la dogos sidin anke ce la tablo ay
rigardin per granda okulos.

 
English:

The Tinder-Box

by Hans Christian Andersen

(1835)

 

Soldier came marching along the high road: “Left, right-left,
right.”
He had his knapsack on his back, and a sword at his side; he had been
to the wars, and was now returning home.

As he walked on, he met a very frightful-looking old witch in the
road. Her under-lip hung quite down on her breast, and she stopped
and said, “Good evening, soldier; you have a very fine sword, and a
large knapsack, and you are a real soldier; so you shall have as much
money as ever you like.”

“Thank you, old witch,” said the soldier.

“Do you see that large tree,” said the witch, pointing to a tree
which stood beside them. “Well, it is quite hollow inside, and you
must climb to the top, when you will see a hole, through which you
can let yourself down into the tree to a great depth. I will tie a
rope round your body, so that I can pull you up again when you call
out to me.”

“But what am I to do, down there in the tree?” asked the soldier.

“Get money,” she replied; “for you must know that when you
reach the
ground under the tree, you will find yourself in a large hall,
lighted up by three hundred lamps; you will then see three doors,
which can be easily opened, for the keys are in all the locks. On
entering the first of the chambers, to which these doors lead, you
will see a large chest, standing in the middle of the floor, and upon
it a dog seated, with a pair of eyes as large as teacups. But you
need not be at all afraid of him; I will give you my blue checked
apron, which you must spread upon the floor, and then boldly seize
hold of the dog, and place him upon it. You can then open the chest,
and take from it as many pence as you please, they are only copper
pence; but if you would rather have silver money, you must go into
the second chamber. Here you will find another dog, with eyes as big
as mill-wheels; but do not let that trouble you. Place him upon my
apron, and then take what money you please. If, however, you like
gold best, enter the third chamber, where there is another chest full
of it. The dog who sits on this chest is very dreadful; his eyes are
as big as a tower, but do not mind him. If he also is placed upon my
apron, he cannot hurt you, and you may take from the chest what gold
you will.”

“This is not a bad story,” said the soldier; “but what am I to
give
you, you old witch? for, of course, you do not mean to tell me all
this for nothing.”

“No,” said the witch; “but I do not ask for a single penny.
Only
promise to bring me an old tinder-box, which my grandmother left
behind the last time she went down there.”

“Very well; I promise. Now tie the rope round my body.”

“Here it is,” replied the witch; “and here is my blue checked
apron.”

As soon as the rope was tied, the soldier climbed up the tree, and
let himself down through the hollow to the ground beneath; and here
he found, as the witch had told him, a large hall, in which many
hundred lamps were all burning.

Then he opened the first door. “Ah!” there sat the dog, with the
eyes
as large as teacups, staring at him.

“You’re a pretty fellow,” said the soldier, seizing him, and
placing
him on the witch’s apron, while he filled his pockets from the chest
with as many pieces as they would hold. Then he closed the lid,
seated the dog upon it again, and walked into another chamber, And,
sure enough, there sat the dog with eyes as big as mill-wheels.

“You had better not look at me in that way,” said the soldier;
“you
will make your eyes water;” and then he seated him also upon the
apron, and opened the chest. But when he saw what a quantity of
silver money it contained, he very quickly threw away all the coppers
he had taken, and filled his pockets and his knapsack with nothing
but silver.

Then he went into the third room, and there the dog was really
hideous; his eyes were, truly, as big as towers, and they turned
round and round in his head like wheels.

“Good morning,” said the soldier, touching his cap, for he had never
seen such a dog in his life. But after looking at him more closely,
he thought he had been civil enough, so he placed him on the floor,
and opened the chest. Good gracious, what a quantity of gold there
was! enough to buy all the sugar-sticks of the sweet-stuff women; all
the tin soldiers, whips, and rocking-horses in the world, or even the
whole town itself.

There was, indeed, an immense quantity. So the soldier now threw away
all the silver money he had taken, and filled his pockets and his
knapsack with gold instead; and not only his pockets and his
knapsack, but even his cap and boots, so that he could scarcely walk.

He was really rich now; so he replaced the dog on the chest, closed
the door, and called up through the tree, “Now pull me out, you old
witch.”

“Have you got the tinder-box?” asked the witch.

“No; I declare I quite forgot it.” So he went back and fetched the
tinderbox, and then the witch drew him up out of the tree, and he
stood again in the high road, with his pockets, his knapsack, his
cap, and his boots full of gold.

