1. Eusko Alkartasunaren txostena Martxoaren 8rako (versión en castellano en la web)

ONU-ren datuen arabera, emakumeok lan guztiaren bi herenak burutzen ditugu, baina soldaten hamarrena bakarrik jasotzen dugu eta munduko baliabideen %1 jabe gera soilik. Aberastasunaren banaketa desberdin honek, botere harremanetan emakumea egoera ahul batetan kokatzen du, eta hainbat kasutan eskubide eta askatasun gabezian eragin zuzena du, gizarte bazterkeriara daramatzala.

Ez alferrik, nazioarteko erakunde honen azken txostenek, herrialde baten giza garapena maila zehazteko adierazlerik fidagarrienetako bat, herri horretako emakumeen eta askatasun maila dela diote.

Horregatik, ´beste mundu bat posiblea da´ aldarrikatzen dugunean, eslogan honek, gizon eta emakumeon arteko aberastasunaren banaketa zuzena eta aukera berdintasuna bere baitan jasotzen du. Izan ere ez da demokrazia errealik izango, baldin eta pertsona guztion, gizon eta emakumeon baldintza berdinetako parte hartzea bermatzen ez bada.

Norbaitek pentsa dezake gogoeta honek, bertako emakumeen egoerarekin alderatuz, Hirugarren Mundukoen egoerarekin zer ikusi handiagoa duela. Aldiz, esan daiteke, egia bada ere, bizitza politiko, ekonomiko, kultural eta gizartean gure kokapenak hoberantz egin duela, gizon eta emakumeen aukeren artean desdeberdintasun nabariak daudela.

Eustaten 98. urteko Denbora Aurrekontuen Inkestaren arabera, emakumeak asteko lanaldiaren %60 ez ordainpeko lana burutzen agortzen du, aldiz gizonekoek, asteko lanaldiaren %74 ordainpeko lanean erabiltzen du. Hau da, gizon eta emakumeen artean, aberastasuna desberdin banatzen denaren lehen adierazlea.

Ordainpeko lan merkatua aztertuta ere, eremu honetan desberdintasunak bertan dihardutela egiazta genezake.

Emakumearen lan jarduera tasa %41,68 da (gizonezkoen kasuan %66,70) eta %16,26 langabezi tasa pairatzendugu. Jarduera tasa baxuak, langabezia tasa altuekin konbinatzen dira, gerta daitekeen aukerarik okerrena. Honek agerian uzten du, badirela hainbat emakume, lan merkatuan sartzeko aukerak izanda ere, deuseztatu dutenak. Enpleguak eskaintzen dien segurtasun faltak eta familia zaintzeko jasotzen duten laguntza eskasak desanimua eragiten die.

Emakumearen lan merkatua prekarietatea eta iragankortasunagatik bereizten dira: 10 kontratu partzialetik 7 emakumeei zuzenduak dira, %32ak aldi baterako kontratuekin egiten du lan, kontraturik gabe lan egiten dutenen %90a emakumea da.

Bestalde, familia bizitza ordainpeko lanarekin bateratu behar dute, gizarte babeseko zerbitzuen laguntza eta babes eskasarekin. Horregatik, alderdi kontserbadoreek osatutako, lan eta familia bizitzaren bateragarritasunaren beharraren diskurtsoak, arrakasta itzela hartu du eta gaur egun denon ahotan dago bateragarritasun honen beharra. Baina, okerreko teoria bat da. Ipar Europako herrien berezitasuna da bertako emakumeen parte hartze aktiboa lan merkatuan eta aldiz jaiotze tasa altuak dituzte. Izan ere herri hauek gizarte zerbitzuen sarea oso garatua dute, hori da desberdintasuna, hemen berriz, familiari eskaini beharreko laguntza emakumearen lana da, Denbora Aurrekontuen Inkestak erakusten duen bezala. Honela, lan eta familia bizitzaren arteko bateragarritasunaren beharra argudiotzat hartuta, lan merkatuko enplegurik prekarioenak emakumearentzat gordetzen dira, denbora partzialeko kontratuak eta aldi baterako kontratuak adibidez. Eta ez dago gizarte zerbitzuen sarea garatzeko beharraren kezkarik. Eta ez da aintzat hartzen, zerbitzu hauek emakumearentzako lanpostu ugari sortzeko aukera eskaintzen dutela. Ezin daiteke ahaztu lanean dagoen emakumeen %80ak zerbitzuetan egiten duela lan.

Sektore kontserbadore hauek, enpresetako zerbitzuak kaleratzeko interes izugarria azaltzen dute, aldiz ez dute inolako borondaterik azaltzen familien zerbitzuak kaleratzeko. Honek, emakume eta gizonezkoek egindako lanaren aitorpen desberdina erakusten digu.

Edozein kasutan, lan merkatuan, aberastasunaren banaketari dagokionez ematen den desberdintasunik esanguratsuena da, emakumeen bataz besteko soldata, gizonezkoena baino %28 baxuagoa dela, Emakunderen datuen arabera.

Prekarizazio honek, tenporalitateak eta soldata murritzagoek, eragin zuzena dute ondoren jasoko diren langabezia edo pentsioagatiko diru sarreretan, oinarri baxuago batengatik kotizatu dutelako, bere garaian lan merkatua utzi beharra izan zutelako eta ondorioz urte gutxitan kotizatu dutelako eta sarri askotan ez dute diru sarrera hauek jasotzeko eskubiderik ez dutelako urte nahikoa kotizatu. Guzti honek mendetasun egoera ugari sortzen du.

Jarduera tasa baxuak, langabezia tasa altuak, prekarietateak eta diru sarrera eskasak pobrezia emakumeena dela egiaztatzea garamatza. Oinarrizko Errenta jasotzen dutenen %70 emakumea da.

Guzti honengatik Eusko Alkartasunak honako hau proposatzen du:

- Lan merkatuan sexuagatiko diskriminazioen kontrako legeen aplikazioa, eta lanerako sarbide, kontratazio, igoera, eta lan baldintzetan berdintasun printzipioaren saiakerak.

- Gizon eta emakumezkoen lan sarien arteko diferentziak ezabatzeko ahaleginak areagotu. Lan berdina, lan sari bera, printzipio honen aplikazioa ahalbideratuko duten neurriak hartzea.

- Gizarte segurantzaren sistema berrikustea, emakumearen kaltean egon daitekeen edozein diskriminazio ezabatzeko.

- Lanbidean reziklatzeko planak garatzea eta ekonomian sartzeko asmoa duten emakumeentzat eta batez ere, familia zaintzearren lan harremana eten zuten haientzat laguntza teknikoa eta aholkularitza zerbitzuak garatzea.

- Lan sari gabeko beharren garrantzia eta banaketa, laguntza lanaren balorea, batez ere familiartekoak zaintzearena, hobeto ulertzeko saiakerak ezinbetekoak dira, gainera gizarte zerbitzuak sustatu behar ditugu, bizi kalitatea hobetzen dute, enplegua sortu eta emakumeari lan merkatuan sartzea ahalbideratzen dio.

- Gizarte zerbitzuen eskaintza zabaldu, malgutasun nahikoarekin, bi sexuetako langileen beharrak aintzat hartzen dituzten zerbitzuak.

------------------------------

2. Larreina: "Quebec es la prueba de que sin violencia un nuevo marco jurídico político es posible para Euskadi"

El Portavoz de Eusko Alkartasuna en el Parlamento Vasco, Rafael Larreina, se ha entrevistado hoy en Montreal con el Ministro de Asuntos Intergubernamentales Canadienses del Gobierno de Quebec, Jean-Pierre Charbonneau, al que le ha trasladado el contenido de la propuesta del Gobierno Vasco de "Un Nuevo Pacto para la Convivencia" así como los planteamientos de Eusko Alkartasuna sobre la necesidad de avanzar hacia un nuevo marco jurídico político para Euskal Herria.

A la salida de la reunión, el portavoz parlamentario de Eusko Alkartasuna ha señalado que "la experiencia de Quebec nos demuestra que es posible un nuevo marco jurídico-político para Euskadi siempre que seamos capaces de desterrar para siempre la violencia. Sin violencia todo es posible y en ese nuevo escenario todos, tanto los partidos de ámbito nacional vasco como a los partidos de ámbito nacional español, deberíamos desdramatizar la cuestión de la independencia o la no independencia de Euskadi, y canalizar el debate político por vías de diálogo, negociación y respeto democrático a la voluntad de la ciudadanía. El día que en Euskadi todos seamos capaces de asumir que no pasa nada si somos independientes y tampoco pasa nada si no lo somos, siempre que esa situación sea consecuencia de la voluntad de la ciudadanía vasca democrática y pacíficamente expresada, ese día habremos dado un paso definitivo en el proceso de normalización política y pacificación de Euskal Herria".

Para Rafael Larreina "Quebec es un buen referente para Euskadi pues, en línea con lo que siempre hemos defendido desde Eusko Alkartasuna, demuestra que avanzar por vías exclusivamente políticas, en un escenario de ausencia de violencia, es el único camino que lleva al ejercicio de la soberanía y a la plasmación política del derecho de autodeterminación, con independencia de si se halla o no recogido en los textos constitucionales".

"Por esta razón, al igual que Quebec -ha continuado Larreina-, para avanzar por la senda de la soberanía, Euskadi necesita un revolución tranquila basada en la desaparición de ETA y en el respeto estricto de los derechos humanos, en la asunción de la pluralidad del País, que se debe concretar en la igualdad de oportunidades efectiva a la hora de poder defender todas las ideas y proyectos políticos, y en el compromiso de todas las fuerzas políticas e instituciones de respetar la voluntad mayoritaria de la sociedad vasca democráticamente expresada. Pero esta revolución tranquila exige también a los partidos de ámbito estatal que, al igual que la totalidad de los partidos de Quebec aceptan sin problemas la voluntad de la ciudadanía Quebeçois, se comprometan a aceptar y respetar las decisiones democráticas de los ciudadanos y ciudadanas vascas".

Durante esta semana, el portavoz en el Parlamento Vasco y miembro de la Ejecutiva Nacional de EA, está manteniendo una serie de reuniones de trabajo con distintos departamentos del Gobierno de Quebec con ocasión de sus asistencia al Congreso del Partido Quebeçois en el que participa como invitado, al igual que otros partidos de la Alianza Libre Europea, Internacional de partidos de naciones sin estado a la que pertenece Eusko Alkartasuna.

----------------------------------------
EA Sarean
Euskal Herria, 08.03.03
webmaster@...
----------------------------------------
Vd. recibe este correo por haberse suscrito al ZiberAlkartasuna, a la recepción de notas y documentos de Eusko Alkartasuna o a algún foro de EA. Para darse de baja enviar un mensaje a ziberalkartasuna-utzi@... .Para suscribirse enviar un mensaje a ziberalkartasuna-hartu@...
----------------------------------------
Mezu hau jaso duzu, ziberAlkartasuna jasotzeko suskribitu zaudelako, Eusko Alkartasunaren oharrak eta dokumentuak jasotzen zenituelako edota EAren foro batean zaudelako. ziberalkAlkartasuna uzteko mezu huts bat bidali ziberalkartasuna-utzi@... helbidera. ziberAlkartasuna jasotzeko mezu hutsa bidali ziberalkartasuna-hartu@... helbidera.