“What are you going to do with the tinder-box?” asked the soldier.

“That is nothing to you,” replied the witch; “you have the
money, now
give me the tinder-box.”

“I tell you what,” said the soldier, “if you don’t tell
me what you
are going to do with it, I will draw my sword and cut off your head.”

“No,” said the witch.

The soldier immediately cut off her head, and there she lay on the
ground. Then he tied up all his money in her apron. and slung it on
his back like a bundle, put the tinderbox in his pocket, and walked
off to the nearest town.

It was a very nice town, and he put up at the best inn, and ordered a
dinner of all his favorite dishes, for now he was rich and had plenty
of money.

The servant, who cleaned his boots, thought they certainly were a
shabby pair to be worn by such a rich gentleman, for he had not yet
bought any new ones.

The next day, however, he procured some good clothes and proper
boots, so that our soldier soon became known as a fine gentleman, and
the people visited him, and told him all the wonders that were to be
seen in the town, and of the king’s beautiful daughter, the princess.

“Where can I see her?” asked the soldier.

“She is not to be seen at all,” they said; “she lives in a
large
copper castle, surrounded by walls and towers. No one but the king
himself can pass in or out, for there has been a prophecy that she
will marry a common soldier, and the king cannot bear to think of
such a marriage.”

“I should like very much to see her,” thought the soldier; but he
could not obtain permission to do so.

However, he passed a very pleasant time; went to the theatre, drove
in the king’s garden, and gave a great deal of money to the poor,
which was very good of him; he remembered what it had been in olden
times to be without a shilling. Now he was rich, had fine clothes,
and many friends, who all declared he was a fine fellow and a real
gentleman, and all this gratified him exceedingly.

But his money would not last forever; and as he spent and gave away a
great deal daily, and received none, he found himself at last with
only two shillings left.

So he was obliged to leave his elegant rooms, and live in a little
garret under the roof, where he had to clean his own boots, and even
mend them with a large needle. None of his friends came to see him,
there were too many stairs to mount up.

One dark evening, he had not even a penny to buy a candle; then all
at once he remembered that there was a piece of candle stuck in the
tinder-box, which he had brought from the old tree, into which the
witch had helped him.

He found the tinder-box, but no sooner had he struck a few sparks
from the flint and steel, than the door flew open and the dog with
eyes as big as teacups, whom he had seen while down in the tree,
stood before him, and said, “What orders, master?”

“Hallo,” said the soldier; “well this is a pleasant tinderbox,
if it
brings me all I wish for.”

“Bring me some money,” said he to the dog.

He was gone in a moment, and presently returned, carrying a large bag
of coppers in his month. The soldier very soon discovered after this
the value of the tinder-box. If he struck the flint once, the dog who
sat on the chest of copper money made his appearance; if twice, the
dog came from the chest of silver; and if three times, the dog with
eyes like towers, who watched over the gold.

The soldier had now plenty of money; he returned to his elegant
rooms, and reappeared in his fine clothes, so that his friends knew
him again directly, and made as much of him as before.

After a while he began to think it was very strange that no one could
get a look at the princess. “Every one says she is very beautiful,”
thought he to himself; “but what is the use of that if she is to be
shut up in a copper castle surrounded by so many towers. Can I by any
means get to see her. Stop! where is my tinder-box?” Then he struck a
light, and in a moment the dog, with eyes as big as teacups, stood
before him.

“It is midnight,” said the soldier, “yet I should very much
like to
see the princess, if only for a moment.”

The dog disappeared instantly, and before the soldier could even look
round, he returned with the princess. She was lying on the dog’s back
asleep, and looked so lovely, that every one who saw her would know
she was a real princess. The soldier could not help kissing her, true
soldier as he was.

Then the dog ran back with the princess; but in the morning, while at
breakfast with the king and queen, she told them what a singular
dream she had had during the night, of a dog and a soldier, that she
had ridden on the dog’s back, and been kissed by the soldier.

“That is a very pretty story, indeed,” said the queen. So the next
night one of the old ladies of the court was set to watch by the
princess’s bed, to discover whether it really was a dream, or what
else it might be.

The soldier longed very much to see the princess once more, so he
sent for the dog again in the night to fetch her, and to run with her
as fast as ever he could. But the old lady put on water boots, and
ran after him as quickly as he did, and found that he carried the
princess into a large house. She thought it would help her to
remember the place if she made a large cross on the door with a piece
of chalk. Then she went home to bed, and the dog presently returned
with the princess.

But when he saw that a cross had been made on the door of the house,
where the soldier lived, he took another piece of chalk and made
crosses on all the doors in the town, so that the lady-in-waiting
might not be able to find out the right door.

Early the next morning the king and queen accompanied the lady and
all the officers of the household, to see where the princess had been.

“Here it is,” said the king, when they came to the first door with a
cross on it.

“No, my dear husband, it must be that one,” said the queen, pointing
to a second door having a cross also.

“And here is one, and there is another!” they all exclaimed; for
there were crosses on all the doors in every direction.

So they felt it would be useless to search any farther. But the queen
was a very clever woman; she could do a great deal more than merely
ride in a carriage. She took her large gold scissors, cut a piece of
silk into squares, and made a neat little bag. This bag she filled
with buckwheat flour, and tied it round the princess’s neck; and then
she cut a small hole in the bag, so that the flour might be scattered
on the ground as the princess went along.

During the night, the dog came again and carried the princess on his
back, and ran with her to the soldier, who loved her very much, and
wished that he had been a prince, so that he might have her for a
wife. The dog did not observe how the flour ran out of the bag all
the way from the castle wall to the soldier’s house, and even up to
the window, where he had climbed with the princess. Therefore in the
morning the king and queen found out where their daughter had been,
and the soldier was taken up and put in prison.

Oh, how dark and disagreeable it was as he sat there, and the people
said to him, “To-morrow you will be hanged.” It was not very
pleasant
news, and besides, he had left the tinder-box at the inn. In the
morning he could see through the iron grating of the little window
how the people were hastening out of the town to see him hanged; he
heard the drums beating, and saw the soldiers marching.

Every one ran out to look at them. and a shoemaker’s boy, with a
leather apron and slippers on, galloped by so fast, that one of his
slippers flew off and struck against the wall where the soldier sat
looking through the iron grating. “Hallo, you shoemaker’s boy, you
need not be in such a hurry,” cried the soldier to him. “There will
be nothing to see till I come; but if you will run to the house where
I have been living, and bring me my tinder-box, you shall have four
shillings, but you must put your best foot foremost.”

The shoemaker’s boy liked the idea of getting the four shillings, so
he ran very fast and fetched the tinder-box, and gave it to the
soldier. And now we shall see what happened. Outside the town a large
gibbet had been erected, round which stood the soldiers and several
thousands of people. The king and the queen sat on splendid thrones
opposite to the judges and the whole council.

The soldier already stood on the ladder; but as they were about to
place the rope around his neck, he said that an innocent request was
often granted to a poor criminal before he suffered death. He wished
very much to smoke a pipe, as it would be the last pipe he should
ever smoke in the world.

The king could not refuse this request, so the soldier took his
tinder-box, and struck fire, once, twice, thrice,- and there in a
moment stood all the dogs;-the one with eyes as big as teacups, the
one with eyes as large as mill-wheels, and the third, whose eyes were
like towers.

“Help me now, that I may not be hanged,” cried the soldier.

And the dogs fell upon the judges and all the councilors; seized one
by the legs, and another by the nose, and tossed them many feet high
in the air, so that they fell down and were dashed to pieces.

“I will not be touched,” said the king. But the largest dog seized
him, as well as the queen, and threw them after the others. Then the
soldiers and all the people were afraid, and cried, “Good soldier,
you shall be our king, and you shall marry the beautiful princess.”

So they placed the soldier in the king’s carriage, and the three dogs
ran on in front and cried “Hurrah!” and the little boys whistled
through their fingers, and the soldiers presented arms. The princess
came out of the copper castle, and became queen, which was very
pleasing to her. The wedding festivities lasted a whole week, and the
dogs sat at the table, and stared with all their eyes.

 

 

Mensajes 93 - 125 de 187   Último  |  < Siguiente  |  Anterior >  |  Primero
Añadir a Mi Yahoo!      XML ¿Qué es esto?
Mensajes 93 - 125 de 187   Último  |  < Siguiente  |  Anterior >  |  Primero
Avanzado
Añadir a Mi Yahoo!      XML ¿Qué es esto?

Copyright © 2010 Yahoo! Todos los derechos reservados.
Política de Privacidad Actualizada - Condiciones del servicio - Directrices - Ayuda